چُپّ دی آواج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

ہَے بچی جۄ لاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

دھُن اگمّی پِیار دی وجّدی رہے٬

اِکّ نِرالا ساج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

بائد لمّی دیر دے مِلِیا اے جۄ٬

کھُۄبسُۄرت تاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

ختم ناں ہۄوے دُیاواں دی لڑی٬

کردِییاں آگاذ ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

کتِّیا ہَے وکت والے چرکھڑے٬

کںتّ کھاتر داج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

لکھّ ساگر ہیٹھ اِہناں دے چھُپے

اِکّ گہِرا راذ ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

سامبھ لئے نیں ساتھ دے پل یاد وِچ٬

ہم-اُمر لئی ناذ ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

مُۄل اُہ کِہڑا سی کِتھّے رہِ گِیا٬

نِت ودھے جۄ وِیاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

ریل ہَۄلی ہۄئے مںذّل دے کرِیب٬

رُکݨ کھاتر رِیاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

جِںدّگی دے وارسۄ کُجھ سِکھّ لئۄ٬

وکت دا سِرتاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

سہِج وِچ اگِیات امبّر ولّ نُۄں٬

بھردِییاں پرواذ ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

ترسِییاں پۄتے دا مُکھّ چُمّݨ نُۄں کِئۄں ?

ہۄ گئیِیاں مُہتاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

رِشتِیاں دی ساںجھ ناں ٹُٹّے کدے

کہِݨ دا اںدّاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

کاش سارے سمجھ سکدے اۄس نُۄں٬

کردِییاں جۄ نِیاج ہن اِہ جھُرڑِییاں۔

تُۄں “رُپال” اَیویں ناں کھُشِییاں بھال ہُݨ,

جاپدَے ناراذ ہن اِہ جھُرڑِییاں۔