میرا ناں ہَے وِگِیان جاں سائِںس۔ اجۄکے یُگّ دی ترکّی تے وِکاس دی جِمّیوار ہاں مَیں۔ ہر چھۄٹے تۄں چھۄٹا اتے وڈّے تۄں وڈّا پْراݨی٬ کِویں ناں کِویں٬ میرے اسُۄلاں تے سدا ہی چلدا ہَے۔ مَیں ہر اِکّ دی ہاں –بِناں کِسے رںگّ٬ جات٬ نسل٬ ستھان٬ بھاشا تے دھرم دے بھِنّ بھاو تۄں۔ میرے سِدھاںت اِںگلَیںڈ وِچّ وی اۄہی ہن تے بھارت وِچّ وی۔ مَیں بْراہمݨ لئی وی تے سُۄدراں لئی وی اِکّۄ جِہی کاڈھ دِتّی ہَے۔ کالِیاں تے گۄرِیاں٬ ہِںدُّۄیاں٬ مُسلماناں٬ سِکھّاں٬ اِیسائیِیاں٬ ہر امِیر تے گرِیب لئی مَیں کُجھّ کِیتا ہَے … …. ۔ مَینُۄں اِج ہںکّار بِلکُل نہِیں پر ’ماݨ’ جرُۄر ہَے کِہ مَیں تھۄڑے سمیں وِچّ سمُۄہ پْراݨِییاں نُۄں کھاس کرکے منُکھّ جاتی نُۄں کافی سہُۄلتاں دے سکی ہاں۔ اِس دی سیوا کردی سی٬ کردی ہاں اتے کردی رہاںگی۔ پر میرے ہی پُتّر جدۄں باگی ہۄ جاݨ تاں میرِییاں اکھّاں وِچّ اتھّرُۄ آ جاںدے ہن۔ … … …

آپݨی دُکھّ بھری کہاݨی سُݨان لئی-آپݨی شِکائِت ساںجھی کرن لئی مَینُۄں جرا کُ پِچھّے تۄں چلݨا پویگا۔ سںکھّیپ٬ اتِ سںکھّیپ اتے بہُت ہی سںکھّیپ شبداں وِچّ مَیں آکھݨا چاہاںگی کِہ ’آدم‘ تۄں لَے کے ’آدھُنِک منُکھّ‘ تکّ نیں میرے کِنّے ہی سِدھاںت کھۄجے۔ مَینُۄں پردے تے لِیاںدا۔ اجے وی کھۄج کر رِہَے اِہ منُکھّ اتے میرِییاں لُکوِییاں گںڈھّاں نُۄں کھۄلہݨ دی کۄشِش کر رِہا ہَے۔ مَینُۄں بڑی کھُشی ہُںدّی ہَے جد اِہ دْرِڑتا نال کۄئی گُںجھّل کھۄلہ دِںدّا ہَے۔ مَینُۄں آپݨے پُتّراں تے٬ کھۄجِییاں تے ماݨ ہَے۔ اِنہاں دی لگن سدکا ہی مَیں اگاںہ آ سکی ہاں اتے اِہ اجے وی اِس ’سچّ دے مارگ‘ تے لگّے ہۄئے ہن۔ … …

بھاویں کُلّ دُنِییاں میرِییاں کاڈھاں دی ورتۄں کر رہی ہَے تے کردی رویگی وی٬ پر میرے پلّے پھِر وی بدنامی۔ میرے پُتّراں نیں سچّ دے نِئم لبھّݨ لئی آپݨِییاں جِںدّگِییاں گال دِتِّییاں٬ کِنّے کِنّے کِیمتی ورہے لگائے ہن٬ پر پھِر وی اُنہاں دا ناں ماݨ نال نہِیں لِیا جاںدا۔ کِئۄں٬ آکھر کِئۄں؟ ?

آپݨے آپ نُۄں دھارمِک اکھوائُںدے لۄک جاں اِئۄں کہۄ کِہ دھرم دے ٹھیکیدار تاں میرے مگر ہتھّ دھۄ کے ہی پئے ہۄئے ہن۔ اِہناں نیں سُرُۄ تۄں ہی میری وِرۄدھتا کِیتی ہَے٬ اجّ وی کر رہے ہن۔ اِہ نِہۄرا اسل وِچّ مَیں آپݨے اِنہاں وِیراں نُۄں ہی دے رہی ہاں۔ اِہناں اکھَۄتی دھرمِییاں نیں میرے پُتّراں گَیلِیلِیئۄ٬ کاپرنِیکس اتے برُۄنۄ نُۄں بہُت ستائِیا۔ گَیلِیلِیئۄ دے اِہ کہِݨ تے کِہ دھرتی گھُمّدی ہَے٬ اِنہاں نیں اُس دِییاں اُہ اکھّاں ہی کڈھوا دِتِّییاں جِناں نال اُہ دُنِییاں دیکھدا سی۔ کاپرنِیکس تے برُۄنۄ نُۄں وی بہُت کشٹ دِتّے گئے۔ پر کی اِہ سپھل ہۄ سکے؟ ? کی سچّ تے پردا پائِیا جا سکِیا؟ ? میرے پُتّراں نیں دھرتی نُۄں گھُمّدی ہۄئی وی دِکھا دِتّا۔

سچّ نُۄں لبھّدِیاں اِہناں وِگِیانکاں نیں تسِیہِیاں دی پرواہ نہِیں کِیتی۔ ہُݨ چںدّ وِچّ کۄئی بُڈھّی چرکھا کِئۄں نہِیں کتّدی؟ ? کِئۄں نہِیں ہُݨ دھرتی کِسے بلد دے سِںگّ تے چُکّی ہۄئی؟ ? ? ? سِرف اِس کرکے کِہ اِنہاں پْرتکھّ دِکھا دِتّا ہَے اتے پْرتکھّ نُۄں پْرماݨ دی لۄڑ نہِیں ہُںدّی۔ کَۄݨ جھُٹھلا سکدا ہَے سچائیِیاں نُۄں؟ ? ? مَینُۄں ڈر ہَے کِہ میری گلّ لمبّی ناں ہۄ جاوے۔ دِل تاں چاہُںدّا ہَے کِہ اِکّ اِکّ کرکے آپݨے سِدھاںت سمجھاواں٬ آپݨِییاں کھۄجاں دِکھاواں تے پُچھّاں کِہ ہُݨ دسّۄ کی آںہدے ہۄ؟

اسل وِچّ اِنہاں دی آپݨی اکھّ تے پردا پِیا ہۄئِیا ہَے۔ اِہ میرے مالِک (پْربھُۄ) نُۄں سِرپھ تے سِرف آپݨا مالِک بݨائُݨا چاہُںدّے نیں۔ کی کۄئی اُس اگمّی٬ اتھاہ٬ اسِیم شکتی نُۄں کید کر سکدا ہَے؟ ہرگِذ نہِیں۔ اِنہاں میرے پرم-پِتا٬ میرے گُرُ٬ میرے پتی٬ میرے مالِک میرے سبھ کُجھّ نُۄں کُجھّ اِکّ سِدھاںتاں وِچّ بنّہݨ دی کۄشِش کِیتی۔ اِنہاں دُنِییاں نُۄں اِہ وی دِکھائُݨ دی کۄشِش کِیتی کِہ مَیں آپݨے مُۄل-آپݨے پتی دے چرناں تۄں ٹُٹّی ہۄئی ہاں۔ اِہناں مَینُۄں سِرف مادا آکھ کے میرا اپمان کِیتا۔ میرے پْربھُۄ نُۄں سِرف سُۄکھم ارتھاں وِچّ لَے کے میرے مالِک دی نِرادری کِیتی۔ میرے ہِردے وِچّ اِکّ بھامبڑ جِہا لگِّیا ہۄئِیا ہَے اتے مَیں للکار کے٬ وںگّار کے اتے ڈںکّے دی چۄٹ تے دسّݨا چاہُںدّی ہاں کِہ مَیں تاں سِرف آپݨے پتی دے چرناں دی داسی ہاں۔ بسّ اُس واںگ ہی سرب ساںجھی وی ہاں۔ … …. .

ایس منُکھّ نیں میرے پتی نُۄں وی اتے مَینُۄں وی آپݨِییاں جںجِّیراں وِچّ بنّہݨ دی کۄشِش کِیتی اتے کر رِہا ہَے۔ شائِد اِہ بھُلّ گِیا ہَے کِہ آکاش نُۄں پِںجّرے چ‘ بںدّ نہِیں کِیتا جا سکدا۔ بْرہِمںڈّ نُۄں کابُۄ کرن لئی٬ کَید چ‘ رکھّݨ لئی پہِلاں تُہانُۄں اُس دی کَید جھلّݨی پویگی۔ …. .

اِس ناں-سمجھ شردھالُۄ نیں اَیلان کِیتا کِہ مَیں منُکھّ جاتی نُۄں سداچار تۄں اتے سچائی تۄں پرہے ہٹا رہی ہاں۔ آپݨے آپ نُۄں مالِک دا شاگِرد اکھوائُݨ والے نُۄں اِہ وی نہِیں پتا کِہ میرے اتے میرے پتی دے سچائی نال کی سمبّںدھّ ہن؟ کی مَیں سچّ دی کھۄج وِچّ نہِیں لگّی ہۄئی؟ کی میرا ہر نِئم سچّ ولّ سںکّیت نہِیں کر رِہا؟ اِس تراں کر کے ہی تاں مَیں ’پرم سچّ‘ - ’سچّاں دے سچّ‘ دی پتنی اکھوا سکی ہاں۔ اِہ پاکھںڈّی پْربھُۄ نُۄں لبھّݨ دے ڈھَۄںگ کردے ہن جدکِہ اُس دے چرناں دی داسی نُۄں وی نہِیں سمجھ سکے۔ اِہ مَینُۄں اُس دی دُشمݨ سِدھّ کرن لگّے ہۄئے ہن۔ شائِد نہِیں جاݨدے کِہ میرا مالِک اِس تراں نال کھُش نہِیں ہُںدّا۔ “جے تُسِیں پُۄرن نُۄں کھُش کرنا چاہُںدّے ہۄ٬ تاں تُہانُۄں اُس دی ہر اںشّ نُۄں کھُش کرنا پویگا۔” …

اِہناں دی شِکائِت ہَے کِہ اجۄکا منُکھّ دھرم کرم ولّ اِس کرکے دھِیان نہِیں دِںدّا کِئُکِہ وِگِیان نیں اُس نُۄں پدارتھوادی بݨا دِتّا ہَے۔ کِئُکِہ وِگِیان دِییاں کاڈھاں ٹی. وی. کمپِّئۄُٹر وِچّ منُکھّ کھچِت ہۄ کے رہِ جاںدا ہَے۔ واہ! کِیا کھُۄبسُۄرت شِکائِت ہَے؟ کلّ نُۄں پْرماتما نُۄں وی شِکائِت کرۄگے کِہ اُس نیں منُکھّا جنم کِئۄ دِتّا ہَے؟ کِئُکِہ اِس وِچّ ساڈی سۄچ نُۄں کام٬ کْرۄدھ٬ لۄبھ٬ مۄہ٬ ہںکّار نیں جکڑ لِیا ہَے؟ کی اِہ آکھۄگے کِہ اِہ جگت پاسارا٬ اِہ مائِیا کِئۄں پَیدا کِیتی جِس ولّ ساڈا من مۄہِیا جاںدا ہَے؟ کی مَیں تُہانُۄں اِہ کھۄجاں اِس کرکے دِتِّییاں سن کِہ تُسِیں اِنہاں وِچّ کھچِت ہۄ کے رہِ جاوۄ؟ مَیں ٹَیلِیوِئن جاں کمپِّئۄُٹر دِںدِّیاں کدۄں کِہا سی کِہ اِس اُتے اشلِیل پھِلماں جاں گلت سائیِٹاں ہی دِکھائیِیاں جاݨ? ? کی اِنہاں نُۄں سچائی تے سداچار دے پْرچار لئی نہِیں ورتِیا جا سکدا؟ ? کی آئیِنسٹائیِن نیں ’مادے تے اُۄرجا‘ دا سِدھاںت اِس کرکے دِتّا سی کِہ تُسِیں پْرماݨُۄ بمبّ بݨا کے آپݨے ہی بھراواں نُۄں تے جائِداد نُۄں نشٹ کردے؟ ? میرے پُتّر تاں تُہاڈے تۄں کِتے ودھّ دھارمِک نیں۔ یاد ہَے ہِیرۄشِیما تے ناگاساکی دی تباہی دی کھبر سُݨ کے آئیِنسٹائیِن نُۄں کِنّا دُکھّ لگِّیا سی؟ اِہی دُکھّ اُسدی مَۄت دا کارن بݨِیا سی۔ ہَے کۄئی تُہاڈے چۄں منُکھّتا دا اِنا ہِتَیشی؟ گلتی تُہاڈی ہَے-تُہاڈے لِیڈراں دی٬ سوارتھی سرکاراں دی جِہڑِییاں میری پْرماݨُۄ شکتی نُۄں پْرماݨُۄ-بمبّ دے رُۄپ وِچّ ورتدِییاں ہن۔ کی اِسے نال لکھّاں کارکھانے نہِیں چلائے جا سکدے؟ ? کسُۄر کِس دا ہۄئِیا؟ میرا؟ جاں میرے وِگِیانکاں دا؟ جاں اِس کھۄج نُۄں گلت ڈھںگّ نال ورتݨ والے دا؟ ? بۄلۄ٬ ہُݨ چُپّ کِئۄں ہۄ؟

مَینُۄں دسّۄ تاں سہی میرا کِہڑا سِدھاںت کہِںدّا ہَے کِہ منُکھّ نُۄں سداچاری تے سچّا-سُچّا نہِیں ہۄݨا چاہِیدا؟ مَیں تاں آپݨے لاڈلے جگدِیش چںدّر بۄس راہِیں اِہ وی کِہا ہَے کِہ پَۄدِیاں وِچّ وی جِیواں دے سارے لچھّݨ ہُںدّے ہن۔ اُنہاں دی وی سمبھّال کرۄ۔ مَیں تاں کُدرتی شکتِییاں ہڑھ٬ بھُچال تے تُۄفان نُۄں لبھّݨ دے اتے اُناں تۄں ہۄ رہے نُکسان نُۄں گھٹّ کرن دے ڈھںگّ لبھّے ہن۔ میرے مالِک دی اِچھّا ہَے کِہ مَیں اُس نُۄں لبھّدی رہاں۔ تے مَیں اِس کمّ وِچّ لگاتار لگّی ہۄئی ہاں٬ پر کدے آپݨے مالِک نُۄں بدنام نہِیں کِیتا۔ تُسِیں سارے ہی-کی دھارمِک لۄک٬ کی لِیڈر٬ کی آم منُکھّ تُسِیں سارے میرے سِدھاںتاں دا٬ جِہڑے اسل وِچّ مَیں پرم-سچّ دی بھال کردِیاں دِتّے ہن٬ میرِییاں کھۄجاں جِہڑِییاں مَیں کِسے کھۄج وِچّۄں ہی دِتِّییاں ہن٬ اُنہاں نُۄں ورتدے ہۄ٬ پُۄرا لابھ لَے رہے ہۄ٬ پر پھیر وی مَینُۄں بدنام کری جا رہے ہۄ۔ دسّۄ تاں بھلا مَیں تُہانُۄں تُہاڈے بݨائے مںدّر٬ گُردُیارے جاں مسجِد وِچّ جاݨ تۄں رۄکِئَے؟ مَیں تاں سگۄں آݨ-جاݨ سُکھالا کرن لئی کِنّے آواجائی دے سادھن دِتّے ہن۔ کِرت کرن دے لکھّاں مَۄکے مَیں پْردان کِیتے ہن۔ مَے کدۄں وںڈّ چھکݨ دے سِدھاںت نُۄں چۄٹ پہُںچّائی ہَے؟ مَیں تاں اِنہاں تے امل کروائُݨ لئی سُکھّ سہُۄلتاں پیدا کرن دی ہر سمبھّو کۄشِش کردی رہی ہاں۔

کی مَیں کام نُۄں٬ کرۄدھ نُۄں٬ لۄبھ نُۄں مۄہ نُۄں جاں ہںکّار نُۄں کابُۄ کرن لئی کُجھّ نہِیں دِتّا؟ ? دسّۄ جرا۔ جے تاں مَیں تُہاڈِییاں بُرائیِیاں دُۄر کراں٬ نیک کمّاں لئی پریرنا دِیاں اتے پھیر وی بدنام ہۄواں تاں مَینُۄں دُکھّ تاں لگّیگا ہی۔ مَیں آپݨے مالِک دے بھاݨے وِچّ رہِںدّی ہاں –کۄشِش کردی ہاں کِہ بُرا سۄچݨ والِیاں دا وی بھلا کراں پر تُسِیں مَینُۄں سمجھۄ تاں سہی۔ کِئۄں میرا بُرا سۄچ کے تے مَینُۄں بدنام کرکے پاپاں دے بھاگی بݨ رہے ہۄ؟ مَیں تاں اُس مالِک دی پُۄجا کرن لئی کھُد تُہاڈے نال ہاں۔ آئۄ آپاں سارے اُس اِکّ نُۄں جۄ وںڈِّیا نہِیں جا سکدا٬ انیک ہَے پھِر ایک ہَے٬ اُس نُۄں نمسکار کرِیئے۔ پْرماتما نُۄں وی ساڈی پِیار-کھِچّ ہَے٬ پر اسِیں اُس پِیار-کھِچّ نُۄں پہِچاݨدے ہی نہِیں۔ آئۄ میرے وِیرۄ آئۄ٬ پہِلاں نِںدّا چھڈّۄ۔ آئۄ پہِلاں اِکّ دُۄجے نُۄں سمجھِیئے۔ تد ہی اُس اِکّ نُۄں سمجھ سکاںگے۔ سچّا تائنا دے کے کَۄڑا سچّ بۄلِیا ہَے۔ مُیاف کرنا۔ …

مُڑ مَینُۄں میرے پتی دے چرناں تۄں ٹُٹّی ہۄئی ناں آکھݨا۔ مَیں تاں سدا اُس دے نال ہاں تے اُہ میرے نال ہَے۔ اساڈے چ‘ کۄئی بھید نہِیں٬ بھاویں مَیں اجے اِس ساگر دا تھہُ نہِیں پا سکی۔

--------------------------00000--------------------------