
सीन-1
(सत्थर दा सीन)
पहिली औरत
:
आ की भाणा वरत गिआ ?
दूजी औरत
:
कित्थे तुर गिआं वे मेरे सोने वरगिआ पुत्ता|
तीजी औरत
:
वे तैनूं भोरा तरस नां आइआ वे रब्बा|
(चारे पासे रौण धोण अते वैणां दीआं आवाजां सुणाई दे रहीआं हन)
सूतरधार
:
उपरोथली वापरीआं दो कहिर दीआं घटनावां नें सारे पिंड दे लोकां दा साह कढ्ढके रख्ख दित्ता| अजे वीह दिन पहिलां ही कहमीर खेतर विचों सूबेदार जोगिंदर सिंघ दी लाह आई सी ते अज्ज ब
डा सवराजबीर दे नाटक- संग्रहि ‘इह गल्लां कदे फेर करांगे’ विच्च छे लघू नाटक/सकिट्ट अते इकांगी शामिल कीते होए हन जो उस नें पिछले दस सालां दे समें विच्च लिखे अते केवल धालीवाल नें आपणीआं मंची पेशकारीआं राहीं समे समे दरशकां दे सनमुख्ख कीते। डा. सवराजबीर दे पहिले सारे वड्डे नाटक वी केवल धालीवाल नें ही मंचित कीते हन। डा. सवराजबीर पंजाबी दा समरत्थ, गंभीर अते संवेदनशील नाटककार है। इस नाट पुसतक तों पहिलां उस नें पंजाबी नाटक-साहित विच्च कलासिक नाटक दा दरजा रख्खदे वड्डे नाटक, धरमगुरू (1999), क्रिशन (2001) अते शाइरी (20
प्रो. अजमेर सिंघ औलख निमन किसानी दा जोधा नाटककार सी। उस दे तिंन दरजन तों वध्ध नाटकां दीआं हज़ारां पेशकारीआं होईआं जिनहां नूं लख्खां लोकां नें वेखिआ। 2015 विच हज़ारां लोकां दे इकठ्ठ नें उहदा लोक सनमान कीता सी। उस नूं भारती साहित अकैडमी अवारड, भारती संगीत ते नाटक अकैडमी अवारड, भाशा विभाग पंजाब दा श्रोमणी नाटककार अवारड, पंजाबी साहित अकाडमी दा करतार सिंघ धालीवाल अवारड, इंटरनैशनल पाश मैमोरीअल अवारड अते होर अनेकां मान सनमान मिले सन। गुरू नानक देव यूनीवरसिटी नें उस नूं डी. लिट्ट. दी आनरेरी डिगरी दे क