" بھجنۄ ,...مَینُۄں اِکّ گلّ دسّ مُںڈّا تیرا پھَۄجی ,دھی تیری آودے گھریں وسدی رسدی٬ ....تِنّ جݨے اۄ تُسِیں۔ پھیر آہ مَیسہاں نُۄں ویچۄ پرے.......۔ " دِیال کَۄر نیں اجے گلّ پُۄری وی نہِیں سی کِیتی بھجنۄ مجھّاں لئی بٹھّلھ وِچّ پائی کھلھ وِچّ پاݨی پائُںدِیاں بۄلی ۔
" ناں.... ناں.... امّاں جی٬ سانُۄں نہِیں سردا گھر دے دُدھّ بِناں۔ مُلّ دے کِہڑے دُدھّ ہُںدّے نیں... پاݨی تاں اِکّ پاسے رِہا٬ ہۄر پتا نہِیں کی اگّ سُیاہ پائُںدے نیں وِچّ۔ "
"ہاں اِہ تاں تیری گلّ ٹھِیک اےَ۔ " دِیال کَۄر نیں سہِمتی دِتّی۔
"نالے جدۄں تیج چھُٹّی آئُںدَے تاں کھۄیا٬ پںجِّیری بݨا دِنّی آں٬ گھرے کھاݨ نُۄں وی تے نال وی لَے جاںدَے۔ "
" اۄتھے کِہڑا کھاںدا ہۄئۄُ وِچارا٬ نال دے ای چھک جاںدے ہۄݨگے ۔" دِیال کَۄر مُۄںہ جِہا مرۄڑ کے آکھِیا۔
" ہائے ! ہائے !! امّاں جی کی گلّ کر 'تی تُسِیں۔ اُہ وی تاں میرے تیج ورگے ای نیں۔ تیج نُۄں تاں مَیں گھریں ای بتھیرا کھوا دِنّی آں٬ جے سچّ پُچھّے تاں مَیں تاں بھیجدی اۄ اُہدے ساتھِییاں واستے آں۔ اںدّر ٹھںڈھّ جہی پَے جاںدی اےَ٬ جدۄں تیج پھۄن کرکے دسّدا ہُںدَّے..... بئی کِویں سارے دۄست چاء نال کھاںدے نیں۔ " اُس نیں کھُشی وِچّ کھِیوی ہُںدِّیاں کِہا۔
اَینے نُۄں بھجن کَۄر دی نُۄںہ پالی چاہ بݨا کے لَے آئی۔ چاہ رکھّ کے دِیال کَۄر دے پَیرِیں ہتھّ لائے۔ دِیال کَۄر نیں مۄڈھے تے ہتھّ رکھّ دِتّا۔
"تُۄں چاہ بݨائُݨ نُۄں کِہڑے ویلے کہِ 'تا کُڑے ? " دِیال کَۄر نیں دھِیمی جِہی آواذ وِچّ پُچھِّیا۔
" کہِݨ دی کی گلّ اےَ بھلاں٬ اُہنُۄں پتَے.... بئی بُڑھِییاں چاہ نال ای چلّدِییاں نیں۔ " کہِ کے بھجن کَۄر ہسّ پئی۔ اُہ کِنّی دیر گلّاں کردِییاں رہِییاں۔ دِیال کَۄر سارے پِںڈّ دی خبر رکھّدی سی۔ بھجن کَۄر کمّ وی کر رہی سی تے دِیال کَۄر نال گلّاں وی۔
سُۄرج آپݨی لالی بِکھیردا لہِںدّے ولّ نُۄں اُتردا وڈّا وڈّا دِسݨ لگّ پِیا سی۔ پںچھِّییاں دی وی آپݨے گھراں نُۄں واپسی ہۄ رہی سی۔ کئی رُکھّاں اتے ویل بُۄٹِیاں نیں وی آپݨے پتِّیاں نُۄں اِکٹھِّیاں کرنا شُرُۄ کر دِتّا ۔
" بی جی مَیں دھار کڈھّ لِیاواں.... پھیر کُویلھا ہۄ جُۄ۔ " پالی نیں آپݨی سسّ نُۄں کِہا۔
" بہُۄ 'کلّی جائۄُگی کُڑے ?" دِیال کَۄر نیں پُچھِّیا۔
" آہ پِپّلھ لںگھّ کے باہرلا گھر اےَ کِہڑا بہُتی دُۄر جاݨَے۔ اُتھّے اِہدا باپُۄ ہَیگا ای اےَ۔ "
" کلّہ نائیِیاں دی کُڑی نُۄں پِپّلھ ہیٹھاں دی لںگھّدی نُۄں دَۄرا پَے گِیا ۔ تھَۄلھہے کرا کے مساں ٹھِیک ہۄئی۔ کہِںدّے نیں اِس پِپّلھ تے جِہڑا پْریت رہِںدَّے٬ اُہدی جھپٹ 'چ آ گی۔ " دِیال کَۄر نیں دسِّیا۔
" وہِم نیں امّاں جی سارے٬ دھکھّ جِنّی تاں کُڑی اےَ٬ کۄئی کمجۄری ہۄئۄُ سرِیر 'چ۔"
دِیال کَۄر نیں اِس پُراݨے وڈّے پِپّلھ نال سبںدھّت ہۄر وی کئی گلّاں سُݨائیِیاں۔ پالی نیں بالٹی دھۄںدِیاں دِیال کَۄر دِییاں سارِییاں گلّاں سُݨ لئیِیاں سن اتے دھار کڈھّݨ چلی گئی۔ اجّ اُہنُۄں پِپّلھ دا رُکھّ بدلِیا بدلِیا لگِّیا۔ جِویں کِسے ماڑی رُۄہ دی مار 'چ آئِیا ہۄوے۔ پتِّیاں وِچّۄں لںگھّدی ہوا دی ڈرائُݨی جِہی آواذ اُس اںدّر گھبراہٹ پَیدا کر رہی سی۔ دھار کڈھّ کے مُڑی تاں مُۄںہ ہنیرا ہۄ چُکّا سی۔ اُس نُۄں لگِّیا جِویں اُس دے پِچھّے پَیراں دی بِڑک جِہی ہۄوے٬ پِچھّے مُڑ کے دیکھݨ دی ہِمّت نہِیں پئی٬ ڈر نال ہَۄل جِہے پَیݨ لگّے۔ دِیالۄ دِییاں گلّاں اُس دے منۄں نہِیں سن اُتر رہِییاں۔ اُس نیں رات نُۄں آپݨی سسّ نال گلّ چھیڑی۔ پر اُس نیں کۄئی تسلِّیبخش جواب ناں دِتّا۔ اِکّ دِن پالی دِن چھِپݨ تۄں پہِلاں ہی دھار کڈھّ لِیائی۔ مجھّ نیں دُدھّ تھۄڑھا دِتّا٬ نالے وار وار پَیر چُکّدی رہی۔ دُدھّ سمبھّالݨ دا کمّ بھجن کَۄر آپ کردی سی۔
" پالی اَینی ساجھرے ناں دھار کڈھِّیا کر٬ راتاں وڈِّییاں نیں٬ ڈںگّر اَۄکھ منّ جاںدَے۔ دیکھ اجّ دُدھّ کِنّا گھٹّ اےَ۔ " بھجنۄ نیں دُدھّ پُݨ کے پتِیلے وِچّ پائُںدِیاں کِہا۔
جِئۄں جِئۄں شام ہُںدّی پالی نُۄں ڈۄب پَیݨ لگّ پَیںدے۔ باہرلے گھر جاݨ دا اِکّ مِںٹّ دا رستا اُس نُۄں بھوساگر پار کرن تۄں وی اَۄکھا لگّدا ۔ اِکّ دِن دُپہِر ویلے پِپّل ہیٹھ لۄکاں دی بھِیڑ لگّی ہۄئی سی۔ گواںڈھِییاں دی نُۄںہ ڈِگّ گئی ۔
" پتا ای نہِیں لگِّیا مَیں کِویں ڈِگّ پی ۔ بسّ اَیں لگِّیا اِکّ واری جِویں کِسے نیں پِچھّۄں دھکّا مارِیا ہُںدَّے۔ " اُہ کہِ رہی سی۔
" دھکّے تاں بجّݨگے ای٬ جدۄں پۄڈر سُرکھِییاں لا کے اِتھّۄں دی لںگھّۄگِییاں ۔" دِیال کَۄر نیں سۄٹی سمبھّالدِیاں کِہا۔
ہُݨ تاں پالی جدۄں باہرلے گھر جاںدی اُس نُۄں کمبّݨی جِہی چھِڑ پَیںدی۔ اُس دا جِیء کردا اُہ کہِ دیوے کِہ اُس کۄلۄں دھار نہِیں کڈھّی جاںدی۔ پر اُس نُۄں کۄئی بہانا ناں لبھّدا۔ کمّ تۄں جِیء چُرائُݨا تاں اُس نیں سِکھِّیا نہِیں سی۔ باہرلے گھر جاںدِیاں نِکّا جِنّا کھڑاک وی اُس دی جان کڈھّ کے رکھّ دِںدّا ۔ سہِم کارن اُس دی سِہت تے وی اسر پَے رِہا سی۔ اُس دا چِہرا وی پِیلا پَے گِیا۔ اِسے ترہاں مہِینا ڈیڈھ مہِینا لںگھّ گِیا۔ اِکّ دِن بھجن کَۄر دی دھی پْرِیت تے جوائی اُہناں نُۄں مِلݨ آئے۔
" بھابی تَینُۄں کی ہۄ گِیا ? تُۄں بِمار اَیں؟.... سانُۄں کِئۄں نہِیں دسِّیا ? پْرِیت نیں پالی نُۄں گھُٹّ کے جپھّی پائُںدِیاں کِنّے سارے سوال کر دِتّے۔
بھجنۄ آپݨے دھی جوائی نُۄں بڑے چاء نال مِلی اتے بَیٹھک وِچّ بِٹھا دِتّا۔ پالی پاݨی لَے آئی ۔ پْرِیت پاݨی دا گلاس پھڑ کے بھابی دے نال ہی رسۄئی وِچّ چلی گئی۔ اُس نیں پھِر پالی نُۄں اُس دی سِہت بارے پُچھِّیا۔
" مَیں بِلکُلّ ٹھِیک آں " اُس نیں مُسکرائُݨ دی کۄشِش کِیتی اتے دُدھّ گَیس تے رکھّ دِتّا۔
بھجنۄ وی جوائی تۄں اُس دے ماپِیاں دا ہال-چال پُچھّ کے باہر آ گئی۔
" ماں ! کی ہۄ گِیا بھابی نُۄں ?" اُس نیں بھجن کَۄر نُۄں پُچھِّیا۔
" کی دسّاں٬ دِیالۄ بُڑھی آ بَیٹھدی اےَ٬ مَینُۄں تاں لگّدَے اُہدی نجر لگّ گی۔ ناں تاں سِیاݨی بِیاݨی نُۄں کِہا جاوے٬ بئی آودے گھرے وگ جا۔" اگّے تاں کدے بھجنۄ نیں دھِیان نہِیں سی دِتّا پر دھی دے کہِݨ تے اُس نُۄں وی پالی لِسّی جِہی لگّݨ لگّ پئی۔
" نجراں نُجراں کاہنُۄں لگّدِییاں نیں۔ آودے ماپِیاں نُۄں اۄدری ہۄئۄُ ۔" اینے نُۄں پالی وی کھاݨ-پِیݨ دا سامان لَے کے آ گئی۔
پْرِیت نیں پالی نُۄں سُݨا کے کِہا٬
" مَینُۄں تاں لگّدَے بھابی تیج وِیرے نُۄں اۄدری پئی اےَ..۔ " پْرِیت نیں مُسکرا کے نݨد ولّ مِٹھّی جِہی گھُۄری وٹّی۔
" آ جۄ اںدّر , باہر تاں مکھِّییاں بھِݨ بھِݨ کردِییاں پھِردِییاں نیں۔ " پالی نیں بَیٹھک ولّ جاںدِیاں کِہا۔
" نالے وِیر جی 'کلّے بَیٹھے نیں۔ " پالی نیں پْرِیت ولّ مشکری بھری مُسکان سُٹّدِیاں کِہا۔ اِس تۄں پہِلاں کِہ پْرِیت کُجھّ بۄلدی٬ باپُۄ جی نیں کھںگھُّۄرا مارِیا۔ پْرِیت تے اُس دا پتی بڑے ادب نال باپُۄ جی نُۄں مِلے۔
پالی دے چِہرے تے اجّ تھۄڑھی رَۄݨک سی ۔ کمّ تاں بھاویں بہُت ذِیادا سی پر اُس دی نݨد اُس دے نال نال رہی٬ اجّ اُس نُۄں باہرلے گھر جاںدی نُۄں وی بہُتا ڈر ناں لگِّیا کِئُںکِہ پْرِیت اُس دے نال سی۔ کمّ دھںدّے نِپٹائُںدِیاں بہُت رات ہۄ چُکّی سی ۔ بھجنۄ وی تھکّ چُکّی سی۔ پْرِیت اتے پالی نِکِّییاں نِکِّییاں گلّاں کر کے ہسّ رہِییاں سن۔ پالی نُۄں یاد آئِیا کِہ دُدھّ والا ڈۄلُۄ تاں باہر وِہڑے وِچّ ہی رہِ گِیا۔ جدۄں اُہ ڈۄلُۄ کِلّی تۄں لاہ کے مُڑی تاں اِکّ دم اُس دی نِگاہ پِپّلھ دے رُکھّ ولّ گئی۔ اُس دا تْراہ نِکل گِیا۔ اِکّ کالا ہتھّاں پَیراں والا وڈّا سارا آکار اُس نیں دیکھِیا۔ اُہ بھجّ کے اںدّر جا وڑی۔ اُس نیں آپݨے آپ نُۄں سمبھّالݨ دی کۄشِش کِیتی۔ پْرِیت دے پُچھّݨ تے وی اُس نیں کُجھّ ناں دسِّیا۔ تھۄڑھی دیر بائد پْرِیت نُۄں وی نِیںد نیں آ دبۄچِیا۔ پالی نیں لائیِٹ بںدّ کر دِتّی۔ پر اُس نُۄں نِیںد نہِیں سی آ رہی۔ کُجھّ سمیں بائد پالی دی چِیک نیں پْرِیت تے بھجنۄ نُۄں جگا دِتّا۔ پْرِیت نیں پالی نُۄں جھںجّۄڑِیا اُہ بڑبڑا رہی سی 'پِپّل....... پْریت......میرے..... پِچھّے۔' اُہ پْرِیت دے نال چِمبّڑ رہی سی جِویں کۄئی سہِمِیا بچّا آپݨی ماں دی بُکّلھ وِچّ لُکّدا ہَے۔ پْرِیت نیں پالی نُۄں آپݨے نال گھُٹّدِیاں اُس نُۄں جگائِیا۔ بھجنۄ نیں پالی دے متھّے 'تے ہتھّ پھیرِیا مِٹھّی مِٹھّی ٹھںڈھّ ہۄݨ دے باوجُۄد وی پسِینے نال بھِجِّیا ہۄئِیا سی۔ پالی دی بڑبڑاہٹ سُݨ کے بھجنۄ دی تاں جِویں جان ہی نِکّل گئی ہۄوے۔ پالی اُٹھّ کے بَیٹھ گئی۔ پُچھّݨ تے اُس نیں اِہی کِہا کِہ اُس نُۄں ڈرائُݨا سُپنا آئِیا سی۔ رات دے دۄ وجّے سن۔ بھجن کَۄر سۄچ رہی سی کِہ اُہ تاں لۄکاں دِییاں گلّاں اُتّے یکِین نہِیں سی کردی کِہ بھُۄت پْریت وی ہُںدّے نیں۔ اُہ دِیالۄ بُڑھی بارے سۄچ رہی سی.......کی پتَے اُس دِییاں گلّاں سچّ ہۄݨ.....ہُݨ اُہ کی کریگی کِتھّے لئی پھِریگی نُۄںہ نُۄں۔ اُہ اِہناں سۄچاں وِچّ ڈُبّدی گئی ۔ کدے پُتّ بارے سۄچدی ,کدے پتی بارے جِہڑے اۄپرِییاں رُۄہاں وِچّ بھۄرا یکِین نہِیں سن رکھّدے٬ سگۄں اِنہاں گلّاں دا مکھَۄل اُڈائُںدے ۔ چار کُ وجے گُردُیارا ساہِب والے بھائی نیں اُٹھّݨ لئی اتے امّْرِت ویلے دا لاہا لَیݨ لئی ہۄکا دِتّا۔ بھجن کَۄر 'واہِگُرُۄ واہِگُرُۄ' کردی اُٹھّ گئی پْرِیت تے پالی سُتِّییاں سن ۔اُہ بِناں کھڑکا کِیتِیاں باہر آئی ۔ چاہ رکھّ کے کمّ دھںدّے جا لگّی۔ تھۄڑھی دیر بائد پْرِیت وی اُٹھّ کے باہر آ گئی۔ اُس نیں ماں نُۄں دسِّیا کِہ پالی رات باہرۄں دُدھّ والا ڈۄلُۄ چُکّݨ گئی ڈری ہۄئی لگّدی سی٬ پر پُچھّݨ تے اُس نیں کُجھّ وی نہِیں سی دسِّیا۔
بھجنۄ آپ ہی سارے کمّ نِپٹائُݨ لگّی۔ اُس نیں پالی نُۄں جگائُݨا ٹھِیک ناں سمجھِیا۔ اُہ بالٹی چُکّ کے کھُد ہی دھار کڈھّݨ چلی گئی۔ پر مجھّ نیں اُس نُۄں ہتھّ وی ناں لائُݨ دِتّا٬ چھال مار کے.... اہُ گئی۔
" کِنّی واری کِہَے بئی دۄ چار دِناں بائد آپ وی دھار کڈھّ لِیا کر٬ پر تَینُۄں تاں ہُݨ سُکھ پَے گِیا ۔ " بھجن کَۄر دا پتی مجھّ اگّۄں پٹھِّیاں وِچّ ہتھّ پھیردِیاں بُڑ بُڑ کر رِہا سی۔
بھجن کَۄر کُجھّ ناں بۄلی٬ بالٹی اُتھّے چھڈّ کے گھرے آ گئی۔ پالی تاں اجے وی نہِیں سی اُٹھّی۔ اُس نیں پالی نُۄں اُٹھائُݨ لئی اُس دی باںہ تے ہتھّ لائِیا۔ اُس نُۄں باںہ گرم لگّی٬ اُس نیں متھّے نُۄں ہتھّ لائِیا٬ پالی نُۄں بُخار سی۔ پالی جاگ پئی٬ پر اُس کۄلۄں اُٹھِّیا نہِیں سی جا رِہا۔ پْرِیت نیں پالی نُۄں اُٹھّݨ تۄں منہا کِیتا اتے آپݨے پرس وِچّۄں کڈھّ کے بُخار اُتارن لئی گۄلھی دیݨ لگّی تاں بھجنۄ نیں رۄکدِیاں کِہا٬ ' کہِںدّے نیں کِہ بِناں ڈاکٹر دی سلاہ دے دوائی نہِیں لَیݨی چاہِیدی ' ۔
تھۄڑھی دیر تاں پْرِیت پالی دے کۄل ہی بَیٹھی رہی ۔ پھِر اُس نیں پالی دی چُنّی لئی تے بُکّلھ مار کے تھۄڑھا مُۄںہ لُکۄئِیا دھار کڈھّݨ چلی گئی۔ اِکّ دۄ وار مجھّ نیں پَیر چُکِّیا۔ پر پھِر کھڑھ گئی۔
پِںڈّ وِچّۄں ہی ڈاکٹر بُلائِیا٬ اُس نیں کِہا مَۄسمی بُخار ہَے۔ پر شام تکّ بُخار ناں اُترِیا۔ پْرِیت دا پتی پالی دی ہالت دیکھ کے پْرِیت نُۄں دۄ کُ دِناں لئی چھڈّ کے چلِیا گِیا۔ دِن وِچّ دِیال کَۄر کئی گیڑے مار گئی۔ بھجن کَۄر نیں اُس نُۄں پالی دے ڈرن بارے دسِّیا۔ پِپّلھ نال جُڑِییاں اُس نیں چار کہاݨِییاں ہۄر سُݨا دِتِّییاں۔
' مَیں تاں کِنّے دِناں دی دیکھدی آں تیری نُۄںہ نُۄں۔ گُسّا ناں کرِیں بھجنۄ٬ اِہ جھپٹ 'چ آئی ہۄئی اےَ۔ کِسے چںگّے سِیاݨے تۄں اِلاج کروا دے نہِیں تاں پچھتائُںدی رہیںگی پِچھّۄں۔ " دِیال کَۄر دِییاں گلّاں سُݨ کے بھجن کَۄر ہۄر وی ڈر گئی۔
بھجن کَۄر نیں آپݨے پتی نُۄں سارا کُجھّ دسّ دِتّا۔ پہِلاں تاں اُہ بھجنۄ نُۄں بھجّ کے پَے گِیا۔ پر نُۄںہ دی ہالت دیکھ کے اُہ وی گھبرا گِیا۔ پْرِیت پالی دے کۄل ہی رہی۔ پالی نیں پْرِیت نُۄں سارِییاں گلّاں دسّ دِتِّییاں کِویں اُس دے پِچھّے پَیراں دی بِڑک آئُںدی اتے اُس نُۄں پِپّلھ کۄلۄں لںگھّدِیاں ڈر لگّدا۔ رات نُۄں پِپّلھ تے کالھا پْرچھاواں دیکھِیا۔ پْرِیت نیں آپݨے ماں پِئۄ نُۄں دسِّیا ۔ بُخار تاں دُۄجے دِن ٹھِیک ہۄ گِیا۔ پر کمذۄری کر کے اُٹھِّیا نہِیں سی جا رِہا پالی کۄلۄں۔ اکھِیر تے پالی دے ماں پِئۄ نُۄں اُس دی بِماری بارے جاݨکاری دِتّی گئی۔
دُۄجے دِن سویرے ہی پالی دا پِئۄ آ گِیا۔ اُہ دس کُ جماتاں پڑھِیا ہۄݨ کرکے اتے پڑھے لِکھے سِیاݨے بںدِّیاں دی سُہبت وِچّ رہِݨ کرکے وہِماں بھرماں تۄں دُۄر اتے دلِیل دے کے آپݨی گلّ منّوائُݨ والا بںدّا سی۔ بُۄہے اگّے مۄٹرسائیِکل کھڑھا دیکھ کے دِیال کَۄر وی آ گئی۔ پالی دے پِئۄ نیں سبھ دِییاں گلّاں سُݨِییاں۔ پر اُس دی دلِیل دا کۄئی اسر ناں ہۄئِیا۔ دِیال کَۄر اُس دی ہر گلّ کاٹ کردی۔ اُس نیں بذُرگ نال بہِس کرنی ٹھِیک ناں سمجھی۔ اُس نیں پِپّل ہیٹھۄں اِکّ پتھّر جرُۄر اُکھاڑ دِتّا سی کِئُںکِہ اُس نال کئی لۄکاں نیں ٹھۄکر کھادھی سی۔
" مَیں دُپہِر تۄں بائد دوائی لَے کے آئۄُںگا پالی واستے۔" اُس نیں کِہا۔
"دوائی تاں کِنّے دِناں دی کھا ای رہی اےَ۔ دوائی نہِیں کمّ کردی بھائی ہُݨ۔ " دِیال کَۄر نیں جاںدے ہۄئے نُۄں آپݨا سُجھاء دِتّا۔
اُہ دۄ گھںٹِّیاں بائد ہی واپس آ گِیا۔ اُس نیں پْرِیت نُۄں اِکّ تبِیت پھڑائِیا اتے بھجن کَۄر نیں کمبّدے ہتھّاں نال جکّۄ تکّی وِچّ پالی دے ڈَۄلھے نال بنّہ دِتّا۔
" مَیں تاں اِہناں گلّاں نُۄں منّدا نہِیں سی٬ پر بچِّیاں دی تکلِیف ماپِیاں تۄں بڑا کُجھ کروا دِںدّی اےَ ۔ پُتّ پالی! اِہنُۄں جُۄٹھا ہتھّ نہِیں لائُݨا۔ بہُت شکتی اےَ اِہدے 'چ۔ کۄئی بُری رُۄہ نیڑے نہِیں پھٹک سکدی۔ " تھۄڑھی دیر گلّاں باتاں کرکے اُس نیں دھی دے سِر 'تے ہتھّ رکھِّیا٬ سارِیاں نُۄں ہتھّ جۄڑے اتے جاݨ دی اِجاذت مںگّی۔
دۄ کُ دِناں وِچّ ہی پالی ٹھِیک ہۄݨ لگّی۔ اِکّ دۄ دِن تاں پْرِیت نیں دھار کڈھّی۔ پالی ٹھِیک ہۄئی تاں پْرِیت سہُرے چلی گئی ۔ ہُݨ بھجنۄ اتے پالی دۄویں 'کٹھِّییاں ہی باہرلے گھر جاںدِییاں۔ پںجّ ستّ دِن تاں اِس ترہاں ہُںدّا رِہا٬ اِکّ دِن بھجن کَۄر نُۄں پتا نہِیں کی کمّ آ پِیا ۔ پالی نُۄں اِکلِّیاں ہی جاݨا پِیا۔ جدۄں اُہ واپس آ رہی سی تاں اُس نُۄں پِچھّے پَیراں دی بِڑک مہِسُۄس ہۄئی٬ اُہ اںدّرۄں کمبّ گئی٬ دُۄجے ہی پل اُس نیں باںہ نال بنّہے تبِیت نُۄں ہتھّ پائِیا۔ بِڑک اُس نُۄں اُہ دے بِلکُلّ نیڑے لگّی ۔ اُس نیں پِچھّے نُۄں دیکھِیا اِکّ بِلّی اُس دے پِچھّے آ رہی سی شائِد دُدھّ والی بالٹی کر کے۔ پالی آپݨے اںدّر نوِیں شکتی مہِسُۄس کردی۔ اُہ کئی واری ڈَۄلے 'تے ہتھّ رکھّ کے پِپّلھ ولّ دیکھدی جِویں اُہ پْریت نُۄں بھسم کرن دی شکتی رکھّدی ہۄوے۔ پالی ہُݨ ڈردی نہِیں سی۔ جے کدے اُس نُۄں ڈر لگّدا وی تاں اُس نُۄں آپݨے باپُۄ دِییاں گلّاں یاد آئُںدِییاں٬ ' اِہ دے وِچّ بہُت شکتی اےَ٬ کۄئی بُری رُۄہ نیڑے نہِیں پھٹک سکدی۔ ' اِسے ترہاں ڈیڈھ کُ مہِینا لںگھّ گِیا۔ کئی وار اُہ سۄچدی اُس دی تکلِیف نیں باپُۄ نُۄں کِہڑے راہ تۄر دِتّا۔ جِس پاسے جاݨ تۄں اُہ دُۄجِیاں نُۄں رۄکدے سن۔ اجّ آپ سِیاݨِیاں دے دراں 'تے سِر جھُکائُںدے نیں۔ اِکّ واری اُس نیں آپݨے باپُۄ نُۄں کِہا وی کِہ اُس کرکے اُنہاں نُۄں آپݨے اسُۄل چھڈّݨے پئے ,' اَۄلاد پِچھّے بڑا کُجھ کرنا پَیںدَے۔ ' اُس نیں اِہ کہِ کے گلّ ٹال دِتّی۔
کۄئی مہِینے ڈیڈھ مہِینے پِچھّۄں پالی دا پِئۄ پتا لَیݨ آئِیا۔ دھی نُۄں دیکھ کے بڑا کھُش ہۄئِیا۔ سببّ نال اُس دِن بھجن کَۄر دی دھی پْرِیت اتے جوائی وی مِلݨ آ گئے۔ سارے جݨے بڑے کھُش سن کِہ پالی ہُݨ بِلکُلّ ٹھِیک ہَے۔
" پالی پُتّ آہ تبِیت جُۄٹھا ہۄ گِیا تیرا۔ پُۄرنماشی نُۄں گْرہِݨ لگِّیا سی چںدّ نُۄں۔ آہ کھۄلہ کے دے دِئۄ۔ بدلݨا پئۄُ ۔"
" اسِیں تاں کدے وی آہ دھاگِیاں سُۄتِیاں 'چ یکِین نہِیں کرِیا۔ پر ہُݨ ...... ۔" بھجن کَۄر دے پتی نیں اُداس جِہی اواذ وِچّ کِہا۔
" کِہڑے سِیاݨے تۄں لِیاںدَے تبِیت بھائی ..? جے دسّ دیمیں.....کِسے ہۄر دا بھلا ہۄ جُۄ۔ " دِیال کَۄر نیں پُچھِّیا۔
" آہ تھۄڈے نال لگّدے شہِر وِچّ اےَ ماتا جی۔"
پالی نیں تبِیت کھۄلہ کے آپݨے باپُۄ نُۄں پھڑا تاں دِتّا۔ پر اُس دا دِل نہِیں سی کر رِہا کِئُںکِہ اِس تبِیت کرکے تاں پْریت تۄں کھہِڑا چھُٹِیا تے اُس وِچّ نوِیں تاکت آئی سی۔
"ہُݨ تبِیت دی جرُۄرت وی نہِیں٬ بسّ اِس تے لِکھے مںتّر دا دھِیان کر لَیݨا٬ بُرِییاں رُۄہاں دُۄر رہِݨگِییاں۔" پالی دے باپُۄ نیں وڈّے سارے چَۄرس تبِیت وِچّۄں مںتّر والا کاگذ دا ٹُکڑا کڈھّدِیاں کِہا ۔
سارے جݨے اُس لِکھے مںتّر نُۄں دیکھݨا چاہُںدّے سن۔ پالی دے باپُۄ نیں کاگذ دِییاں کئی تہِیاں کھۄلہِییاں۔ سارے دیکھ کے ہَیران رہِ گئے کاگذ تاں دۄواں پاسِیاں تۄں ساف سی۔ کُجھّ وی نہِیں سی لِکھِیا ہۄئِیا۔ سارے پاسے چُپّ سی۔ پالی آپݨے باپُۄ دی ہُشِیاری سمجھ گئی۔
"پر باپُۄ کالھا پْرچھاواں....?" اُس نیں سوالِییا نذراں نال باپُۄ ولّ تکِّیا۔
آپݨے کُڑتے دے کھِیسے وِچّ ہتھّ پا کے اُس نیں ورتِییاں سرِںجّاں اتے گۄلِییاں دے کھالی پتّے٬ ادھ سڑے کاگذ دِکھائے۔ اِہ اُس نُۄں پِپّل دے مُڈھّ کۄلۄں مِلے سن۔
"نشے.......? بھجنۄ دے پتی نیں ہَیرانی نال پُچھِّیا۔
" جی ہاں٬ بھائی سابہ ۔ اِہ پْریت اےَ ...جِہڑا لۄکاں دے گھر برباد کر رِہَے۔"