اِہ پںتھّ گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ نیں ساجِیا۔ اِہ اُنہاں اݨکھی سُۄرمِیاں دا کمّ ہَے جِہڑے نام اتے سِمرن والا اںتّرمُکھی جِیون جِئۄُدیں ہن۔ اُہ٬اُہ ہن جِنہاں دی مَۄجُۄدگی شات-امّْرِت نال دُیالا رںگّ دِںدّی ہَے۔ اُہ ناں ہی راج چئُدیں ہن اتے ناں ہی مُکتی٬ کیول من پْرِیت چرن کملارے دی دھارنی ہن۔ ناں ہی اُہ یۄگ دی رہسّ-پُۄرن اتے ناں ہی مُکتی٬ کیول من پْرِیت چرن کملارے دی دھارنی ہن۔ ناں ہی اُہ یۄگ دی رہسّ-پُۄرن اتے ناں ہی بھۄگ دی واسنا پُۄرن خُشی دے اِچھّک ہن٬ اُہ تاں کیول اُس دا پِیار امّْرِت مںگّدے ہن٬ اُس دی باݨی دی شبنم دے چھلکدے جام۔ اُہ جِیون دے دارشنِک غماں نال بھرے پِیتے پئے ہن اتے اُہ آپݨی پِیاس اتے سب دُکھِییاں دی پِیاس بُجھائُݨ لئی بمبِّیہے واںگ سواںتی بُۄںد نُۄں ٹیردے ہن۔ مہِمُۄب دا نام جپݨ نال ہی اُہ اِس رُۄہانی ستھِتی نُۄں کائِم رکھّ سکدے ہن اتے کِئُںکِہ اُنہاں دی پِیاس اسِیم ہَے اتے جاپ٬ پںچھِّییاں دی نِرںتّر کُۄک ورگا۔ رُۄہانی مردانگی دا بھید مہِبُۄب پْرتِ وِگسِیا پِیار ہَے اتے اِہ پِیار گُرُۄ باݨی دے نِرںتّر پاٹھ اتے گُرُۄ دا نام جپݨ وِچ ہَے۔
اِس پںتھّ دی رںگّ رتّڑی ہستی باݨی نال جُڑی٬ پِیار وِگُتی٬ شکتِیشالی اتے نِمر٬ نِربھَے٬ مَۄت نُۄں مخۄلاں کردی٬ مَۄت نُۄں جپھِّییاں پئۄُںدی٬ مالک دے ناں تۄں سدا نِرسوارتھ جان وار دِںدّی , شمہاں دُیالے پروانے واںگ سڑ اُٹھدی٬ نائِکاں واںگ جِئۄُںدی٬ چںدّر مںڈّل واںگ چمکدی٬ مستی بھری٬ ہر سمیں مِٹھت ہُلسائی٬ جِیون دے گماں تۄں اُپر اُٹھی٬ سربت دا بھلا مںگّدی اتے نِشکام وِچردی ہَے٬ چھُٹ اُس دے نام جپݨ تۄں۔ سواس سواس نام جپݨا٬ سچّائی ہَے٬ نِجّی سچّائی اتے گُرُۄ گۄبِںدّ دے کھالسے لئی سمپُّۄرن سچّائی۔
جِویں کِہ گُرُۄ ساہِباں فرمائِیا ہَے٬ اہِجی اگمّی ہستی دی پچھاݨ, جۄ ربّ واںگ نِراکار ہَے٬ من مںدّر وِچ , نام دی جۄت٬ جِیون شمہاں نُۄں سدا بلدِیاں رکھݨ نال٬ ہُںدّی ہَے۔ جِس دے من مںدّر وِچ اہِجی شمہاں نِسباسر بلدی رہے٬ اُہ سچّا کھالسا ہَے۔
اُس جۄت دا چِنّہاتمک پْرگٹاوا نام جپݨا ہَے۔ منُکھّ دے سواس اُس نال گُۄںجدے ہن اتے رۄم رۄم وِچ اُس دا امّْرِت بھرِیا پِیا ہَے۔ اُپرلِییاں پِپݨِییاں ہیٹھ اکھّاں اُپر ولّ ادھّ تک پُجّ جاںدِییاں ہن٬ متھّا امّْرِت بھِنّا ہۄ جاںدا ہَے٬ جِویں کِہ اُہ کۄئی سۄما ہۄوے اتے ہذاراں ساف چشمے اِس ہِمالِییا وِچۄں ہیٹھاں نُۄں وہِ رہے ہۄݨ, جۄ کیول اِک منُکھّ دی دھرت نُۄں ذرکھیذ نہِیں کردے٬ سگۄں اُہناں سارِیاں دی نُۄں جۄ اُس دی ذد وِچ ائۄُںدے ہن۔ خالس کِسے جھِیل٬ سۄمے٬ درِیا واںگ سُتے سِدھّوِشو-وِیاپی سد-بھاونا٬ شاںت اتے پِیار دِییاں جھلکاں مارن لگّ پَیںدا ہَے۔ چارے پاسے چٹاک چانݨا ہۄ جاںدا ہَے٬ کۄئی بھُۄت پْریت جاں بھَیڑی رُۄہ اہِجی ہستی دے نیڑے نہِیں پھٹک سکدی۔
اُنہاں دا نِیتی-شاستر کِتابی نہِیں٬ الذبرے دے پھارمُۄلِیاں دا وی نہِیں٬ اکھَۄتی اِکھلاکی کرنی نُۄں چتُرائی نال سہی سِدھّ کرن دا وی نہِیں۔ اُہ٬ آپݨی پوِتّر نِشکامتا کارن٬ کُدرت دی رُۄہ نال اِک سُر ہن۔ اُہ پربت ہن٬ درِیا ہن٬ بدّل ہن اتے پھُلّ ہن۔ جِتھّے وی کۄئی گُلاب دا پھُلّ ہَے٬ اُہ خُسبُۄ آلے-دُیالے آپݨے آپ کھلیر دِںدّا ہَے۔ کھالسا آپݨی رُۄہانی مِٹھّت نُۄں دھرتی دے جِس کۄنے تے وی ہۄوے٬ وںڈّ ہی نہِیں دِںدّا٬ سگۄں اُہ آپݨے آپ نِکل نِکل پَیںدی ہَے٬ اِک ذۄردار سُہِردتا نال۔ اُہ سدا دئِیا دا شہِجادا ہَے۔
گُرُۄ امرداس کِسے وِدھوا دے٬ اُس دے پتی دے سورگواس ہۄݨ تے پائے کِیرنے اتے کِسے ماں دا آپݨے پُتّر دی مَۄت تے کِیتا وِرلاپ نہِیں سن سُݨ سکدے۔ اتے اِس تراں ہۄئِیا کِہ مالک دے نِواس ستھان٬ گۄئِںدوال وِچ اُنہاں دے بھر دے سمیں دَۄران اجِہی کۄئی دُرگھٹنا نہِیں ہۄئی۔ گُرُۄ تیغ بہادر منُکھّی دُکھّاں نُۄں برداشت نہِیں سن کر سکدے؛ اُہہاں دی باݨی اتھرُۄ بھِجی٬ اسِیم وَیراگمئی ہَے٬ جے اُس نال دُکھّی منُکھّ نُۄں خُشی اتے مُکتی مِل سکے۔ گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ دا بھارت دے گُلاماں پْرتِ بھرم بھاونا کارݨ تِیاگ وی اسِیم ہَے۔ اُہ تاں دُکھِییاں دی ہالت نُۄں سُدھارن لئی آپݨے ربّ دی کُربانی وی دے دِںدّا ہَے۔ دس گُرُۄ ساہِبان اتے اُنہاں دے سِکھّاں اتے آپݨے وڈِِکیاں دی رُۄہانی وِراست تۄں مِلدی پْریرݨا انُسار کھالسا اُہ ہَے٬ جۄ اُتشاہ دی مشال جلائی رکھّدا ہَے٬ کِسے سںکّلپ خاتر نہِیں٬ کِسے لابھ خاتِر نہِیں٬ سگۄں گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ جی دے ہُکم دی پالݨا وِچ سہِجے ہی اُس دے نام سِمرن وِچ جُڑِیا رہِںدّا ہَے۔ کھالسا آپݨے رُۄہ دے ٹاںگے دا کۄچوان ہَے۔ جدۄں سِمرن دی جۄت جگدی ہَے٬ سِکھّ مر جاںدا ہَے۔ جِویں رُکھّ نُۄں بُۄر پَیںدا ہَے٬ اُس تراں سِکھّ نام اتے سِمرن دی کھُسِیں نال کھیڑے تے آ جاںدا ہَے۔ جِویں رُکھّ چلدی ہوا نُۄں آپݨی اُتّم وستُۄ دے دِںدّا ہَے٬ اِس تراں سِکھّ سبھ نُۄں سروسو دے دِںدّا ہَے٬ میری ادھِیاتمک کرنی لئی٬ مَیں نہِیں٬ اُہ جِمّیوار ہَے٬ جۄ بسںتّ سمیں ہر رُکھّ تے جۄبن لَے آئُںدا ہَے٬ جۄ سارِیاں نُۄں چمک بخسدا ہَے۔ مَیں جِیون بھید پا لِیا ہَے اتے مَیں آپݨے آپ نُۄں بدّل دی ٹُکّڑی واںگ رکھّدا ہاں٬ اُس دے آدیش وِچ وسّ پَیںدا ہاں٬ بِجلی بݨ چمک پَیںدا ہاں۔ میری کرنی میرے جذبات دی مُۄںہ بۄلدی تسوِیر ہَے٬ اجِہی اُس دی خُسِیں ہَے۔ سارے کارج٬ میرے لئی٬ اُسے سُپنمئی لَیء وِچ سَیٹّ ہن٬ اجِہی اُس دی رذا ہَے۔
سںسّار دے سچّ میرے لئی جھُۄٹھ ہن٬ اُنہاں لئی نِر-وِواد٬ ہنیرے دے وِچار ہن-گَیر-ہکِیکی٬ بھُۄتاں ورگے٬ جِنہاں دی چھائِیا تۄں وی مَینُۄں ڈر لگّدا ہَے اتے جِنہاں تۄں وی مَیں دُۄر بھجّدا ہاں۔ میرے پںتھّ دے تاں منُکھّتا دے اِتِہاس وِچ وِرلے ہی ہن جِہڑے آپݨے آپ نُۄں خالسا اکھوائُںدے ہن پر اںدّرۄں رُۄہانی تَۄر تے٬ نِئتن٬ اِلہامی ہن اتے اچیت تَۄر تے گُرُۄ دے نہِیں ہن٬ دا ناں سُۄچی وِچۄں کٹ دِتّا گِیا ہَے۔ اُہناں سارِیاں نُۄں جِنہاں نُۄں رُۄہانی جِیون دی خالسے والی ستھِتی پْراپت ہَے٬ ہی گُرُۄ گۄبِںدّ دے گھر وِچ تھاں مِلدی ہَے اتے اُہ ساڈے ہن۔ پںتھّ دا پسارا٬ ہوا٬ پاݨی اگّ٬ بدّلاں٬ سُۄرج اتے تارِیاں وِچ ہَے۔ مَیں اِس پوِتّر گْرںتھّ دی جَے جَیکار٬ پھُلّاں دِییاں پتِّییاں٬ پْرکِرتک نذارِیاں دی سُںدّرتا تۄں گھڑے سںگِّیت رُۄپی بُتّاں تۄں سُݨدا ہاں۔ بدّل میرے نال ہمدردی کردا ہَے اتے سُۄرج دا میرے پْرتِ پِیار اسِیم اتے بِناں کِسے شرت تۄں ہَے۔ مرداں اتے اِسترِییاں دی سںگّت وِچ اِک وڈپّݨ ہَے٬ اِک نادر جھلکارا ہَے٬ جۄ کِسے اِکلّے وِچ نہِیں؛ اِک چمکار بدّلاں دے اِکٹھّ وِچۄں نِکلݨ واںگ لۄکاں دی سںگّت وِچۄں نِکلدا ہَے۔ اِہناں سارِیاں وِچ مالک دی چمکاں ماردی کلغی دی چمک ہَے٬ جۄ اُہ لائُںدا ہَے اتے نِیلے گھۄڑے تے چڑھِیا خالسے دے٬ سِکھّاں دے گھری جاںدا ہَے۔
بھائی وِیر دے شبداں وِچ ,اِس پںتھّ دے سِدھاںت اِنہاں پںجّ شبداں وِچ نِہت ہن- نام٬ دان٬ اِشنان٬ کِرت کرنا اتے وںڈّ چھکݨا۔”
نام- اُس دا نام جپݨا٬ ہستی دا رہسّ٬ جِس دا کۄئی نِجّی منۄرتھ٬ اِچھّا جاں خُدگرجی نہِیں۔ پِیار نال سُیارتھ تۄں اُتاںہ اُٹھِّیا جا سکدا ہَے۔ اِس لئی اُس وِچ رہِݨ, اُس دا نام جپݨ, اُس وِچ پھناہ ہۄ جاݨ, اُس دے پِیار وِچ منُکھّ اُہ ساہس پْراپت کردا ہَے٬ جۄ سدا اگمّی ہَے اتے نِرسُیارتھ ہَے۔ رُۄہ دی اسلی پْرکِرتی نِشکامتا ہَے۔ نام راںہی پہِلاں آپݨے آپے دی پچھاݨ اِس پںتھّ دا جِیون ہَے۔ اِس تراں اِس سںگھّرش مئی بھَۄتِک سںسّار وِچ سرِیرت اُدّم راںہی رُۄہانی پْروِرتی نُۄں بݨائی رکھّݨا ہَے۔
دان: دیݨا٬ آپݨا سبھ کُجھ دیݨا٬ کُدرتی ہمدردی کارن٬ جِیون پْرتِ اسِیم وِچ پرںتُّۄ چُپّ چاپ بِناں دھکّے٬ بِناں جبر٬ پھُلّ جاں درِیا واںگ منُکھّتا دی بھلائی دے چائۄ نال۔ اِہ اُچِیائے جِیون دی ہی پْروِرتی ہَے جۄ بِناں جاݨے دِںدّی ہَے۔ جِویں گرم پدارتھ دُیالے دے ٹھںڈِّیاں پدارتھاں نُۄں شکتی دے فرک کارݨ ہی آپݨے آپ گرما دِںدّے ہن٬ اِس تراں کردا ہَے گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ دے پںتھّ دا مَیمبر۔
دان دا بھاو نِرسںدّیہ٬ گُرُۄ گۄبِںدّ دے پںتھّ وِچ خَیرات جاں دان دیݨ تۄں نہِیں ۔ “سبھ کُجھ گُرُۄ دا ہَے” اِسے تراں خالسا مہِسُۄسدا ہَے. ’میرا مُجھ مے کِچھ نہِیں جۄ کُچھ ہَے تیرا’۔ اجِہی سنیہ مئی پْروِرتی کِسے سماجِک ذابتے جاں نِئماں ادھِین نہِیں آئُںدی۔ اِس وِچ کُجھ وی مکانکی نہِیں۔ اِہ گہِرا اتے سںجِّیو ہَے۔ خالسے دی خَیرات درِیاںوا واںگ اُس دے آپے وِچۄں نِکل تُردی ہَے۔ خالسا آپݨا آپا٬ آپݨی مِہنت٬ آپݨا ہڈّماس٬ آپݨا جِیون اتے آپݨی رُۄہ وی آپݨے مالک٬ مہِبُۄب تۄں نِچھاور کر چُکّا ہَے۔
اِشنان:- سرِیر دا ٹھںڈّے پاݨی نال نہائُݨا , من دا امّْرِت دے چشمے وِچ اتے رُۄہ دا اُس دے پِیار وِچ گۄتا لائُںݨا٬ اِشنان ہَے۔
کِرت کرنا: اِہ چِنّہاتمک دان ہَے٬ جۄ گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ دے پںتھّ نُۄں مِہنت-کشا دی ساری لۄکائی نال جۄڑدا ہَے۔ گُرُۄ پاس کۄئی امِیر نہِیں۔ اُس دے پںتھّ وِچ کۄئی وِہلڑ امِیر نہِیں اُس لئی تاں کۄئی تھاں نہِیں نہِیں , سارِیاں نُۄں کِرت کرنی پَیںدی ہَے٬ انّ پَیدا کرن لئی پسِیٔ وِیٹݨا پَیںدا ہَے٬ لۄہے٬ لکڑی اتے پتھّر وِچۄں نویں رُۄپ گھڑنے پَیدیں ہن٬ کمّ کرنا , کِرت کرنی اتے مِہنت دی کمائی دا تِیاگ۔ اتے اِس سُتے سِدھّ تِیاگ کارݨ گُرُۄ اتے اجّ دے کامگاراں وِچالے فرک سپشّٹ ہَے۔
وںڈّ چھکݨا: کِرت کمائی دی اِکسار وںڈّ۔ ” اُہ رۄٹی ناں کھا٬ جۄ تُۄں آپݨے خالسا وِیر نہِیں “وںڈّی”۔
گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ ورتمان یُگ دے گُرُۄ ہن ۔ اُہ اوتار ہن٬ جِنہاں نیں منُکھّی سماج دی نام , دان , اِشنان٬ کِرت کرن٬ وںڈّ چھکݨ دے ادھار تے پںتھّ دے رُۄپ وِچ پُنر اُساری کِیتی ہَے۔ نام٬ مُکمّل اتے سمپُّۄرن تِیاگ٬ اتے سرِیر٬ من اتے رُۄہ دا اسِیم وِچ اِشنان۔ ہریک منُکھّ ماتر لئی , کِرت کرنا٬ پَیدا کرنا٬ اتے اِس کمائی دا کِسے نِراشامئی بھاونا ادھِین تِیاگ نہِیں٬ سگۄں دِل وجۄں اِس کمائی نُۄں آپݨے خالسا بھراواں وِچ وںڈّ دیݨا٬ لاذمی رُۄہانی لۄڑ ہَے۔ جے پںجّاب دے سِکھّ سانُۄں گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ دے مہان نِرمل پںتھّ دی ماڑی جِہی ’یاد‘ دِوائُںدے ہن تاں اِہ کی وڈّی گلّ ہَے٬ جدۄں کِہ سارا سںسّار اںدّرۄں اںدّرے اِس نُۄں اپݨائُݨ دی دِلی اِچھّا کر رِہا ہَے۔
اِتھے گُرُۄ دا سارے سںسّار نُۄں سدّا ہَے اتے ساڈے وِچۄں کَۄݨ گُرُۄ گۄبِںدّ پْرتِ سارے سںسّار دے اسپشّٹ اتے اچیت پر ذۄردار ہُںگّارے نُۄں نہِیں ویکھدا ? اُس دی پْرتِبھا نُۄں سمجھݨ لئی منُکھّ نُۄں سدِییاں لگݨگِییاں٬ جدۄں اُہ گُرُۄ ساہِب دے رُۄہانی پںتھّ نُۄں پا لویگا۔
یکِینن بھارت دے گُلاماں نیں اُس نُۄں اجے تک ناں ہی سمجھِیا اتے ناں ہی اُسدی پْرتِبھا نُۄں سمجھݨ دے یۄگ ہن۔ اُس دی مہان شکھتِیئت دا پرچھاواں بہُت دُۄر سدِییاں تۄں پرہے تک پَیںدا ہَے اتے بھارت دے اکھَۄتی مہان وِدوان جدۄں گُرُۄ نُۄں سمجھائُݨ دا من بݨائُدیں ہن کیول کںڈِّیاں نال جھرِیٹے جاںدے ہن اتے اُہناں نُۄں گُرُۄ نانک جِنّا رُۄہانِیئت والا ناں سمجھ کے چھڈّ دِںدّے ہن۔ اِس تۄں اُنہاں دُیالے پسرے ہنیرے دا ہی انُبھو ہُںدّا ہَے٬ جے اُہ گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ وِچ گُرُۄ نانک دے اُچّے اتے چمکدے سِکھر نُۄں نہِیں ویکھ سکدے۔ یکِینن اُہ وِچاردھارا دی کْراںتی دے شہِنساہ نُۄں نہِیں سمجھ سکے۔ اُس دے اِک اِک نِمرتا بھرے شبد وِچ وی اسںکھّاں لاٹاں ہن٬ جۄ بِجلی واںگ اسںکھّاں شمشِیراں ہۄ ٹُٹّدِییاں ہن٬ جۄ منُکھّی ہلُۄل کر جاںدِییاں ہن٬ نام جِس دے جپݨ نیں کِرت کردے منُکھّ دی پِیار٬ کِرت اتے سمپُّۄرن تِیاگ دی بھاونا تے سمبھّاوی سلتنت دی بُنِیاد رکھّݨی ہَے۔
وِچارکاں نیں اجے دس گُرُۄ ساہِبان دے وِچاراں٬ جِنہاں نُۄں پْرگٹائُݨ لئی ورتی گئی بْراہمݨی بھاشا کارݨ اتے وِرۄدھی بْراہمݨی ماہَۄل٬ جۄ سدا منُکھّ دے اسلی سبھِیاچارک وِکاس وِچ وادھک رِہا ہَے٬ دی مہانتا نُۄں سمجھݨا ہَے۔
گُرُۄ ساہِباں دی پْرتِبھا آپݨے کْراںتِیکاری وِچار٬ اُسے وِشیس دیسی بھاشا وِچ٬ آپݨے وِچارا دا وِرۄدھ کردے ہۄئے٬ پْرگٹ کردی ہَے اتے آپݨے وِچاراں دے متھّے تے پئیِیاں پرسپر کٹدِییا لکِیراں اتے وِچار مںڈّلاں نُۄں آپݨے جِیون اتے کارنامِیاں دے انُکرن وِچ اتے پِیار اتے سمپُّۄرن تِیاگ دا٬ جۄ پںتھّ اُنہاں ساجِیا٬ نُۄں پڑھن لئی پاٹھک تے چھڈّ دِںدّی ہَے۔ میرا اِہ وِشواس ہَے کِہ اِک رات وِچ اتے اِک دِن وِچ جدۄں گُرُۄ ساہِب دے وِچار , جۄ کِہ دھرم اتے جِیون جاچ سمبّںدھّی پُۄروی وِچاراں وِچ مُکمّلکْراںتی ہن٬ ویکھے جاݨ اتے جے اِہ سمپُّۄرن سادگی نال اتے سُیۄگ بھاشا وِچ بِیان کِیتے جاݨ تاں گُرُۄ ساہِباں دی چیتنتا سترے منُکھّی سبھِیاچار تے چھا جاویگی۔ اُنہاں دی وڈِیائیِدی ساکھی منُکھّ دی بہُ-پکھّی اُنّتی دِییاں کئی سدِییاں نیں بھرنی ہَے۔ مَیں اِنہاں وِچاراں دی کْراںتِیکاری بھاونا بارے ہۄر کِتے وِچار کراںگا۔
پر مَیں اِتھے کہِ دیݨا چائُںدا ہاں کِہ گُرُۄ ساہِباں دا دھرم٬ نِرسںدّیہ کُدرت اتے رُۄہ دا دھرم ہَے۔ اِہ بْراہمݨاں دے ادھِیاتمک اتے دارشنِک بکڑواد تۄں بِلکُل وکھّرا ہَے۔ اںتِّم دِماگی دھارݨاواں٬ جِہا کِہ بْراہمݨی دارشنِک انُماناں راہِیں پیش کِیتِییاں جاںدِییاں ہن٬ دُیارا گھڑی ہکِیکت نال اِس دا کۄئی سمبّںدھّ نہِیں۔ اِہ دھارݨاواں مر چُکِّییاں ہن۔ گُرُۄ ساہِباں دا مذہب سںکھّیپ وِچ٬ جِیون جاچ٬ اگمّی جۄت نُں جگدے رکھّݨ دا ہَے۔ اِہ ادھِیاتمِک جاں دھرم شاستراں انُسار ہۄݨ دی بجائے ودھیرے کلامئی ہَے اتے اِہ کِرت٬ کارِیگری منُکھّ٬ کُدرت اتے اُنہاں دی گھاڑت وِچلے ہُسن دی پْرسںسّا دی پْرسںسّا نال بھربھُۄر ہَے۔ اِس وِچ اسِیم کھُشی ہَے۔ اتے اسِیم غم وی ہن۔ گُرُۄ پْرݨالی وِچ کھُشی جِیون دے غماں دے رُکھّ تے کھِِڑیا پھُلّ ہَے۔ جِنہاں نُۄں جِیون وِچ غم دا اِہساس پْراپت نہِیں ہۄئِیا اُنہاں لئی نِری کھُشی ہَۄکیں بھری ,دھۄکھا , اتے ٹہِݨِیئۄں ٹُٹے پھُلّ دے مرجھائُݨ سمیں دے رںگّاں واںگ تتوہِیݨ ہَے۔
گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ دا کھالسا پںتھّ اِک اجِہا سںگھّ ہَے جِس وِچ اِسترِییاں کھُلہا اتے برابر دا بھاگ لَیںدِییا ہن۔ پُۄرب دے اِتِہاس وِچ پہِلی واری اِستری نُۄں مرداں دے برابر دا ہکّ مِِلیا ہَے۔ گُرُۄ ساہِباں ولّۄں رچے گئے سِکھّ ساہِت وِچ سِکھّݨی شبد کِتے نہِیں مِلدا۔ انُیائی جاں سِکھّ لںِّگ-رہِت ناںو ہَے۔ اِہ نامکرن سبھ نُۄں دِتّا جاںدا ہَے٬ جۄ سںگّت وِچ آئُںدا ہَے۔ مَیں شرمِںدّا ہاں کِہ ہِںدُّۄ جائے سِکھّاں دے پُراݨے سماجِک رُجھان کارݨ سِکھّݨی جاں سِںگھّݨی دے شبد شامل کر دِتّے گئے ہن۔
بُدھّ نیں نیک اتے پِیارے چیلے آنںدّ دے ذۄر دیݨ تے نناں دی پْرنالی چلائی۔ اتے اِیسا مسِیہ دے دُیالے اِکٹھّے ہۄئے بہُت سارے پَیرۄکاراں وِچ مہان پَیرۄکار فلستِین دِییاں اِسترِییاں ہن۔ پر اِتھیں تاں پِیار دے سیوکاں٬ مرداں اتے اِسترِییاں لئی سِکھّی اتے پِیار دے برابر دے ادھِکاراں تے سماج دی پُنر-اُساری کِیتی گئی ہَے۔ گُرُۄ ساہِباں دا آدرش لاسانی اتے کْراںتِیکاری ہَے۔
آئۄُ٬ پھِر٬ اُہ پںجّاب دے سِکھّ نَۄجوانۄ , اتے اُس دے نام تے سبھ کُجھ تِیاگ کے٬ گُرُۄ دا جھںڈّا بُلںدّ اتے جھُۄلدا رکھّۄ۔ آئۄ گُرُۄ گۄبِںدّ سِںگھّ دے خالسے بݨِیئے اتے اِس جِیون رُۄپی جںگّل دے ککھّ-کاݨ ورگے اکھائُتی اوتاراں دے فِرکِیاں٬ سبھاواں جاں کلبّاں دی ہۄ رہی کھُمبّاں ورگی اُتپتّی وِچ شامِل ہۄݨ تۄں اِنکار کر دئیِئے ۔ ساڈے تۄں پہِلاں ہۄئے خالسے مَۄتۄں پرہے رہِںدّے ہن۔ اُہ ساڈی مدّد لئی ساڈے پاس آئُںدے ہن٬ جے اسِیں آپݨا رُخ اُنہاں ولّ کرِیئے اتے اِمداد مںگِّیئے۔ اسِیں اݨگِݨت ہاں جے اسِیں آپݨی رُۄہ وِچ جاگِیئے اتے بدیہی ہۄ جائیِئے ۔ سرِیر نُۄں کیول واہن واںگ رکھِیئے جِویں کِہ اِس سںگھّ دے مہان سںگّی٬ اِیسا نیں آپݨے سرِیر بارے کِہا ہَے کِہ اِہ تاں کیول ’پِتا دی رُۄہ‘ دے واہن تۄں چھُٹ کُجھ وی نہِیں۔