اِہ گھٹنا 22 جُۄن 2019 دی ہَے۔ اَیتوار دا دِن سی۔ مَیں آپݨی کار سٹارٹ کِیتی تے آپݨے اِکّ دۄست نُۄں مِلݨ دا پْرۄگرام بݨائِیا٬ جۄ میرے شہِر تۄں تھۄڑھی دُۄر پَیںدے پِںڈّ مںڈِّیالا کلاں دا رہِݨ والا سی۔ اُسدے پِںڈّ تۄں تھۄڑھا پہِلاں مَیں کار سروِس لائیِن تۄں تھلّے لاہ کے رۄکی تے آپݨے اُس دۄست نُۄں فۄن مِلائِیا۔ اُس ولّۄں کۄئی ہُںگّارا ناں مِلِیا۔ مَیں اُتھّے کھلۄ کے اُسدی کال دی اُڈِیک کرن لگّا۔ اِنے نُۄں کۄئی چِیذ پِچھّۄں ذۄر دی میری کار نال ٹکرائی تے کار نُۄں پںجّاہ پھُٹّ اگّے چُکّ کے مارِیا۔ اُس اِکّ پل اِںجھ جاپِیا کِہ مَیں گِیا۔ مَیں ڈَۄر بھَۄر ہۄ گِیا۔ میرے ہۄش اُڈ گئے۔ اکھّاں اگّے ہنیرا چھا گِیا۔ ڈَۄر بھَۄر ہۄئے دی نِگاہ جدۄں باہر ولّ گئی تاں اِکّ پھۄر وِیلر جی ٹی رۄڈ دے وِچالے بݨی پتھّر دی کںدھّ نال ٹکراء کے لۄٹ پۄٹ ہُںدّا سڑک وِچالے ڈِگدا ویکھِیا٬ جِہڑا پہِلاں میری کار نال ٹکرائِیا سی۔ اُس نُۄں ویکھ کے مَیں ہۄر ڈر گِیا۔ اِہ سبھ کُجھ اکھّ دے پھۄر نال اِنی تیذی وِچّ واپرِیا٬ کُجھ پتا ہی ناں لگّا کِہ کی ہۄ گِیا ہَے۔ اُس پل مَینُۄں اِںجھ جاپِیا جِویں میرے اںگّ پَیر نُکسانے گئے ہۄݨ۔ آپݨے آپ نُۄں سمبھّلھدِیاں مَیں ہتھّاں پَیراں اتے سرِیر دے باکی اںگّاں نُۄں ٹۄہِیا٬ اِہ جاݨن لئی کِہ میرا کۄئی اںگّ پَیر تاں نہِیں نُکسانِیا گِیا۔ پر ربّ دا شُکر! سِیٹ بَیلّٹ لگّی ہۄݨ کرکے میرے جھرِیٹ تک ناں آئی۔ کار دے پھرںٹّ والا شِیشا ٹُٹّ کے میرے سارے سرِیر ’تے پَے چُکّا سی۔ ڈَیکّ ڈَیش بۄرڈ وِچّۄ نِکل کے باہر نُۄں آئِیا ہۄئِیا سی۔ ہَۄسلا جِہا کرکے مَیں آپݨے آلے دُیالے نِگہا ماری۔ کار دی چھتّ تے پِچھلا ہِسّا ختم ہۄ چُکّا سی۔ پر میرا جانی نُکسان بِلکُل ناں ہۄئِیا۔ مَیں واہِگُر دا شُکر کِیتا۔

اِس ہادسے اُپرںتّ مَیں پُۄرا ڈر گِیا۔ کار دا ڈرائیِور والا پاسا بِلکُل ٹُٹّ چُکّا سی٬ جِس کارن اُہ کھُلّہِیا ناں۔ مَیں ہِمّت کرکے دُۄجے پاسِئۄں کار وِچّۄں باہر نِکلِیا۔ میرے ہَۄل پَے رہے سن تے سرِیر کمبّ رِہا سی۔ ہادسے دے تُرںتّ بائد ٹَیمپُۄ والا میرے کۄل آئِیا تے پُچھّݨ لگّا٬ “تُسِیں ٹھِیک ہۄ؟ پِچھلی سِیٹ والِییاں سوارِییاں ٹھِیک ہن؟”

اُہ ڈرِیا ہۄئِیا سی۔ اُس نُۄں لگّا کے کار وِچّ پِچھّے بَیٹھِییاں سوارِییاں بچِییاں نہِیں ہۄݨگِییاں۔ کِئُںکِہ کار پِچھّۄں بِلکُل اِکٹھّی ہۄ چُکّی سی۔ پر اُسدے اُدۄں ساہ وِچّ ساہ آئِیا٬ جدۄں مَیں اُس نُۄں دسِّیا کے کار دی پِچھلی سِیٹ ’تے کۄئی سواری نہِیں سی۔ ربّ دی کِرپا نال ٹَیمپُۄ والے دا وی کۄئی جانی نُکسان ناں ہۄئِیا۔ ٹَیمپُۄ وِچّ ڈرائیِور سݨے تِنّ بںدّے سن٬ جۄ بِلکُل سہی سلامت سن۔ ٹَیمپُۄ کںدھّ نال ٹکرائُݨ پِچھّۄں تِنّ چار وار اُلٹا پُلٹا ہۄ چُکّا سی۔ اسِیں اِکّ دُۄجے نال لڑن دی بجائے ربّ دا شُکر منائِیا۔ بیشک گلتی ٹَیمپُۄ والے دی سی پر مَیں اُس نُۄں کُجھ ناں کِہا۔ اُتھّے اِکٹھّے ہۄئے لۄکاں دی بھِیڑ ٹَیمپُۄ والے دی گلتی کڈھّ رہی سی تے اُس نُۄں کُٹّݨ نُۄں تِیار سی۔ پر اسِیں سمجھداری تۄں کمّ لَیںدِیاں آپس وِچّ بَیٹھ کے کار دے ہۄئے نُکسان نُۄں نجِٹھّ لِیا۔ میری کار بھاویں کاپھی ہدّ تک ختم ہۄ چُکّی سی پر مَیں کُجھ پَیسِیاں وِچّ گلّ نِبیڑ لئی۔ سۄچِیا٬ جان بچ گئی٬ اِہۄ ربّ دا شُکر ہَے۔ کار تاں بںدّا ذِںدّگی وِچّ ہۄر کھدِید لَیںدا ہَے٬ جان دُبارا نہِیں مِلدی۔ نالے کِہڑا کۄرٹ کچہِرِییاں وِچّ دھکّے کھاںدا پھِرُۄ۔

سِیاݨے کہِںدّے ہن٬ جگّ جِئۄُںدِیاں دے میلے۔ سچّ جاݨِئۄ! اُس ہادسے پِچھّۄں میرا بہُت کُجھ بدل گِیا تے خاس کر سۄچ وی۔ مَیں ہُݨ تک وی اُس ہادسے نُۄں بھُلاء نہِیں سکِیا۔ ہادسے مگرۄں میرا ربّ وِچّ وِشواس ہۄر پکّا ہۄ گِیا تے اِہ گلّ وی سچّ سابت ہۄئی٬ “جِس کۄ راکھے سئیِیاں٬ مار سکے ناں کۄئ۔” سچّ پُچھّۄ تاں اِس ہادسے دَۄران مَیں مَۄت نُۄں بڑا نیڑِئۄں تکِّیا تے اجّ وی جدۄں کدے اُس ہادسے والی تھاں کۄلۄں گُذردا ہاں تاں اُہ بھِیانک دْرِش مُڑ یاد آ جاںدا ہَے تے میرے لُۄں کںڈھّے کھڑھے ہۄ جاںدے ہن۔

* * * * *