ہرپْرِیت سیکھا دی تھۄڑھا چِر پہِلۄں رِیلِیذ ہۄئی پُستک ’بی جی مُسکرا پئے‘ وِچّۄں اِہ خُبسُۄرت کہاݨی گلۄبل پںجّابی دے پاٹھکاں لئی پیش کِیتی جا رہی ہَے:
کھالی گھر ڈِمپّل نُۄں بھاںء-بھاںء کردا لگّا۔ بچِّیاں دے سکُۄل وِچّ چھُٹِّییاں ہۄݨ کرکے اُسدے ماسڑ جگجِیت نیں اُس دی ماسی منجِیت تۄں وی کمّ `تے دۄ دِناں دی چھُٹّی کروا کے کلّہ بچِّیاں دے نال آپݨے ماں-پِئۄ کۄل وِکٹۄرِییا بھیج دِتّا سی۔ ڈِمپّل نیں وِیکئَںڈ `تے آپݨے ماسڑ جی دے نال جا کے اُنہاں نُۄں لَے آئُݨا سی۔ اُنہاں دا وِچار سی کِہ اِس بہانے ڈِمپّل وی وِکٹۄرِییا `چ وَیکس مِئۄُذِیئم ویکھ لویگی۔ پںجّ مہِینے ہۄ چلّے سن اُس نُۄں سری آئِیاں پر ہالے تکّ اُس نیں اِتھّۄں دا کُجھّ وی نہِیں سی ویکھِیا سوائے اُس کالج دے جِتھّے اُہ بِذنِس اَیڈمنِسٹریشن دا کۄرس کردی سی اتے اُس لاںڈری دے جِتھّے اُہ وِیکئَںڈ `تے کمّ کردی سی۔
ڈِمپّل نیں پِچھلی رات آپݨی مسیری بھَیݨ سِمرت دے بِناں مساں کٹّی سی اُسّل-وٹّے لَیںدِیاں۔ اُہ ڈِمپّل دے نال سَۄںدی سی۔ منجِیت بتھیرا کہِںدّی کِہ ہُݨ اُہ اٹھّاں سالاں دی ہَے آپݨے بَیڈّ `تے سَۄ جائِیا کرے۔ پر جد وی ڈِمپّل آپݨی مَیٹرَیسّ سِمرت دے بَیڈّ کۄل وِچھائُںدی سِمرت دھکّ کے مَیٹرَیسّ آپݨے بَیڈّ دے ہیٹھ کر دِںدّی اتے ڈِمپّل نُۄں آپݨے نال پا لَیںدی۔ منجِیت کُڑھدی, “پتا نہِیں کدۄں اڈّ پَیݨ لگُّۄ گی اَیڈی بۄڈل کٹّی ہۄئی وی اےَ۔” پھیر اُہ ڈِمپّل نُۄں کہِںدّی, “تُۄں تاں نی جواکڑی وِیہاں سالاں دی ہۄئی وی اَیں, آکھ دِیا کر بئی مَیں نی پَیݨا تیرے نال۔” ڈِمپّل چُپّ رہِںدّی پر جگجِیت آکھدا, “کِئۄں ایوَیں مگر پَے جانی اَیں بچِّییاں دے؟”
جگجِیت دا کھِیال آئُںدے ہی ڈِمپّل نیں گھڑی ولّ ویکھِیا, اُہ نَۄں وجا رہی سی۔ ’ڈھائی-تِنّ گھںٹّے پئے آ ڈَیڈی دے آئُݨ `چ, ہائے! کدے-کدے ماسڑ جی نُۄں ’ڈَیڈی‘ ہی مُۄںہۄں نِکل جاںدَے۔ … ہُݨ تاں اِہی ڈَیڈی اےَ۔ مَیں ’ڈَیڈی‘ ہی آکھ دِیاں کرنَیں۔ کِنّے چںگّے آ ڈَیڈی۔ کِنّا پِیار کردے آ۔ جواں نی اُچّا بۄلدے, ناں ہی ماسی جی نُۄں بۄلݨ دِںدّے اےَ۔ ماسی جی کُچھ ذِیادا ای سکھتائی ورتدے آ,’ ماسی دا کھِیال آئُںدِیاں ہی ڈِمپّل نُۄں اُہ دِن یاد آ گِیا جِس دِن اُس نیں کالج جاݨ لگّی نیں سکرٹ پا لئی سی۔
“کُڑے اِہ کی پائی پھِردی اَیں۔” ماسی نیں کَۄڑ کے پُچھِّیا۔ اُس نیں ماسی ولّ ویکھِیا پر مُۄںہۄں کُجھّ ناں بۄلی۔
“کِتھّۄں لئے آ اَیہۄ جے کپّڑے۔” ماسی نیں پھِر پُچھِّیا۔
“اِںڈِییا تۄں لِیائی سی, اۄتھے وی پا لَیںدی ہُںدّی سی,” اُس نیں سہِمی جِہی آواذ `چ جواب دِتّا۔
“ایدُۄں مُڑکے ناں پائیِں, تیرے ولّ ویکھ سِمرت وی مںگّݨ لگُّۄ گی اَیہۄ جے۔ مَینُۄں نی چںگّا لگّدا بئی لتّاں نںگِّییاں کری پھِرۄ,” کَۄڑ-کَۄڑ جھاکدی ماسی تُر گئی۔ اُس تُر گئی ماسی دی پِٹھّ ولّ ویکھدی نیں اکھّاں بھر لئیِیاں۔ پھِر اُس ہائُکا لِیا اتے آپݨے کمرے وِچّ جا کے جِین نال پُۄرِییاں باہاں والی شرٹ پا لئی۔
’ماسی اَینی سکھت کِئۄں اےَ؟ اَینا تاں ممّی ہۄرِیں وی نہِیں سی ٹۄکدے۔ جِدّݨ دا راݨے نیں گھر پھۄن کِیتَے اُس دِن دی تاں ذِیادا ہی سکھتائی ورتدی اےَ۔ کِویں سمجھاواں ماسی نُۄں کِہ راݨے تے میرے `چ اَیسا–وَیسا ہَے نی کُچھ۔ تے راݨے نُۄں کی لۄڑ پَے گئی سی گھر پھۄن کرن دی؟ بیشرم جِہا۔ اگلے دِن میرے تۄں جھاڑ کھا کے وی مُۄہرۄں ہِیں-ہِیں کردا رِہا سی۔ کِنّاں بھۄلا جِہا مُۄںہ بݨا کے گلّ کرُۄ, ملّۄ-مۄلی ہاسا آ جاںدَے‘ سۄچدی ڈِمپّل دے دِماگ وِچّ راݨے دا چیہرا آ گِیا۔ اُس دے بۄل ڈِمپّل نُۄں جِئۄں دی تِئۄں چیتے سن۔ اُس کِہا سی, “ہفتا اُڈِیکدِیاں مساں وِیکئَںڈ آئُںدَے بئی دۄ دِن کمّ `تے آئُںݨگِییاں سرکاراں تے ٹۄئِیاں دے درشن کردِیاں ساڈِییاں ودھِییا دِہاڑِییاں نِکلݨگِییاں۔ تے تُسِیں جدۄں کمّ `تے ناں آئے تاں سِںگھّ پھِکرمںدّ ہۄ گئے بئی ٹۄئِیاں آلِییاں سرکاراں کِتے بِیمار-ٹھمار ناں ہۄ گئیِیاں ہۄݨ۔ اسِیں تاں ہال پُچھّݨ لئی پھۄن مارِیا سی تے سرکاراں ساڈا کۄرٹ-مارشل کرن نُۄں پھِردِیئَں۔” یاد کرکے مُسکرائُںدی ڈِمپّل دا ہتھّ آپݨی کھبّی گلّ `تے چلا گِیا جِس دا ڈُۄںگھ سجّی نالۄں ڈُۄںگھیرا سی۔ ’لگّدَے پھلرّٹ کردَے؟ …نہِیں نہِیں, بسّ ہاسے-مذاک والَے …’
اِنہاں سۄچاں `چ گلتان ڈِمپّل نُۄں لگّا جِویں گَیراج دا ڈۄر کھُلّہِیا ہۄوے۔ اُس گھڑی ولّ ویکھِیا۔ ہالے ساڈھے نَۄں ہۄئے سن۔ ’کی گلّ ہۄ گئی اجّ ماسڑ جی سدیہاں آ گئے؟ ماسڑ جی دا کِہڑا جِیء لگّدَے سِمرت ہُراں بگَیر‘ سۄچدی ڈِمپّل نُۄں پِچھلی رات چیتے آ گئی جد جگجِیت نُۄں دۄ وار اُس واشرُۄم گئے سُݨِیا سی۔ جد اُہ کمّ تۄں واپس آئِیا سی اُدۄں ہی ڈِمپّل دی اکھّ کھُلّہ گئی سی۔ پہِلاں اُہ آم واںگ سِدھّا اُس کمرے وِچّ ہی آئِیا سی جِتھّے اُہ پئی سی۔ ڈِمپّل نیں سۄچِیا کِہ اجّ سِمرت ہَے نہِیں, اِس کرکے شائِد اجّ اُہ اِس کمرے وِچّ ناں آوے۔ اگّے سُتّی پئی سِمرت دا متھّا چُمّ کے اُہ اُس دا متھّا وی چُمّدا سی۔ اُس دے کمرے اںدّر آئے دی پَیڑ-چال ڈِمپّل نیں سُݨ لئی سی۔ ڈِمپّل نیں دۄ کُ مِںٹّ اُڈِیک کے جد اکھّاں کھۄہلدِیاں کِہا, “ڈَیڈی, تُسِیں آ گے۔” تاں اُس اُپّر جھُکِیا جگجِیت اِکّ دم سِدھّا کھڑھدا بۄلِیا, “سِمرت بِنہاں تاں گھر کھالہی-کھالہی لگّدَے۔”
’کِنّاں کردے آ ماسڑ جی بچِّیاں دا! اُٹھّ کے ویکھاں تاں سہی کِہ سچِّیئۄں ماسڑ جی اےَ۔ کِتے کۄئی ہۄر ای ناں آ وڑِیا ہۄوے,’ سۄچدی ڈِمپّل ڈردی-ڈردی جِہی اُٹھّی۔ پَۄڑِییاں چڑھدے جگجِیت نُۄں ویکھ ڈِمپّل دے ساہ `چ ساہ آئِیا۔
“کی گلّ ہۄ گی ماسڑ جی تُسِیں اجّ آ وی گئے۔” ڈِمپّل نیں پُچھِّیا۔
“میرا چِتّ جِیا نی سی ٹھِیک, سِر دُکھّدا سی,” جگجِیت نیں آپݨی لںچّ-کِٹّ اُس نُۄں پھڑائُںدِیاں کِہا۔ ڈِمپّل نیں پھِکرمںدّ آواذ `چ پُچھِّیا, “کۄئی دوائی وگَیرا لئی اےَ؟”
“دوائی وی لئی اےَ۔ جے تیری ماسی گھر ہُںدّی تاں اُہ سِر گھُٹّ دِںدّی,” آکھدا جگجِیت سۄپھے اُپّر بَیٹھ گِیا۔
“لِیائۄ, مَیں گھُٹّ دِنّی آں,” آکھ ڈِمپّل سۄپھے دے پِچھّے کھڑھ اُس دِییاں پُڑ-پُڑِییاں کۄلۄں دبائُݨ لگّی۔ ڈِمپّل نُۄں شراب دی ہواڑ جِہی آئی۔ اُس سۄچِیا شائِد چِتّ ٹھِیک ناں ہۄݨ کرکے کمّ تۄں آئُںدے ہۄئے پی آئے ہۄݨ۔
“ڈِمپّل کِنّی چںگّی اَیں تُۄں, مِںٹّاں `چ میرا سِر درد دُۄر کر دِتّا۔ تیری ماسی تَینُۄں اَیویں جھِڑکدی رہِںدّی اےَ۔ تیری مرجی دے کپّڑے نہِیں پائُݨ دِںدّی۔ تَینُۄں مَیں لَے کے چلُّۄں سٹۄراں نُۄں کِسے دِن, جِہۄ-جِہے مرذی ہۄئی کھرِید لوِیں۔ اۄپرا ناں منِّیا کر۔ ماسی نُۄں بھَۄںکدی رہِݨ دِیا کر۔ اۄہدی تاں آدت اےَ۔ مَینُۄں دسِّیا کر جِہڑا کُجھّ چاہِیدا ہُںدَّے”, جگجِیت نُۄں اِس ترہاں گلّاں کردا سُݨ ڈِمپّل دے بُلّہاں `تے مُسکاݨ آ گئی۔ اُس نُۄں آپݨے ڈَیڈی دی یاد آ گئی جِہڑے کئی وار شرابی ہۄ کے اِسے ترہاں گلّاں کردے ہُںدّے سن۔ ڈِمپّل دا جِیء کِیتا کِہ اُہ ماسڑ جی نال وی اُویں ہی شرارتاں کرے جِویں اُہ شرابی ہۄئے آپݨے ڈَیڈی نال کردی سی۔ پر اُس دا ہَۄںسلا ناں پِیا۔
جگجِیت نیں سِر گھُٹّ رہی ڈِمپّل دی باںہ پھڑ آپݨے نال سۄپھے اُپّر بَیٹھا لِیا اتے اُس نُۄں آپݨے نال گھُٹّدِیاں بۄلِیا, “ڈِمپّل تَینُۄں کِسے چِیذ دی جرُۄرت ہَے تاں دسّ؟”
ڈِمپّل نُۄں جگجِیت دا بیمُہارا ہۄئِیا ہتھّ ٹھِیک ناں لگّا اتے اُہ اُٹھّݨ دی کۄشِش کردی بۄلی, “لِیائۄ ماسڑ جی مَیں تُہاڈے واستے کھاݨا گرم کر دِیاں۔”
جگجِیت نیں اُٹھّدی ڈِمپّل نُۄں لکّ تۄں پھڑ کے واپس بَیٹھائُںدِیاں کِہا, “کھاݨے دی مَینُۄں کۄئی ذرُۄرت نہِیں, بسّ تُۄں میرے کۄل بَیٹھ جا۔” اُہ ڈِمپّل نُۄں چُمّݨ دی کۄشِش کرن لگّا۔ آپݨے ہتھّ نال جگجِیت دا مُۄںہ پرہاں نُۄں دھکّدی ڈِمپّل رُیاںسی آواذ وِچّ بۄلی, “ہۄش کرۄ ماسڑ جی۔”
“کِسے نُۄں نی پتا لگّدا, بسّ اَیں کدے کدے, … راݨی بݨا کے رکھُّۄں,” آکھدا جگجِیت ڈِمپّل اُپّر جھُکِیا۔ ڈِمپّل نیں اُس دے لتّ ماری اتے اُٹھّ کے باہر ولّ بھجّݨ لگّی پر جگجِیت نیں اُس نُۄں دۄ کدم وی ناں پُٹّݨ دِتّے۔
“بھجّ کے کِدھّر جائیںگی؟ ہَے کۄئی ٹِکاݨا؟ تَینُۄں کِہَے بئی راج کریںگی,” آکھ جگجِیت نیں ڈِمپّل نُۄں باہاں وِچّ لَیݨ دی کۄشِش کِیتی پر اِس وار ڈِمپّل دی لتّ اُس دے اجیہے تھاں وجّی کِہ اُہ پِیڑ نال اِکّٹھا ہۄ کے تھائیں بَیٹھ گِیا۔ ڈِمپّل واہۄ-دھاہی پَۄڑِییاں اُتّر کے گھرۄں باہر ہۄ گئی۔ سڑک اُپّر بھجّدی اُہ مُڑ-مُڑ پِچھّے ولّ ویکھدی ٹھیڈا کھا کے ڈِگّ پئی۔ ’بھجّ کِدھّر بھجّدی اَیں؟‘ جگجِیت دا بۄل اُس دے دِماگ وِچّ گُۄںجِیا۔ اُہ تیذی نال اُٹھّی, پِچھّے ولّ ویکھِیا, اُس نُۄں جگجِیت ناں دِسِیا پر اُہ تیذ-تیذ تُردی رہی۔ کدے بھجّ پَیںدی۔ ’ہائے نی ماں کِدھّر جاواں؟‘ سۄچدی نیں اُس ہئُکا لِیا اتے آسے-پاسے ویکھدی نیں پچھانݨ دی کۄشِش کِیتی کِہ اُہ کِہڑی سڑک اُپّر جا رہی ہَے۔ سُنّم-سُنّی سڑک اُس نُۄں اۄپری جِہی لگّی۔ جدۄں اُس دی نذر ساہمݨے چَۄرستے وِچّ لگّے مَیکس اتے لاںڈرۄمَیٹ دے سائیِن `تے پئی تاں اُس نُۄں تسلّی جِہی ہۄئی کِہ ’اِہ تاں اُس دا جاݨِیا-پہِچاݨِیا راہ ہَے۔ اِسے رستے تاں اُہ وِیکئَںڈ `تے کمّ کرن آئُںدی ہَے۔‘ مَیکس دا سائیِن ویکھ اُس دے کھِیال وِچّ راݨا آ گِیا۔ ’اُہ اِتھّے ہی ہۄویگا, وِیکڈیذ وِچّ اُہ رات دی شِپھٹ کردا ہَے‘ سۄچ کے اُس دے کدم ہۄر تیذ ہۄ گئے۔
مَیکس سٹۄر وِچّ وڑدِیاں اُس اِکّ وار پھِر پِچھّے مُڑ کے ویکھِیا, اُس نُۄں لگّا جِویں آ رہی کار جگجِیت دی ہۄوے۔ سٹۄر وِچّ داکھِل ہۄ اُہ سِدھّی راݨے دے گل جا چِمبّڑی جِس کۄلۄں اُہ اِکّ وِتھّ `تے رہِ کے گلّ کردی سی۔ بھُبِّیں رۄںدی نُۄں اِہ وی کھِیال ناں رِہا کِہ اُہ اِکّ سٹۄر وِچّ کھڑھی ہَے جِہڑا اُس سمیں بھاویں کھالی سی پر اُتھّے کِسے وی پل کۄئی گاہک آ سکدا سی۔ اِس دا کھِیال راݨے نُۄں آئِیا اتے اُہ ڈِمپّل نُۄں پِچھلے کمرے وِچّ لَے گِیا۔
باہر آپݨی کار وِچّ بَیٹھے جگجِیت نیں مَیکس سٹۄر دِییاں پاردرشی کںدھّاں وِچّۄں جد اِہ دْرِش ویکھِیا, اُس اںدّر دھُۄہ جِہی پئی۔ اُس دا جِیء کِیتا کِہ سٹۄر اںدّر جا کے اُہ دۄ گھسُنّ اُس مُںڈّے دے مارے اتے باہۄں پھڑ کے ڈِمپّل نُۄں کار وِچّ سُٹّ لوے۔ پر تھۄڑھی دیر پہِلاں جاگے پُلِیس دے ڈر نیں اُس نُۄں رۄک لِیا۔ اِسے ڈر کرکے ہی تاں اُہ ڈِمپّل دے پِچھّے آئِیا سی۔ نہِیں تاں لتّ وجّݨ دی پِیڑ تۄں تھۄڑھی راہت مِلݨ نال اُس سۄچِیا سی کِہ ’آپے مُڑ آویگی, ہۄر اۄہدا ہَے وی کَۄݨ اِتھّے جِس کۄل چلی جاویگی۔‘ پر جھٹّ پِچھّۄں ہی کھِیال آئِیا کِہ ’جے کِسے نیں ڈِمپّل نُۄں اَیس ویلے اِس ہالت `چ بھجّی جاںدی ویکھ کے پُلِیس نُۄں پھۄن کر دِتّا جاں کِسے لںگھّدے-وڑدے پُلِیس والے دی اُس اُپّر نِگہا پَے گئی, تاں؟‘ سکِںٹّاں وِچّ ہی پُلِیس, اُس دے ساہمݨے کھڑھی اُس دی گھروالی تے سِمرت دے کھِیال نیں اُس اُپّر سوار کام دے بھُۄت نُۄں کُچل کے رکھّ دِتّا۔
’اِہ کی پںگّا پا لِئَے؟ بَیٹھے-بَیٹھے بدنامی نُۄں ہاک مار لئی؟‘
’پتا ای نی لگّا کِہ کی کری جاناں, جد وی سالی دا کھِیال آئُںدَے تاں جِیء مچلݨ لگّ جاںدَے۔‘
’آپݨے `تے کابُۄ رکھّݨا سی جِویں رات ذابتا رکھِّیا سی۔‘
’رات تاں اۄہدے مُۄںہۄں ’ڈَیڈی‘ سُݨ کے سرِیر جھُۄٹھا پَے گِیا سی۔‘
’اجّ ہِمّت کرن لئی شراب پِیݨ آلی گلتی کر بَیٹھا۔‘
’اُٹھّ ہُݨ, مِنّت-ترلا کرکے مۄڑ لِیا۔‘
’پر اُہ گئی کِدھّر ہۄئی؟‘ اِنہاں سۄچاں `چ پْریشان ہۄئِیا اُہ ڈِمپّل نُۄں مۄڑ لِیائُݨ لئی اُٹھّ کھڑھۄتا۔ ’ہۄ سکدَے کِہ اُس مُںڈّے کۄل گئی ہۄوے جِیہدا منجِیت کہِںدّی سی کِہ پھۄن آئُںدَے,’ سۄچ اُس آپݨی کار مَیکس سٹۄر ولّ مۄڑ لئی۔
مُںڈّے نال سٹۄر دے پِچھلے کمرے ولّ جاںدی ڈِمپّل ولّ ویکھ اُس نیں پچھتاوے `چ سِر مارِیا, ’جے کِتے پںجّ-ستّ مِںٹّ پہِلاں تُر پَیںدا تاں اُہنُۄں سٹۄر `چ وڑن تۄں پہِلاں مۄڑ لَیݨا سی۔‘
’پر ہالے تاں ہُݨے ہی اںدّر گئی اےَ, مُںڈّے نُۄں وی کُچھ نہِیں دسِّیا ہۄݨا, اںدّر جاݨا چاہِیدَے۔ …پر جے اُہ مُںڈّے دے ساہمݨے ہی بۄل پئی, پھیر کی رہُۄ؟ … کِئۄں ناں پھۄن کراں؟ ہاں, اِہ ٹھِیک اےَ,’ سۄچ کے اُس نیں آپݨے سَیلّ پھۄن تۄں سٹۄر دا نمبّر مِلائِیا۔
“آہ ڈِمپّل نُۄں پھۄن پھڑائیِں,” پھۄن مِلݨ سار ہی جگجِیت نیں کِہا۔
“تُسِیں کَۄݨ?”
“مَیں کۄئی ہۄواں, تُۄں پھۄن پھڑا اۄہنُۄں,” جگجِیت نیں جھُںجّلائی آواذ `چ کِہا۔
جد ڈِمپّل نیں ’ہَیلۄ‘ کِہا جگجِیت نیں آپݨی آواذ نُۄں نرم کردِیاں کِہا, “ڈِمپّل مَینُۄں پتا ای نی لگّا کِہ مَیں کی کر… پر ڈِمپّل نیں پُۄرا واک سُݨن تۄں پہِلاں ہی پھۄن کٹّ دِتّا۔ اُس دا رۄݨ ہی نہِیں سی بںدّ ہۄ رِہا۔ جگجِیت نیں دۄ وار پھِر پھۄن کِیتا پر ڈِمپّل نیں گلّ ناں کِیتی۔ پر راݨے نیں تاڑنا بھرے لہِذے `چ کِہا, “جے اُہ گلّ نہِیں کرنا چاہُںدّی تاں وار وار پْریشان ناں کر۔”
جگجِیت نیں گالہ کڈھّی جِہڑی کار دے شِیشیاں نال ٹکرا کے دم تۄڑ گئی۔ ’ہُݨ کی کِیتا جاوے؟‘ سۄچدے نیں اُس کار گھر ولّ مۄڑ لئی۔ گھر پہُںچّدے تکّ اُس دے دِماگ وِچّ اِکّ سکِیم تِیار ہۄ گئی سی۔ اُس نیں آپݨی پتنی منجِیت نُۄں وِکٹۄرِییا پھۄن مِلا کے کِہا, “بھاݨا ورت گِئَے, جِہڑی گلّۄں تُۄں ڈردی ہُںدّی سی, اۄہی ہۄئی۔”
“کی ہۄ گِئَے۔” منجِیت نیں گھبرائی آواذ `چ پُچھِّیا۔
“ہۄݨا کی سی میرا چِتّ نی سی ٹھِیک ایس کرکے مَیں کمّ تۄں پہِلاں گھر آ گِیا۔ ڈِمپّل اِکّ مُںڈّے نُۄں چِمبّڑی بَیٹھی سی۔ مَیں گرمی `چ مُںڈّے دے مارن اہُلِیا تاں مُۄہرے ہۄ گئی۔ مَیں گُسّے `چ آکھ بَیٹھا بئی نِکل جا گھرۄں۔ اُہ جِویں پہِلاں ای تِیار سی۔ اۄہناں کپّڑِیاں `چ ای تُرگی۔”
“ہائے, ہائے, مَینُۄں تاں پہِلاں ہی شکّ سی۔ کُڑی دے چالے نی سی ٹھِیک لگّدے جِہڑا بݨ-ٹھݨ کے گھرۄں نِکلدی سی۔”
“تُۄں اَیں کر سویرے پہِلی پھَیری لَے کے واپس آ جا۔ مِنّت-ترلا کرکے مۄڑ لِیاواںگے۔ نہِیں تاں آپݨی ہی بدنامی ہۄئۄُ جدۄں اُہ بِگانے مُںڈّے نال تُری–پھِرُۄ۔ اۄہدے ماں-پِئۄ ولّۄں اڈّ اُلامبھا آئۄُ۔”
“مِنّت کِئۄں کرنی اَیں۔ مَیں نی گھرے رکھّدی اَیہۄ جی نُۄں ہُݨ۔ میری نُۄں وی ایہۄ کُجھّ سِکھائۄُ۔ کلّہ نُۄں ہی جہاذے چڑائُنی اَیں اۄہنُۄں۔”
“تُۄں بہُتا پھِکر ناں کرِیں, ٹھِیک ہۄ جُۄ سبھ کُجھ,” آکھ جگجِیت نیں پھۄن رکھّ دِتّا۔ منجِیت دے بۄلاں وِچّ کُڑتّݨ سُݨ کے اُس نیں تسلّی مہِسُۄس کردِیاں شراب دا گلاس بھر لِیا۔
’اِہ کی کِیتا کمجات نیں؟ بھۄرا وی نی سۄچِیا کِہ کی کرن لگّی اےَ۔ اَیڈی ذِمّیواری لَے کے سدّی اےَ۔ اِہدا پِئۄ کںجّر نِتّ بھَیݨ نُۄں میہݨے ماردا سی کِہ تیرے رِشتیدار کنیڈے اےَ, ساڈا نی سۄچدے۔ جے باہر بھیجݨ دا اَیڈا ای شَۄںک سی تاں کُجھّ سمجھا-بُجھا کے بھیجدا۔ کلّہ نُۄں کہُۄگا تھۄڈے بھرۄسے چھڈّی سی تُسِیں کھِیال نی رکھِّیا۔ کی پتا کںجّری کی کہُۄگی بئی کِئۄں گھرۄں بھجّی سی۔ اۄہدے پِئۄ کںجّر نال ای کردِیں آں گلّ‘ سۄچ کے بھری-پِیتی منجِیت نیں ڈِمپّل دے ماں-پِئۄ نُۄں اِںڈِییا پھۄن کر دِتّا کِہ ڈِمپّل گھرۄں بھجّ گئی۔
گھرۄں بھجّی ڈِمپّل مَیکس کنوِینِیئَںس سٹۄر دے پِچھلے کمرے `چ بَیٹھی ذارۄ-ذار رۄ رہی سی۔ جِہڑا کُجھّ ہۄئِیا سی اُس دا ڈِمپّل نُۄں سچّ نہِیں سی آ رِہا۔ ’اۄہنے میرے نال اِس ترہاں کِئۄں کِیتا, …مَیں تاں اۄہنُۄں پِئۄ سمجھدی سی۔ … کی کراں مَیں؟ … کِتھّے جاواں؟‘ کدے اُہ سۄچدی کِہ اِںڈِییا پھۄن کرکے ممّی-ڈَیڈی نُۄں دسّے۔ پھیر سۄچدی, ’اُہ اُتھّے بَیٹھے کی کر لَیݨگے؟ وادھُۄ دا پھِکر کرنگے۔ … ہۄر پھِر مَیں کی کراں؟‘ سۄچ کے اُس دی بھُبّ نِکل جاںدی۔ راݨا گاہک بھُگتا کے گیڑا مار جاںدا اتے پُچھّدا, “کی ہۄئِئَے؟ کۄئی گلّ وی دسّ۔” ڈِمپّل “کُجھ نہِیں” آکھ کے سِر ماردی اتے اُس دا رۄݨ اُچّا ہۄ جاںدا۔
“گھٹّۄ-گھٹّ پتا تاں لگّے کِہ ہۄئِیا کی اےَ۔” راݨے نیں ذۄر دے کے پُچھِّیا۔
“ماسڑ نیں…” تۄں بائد ڈِمپّل تۄں کُجھّ ناں بۄلِیا گِیا۔
“ہَے کںجّر! تَینُۄں ہتھّ پا لِیا۔” راݨے نیں آپ ہی اںدّاذا لائُںدِیاں پُچھِّیا۔
ڈِمپّل دی بھُبّ نِکل گئی۔”تَینُۄں کۄئی نُکسان تاں نہِیں پُچائِیا۔” راݨے نیں پُچھِّیا۔
ڈِمپّل نیں نِیوِیں چُکّ کے ہںجھُّۄ بھرِییاں اکھّاں نال راݨے ولّ ویکھِیا اتے ’نہِیں‘ وِچّ سِر مارِیا۔ راݨا اُس نُۄں دھِیرج بنائُںدا آکھݨ لگّا, “کُجھ نہِیں وِگڑِیا, سبھ کُجھّ ٹھِیک ہۄ جُۄ, پھِکر ناں کر, جِنّی ہۄ سکِیا تیری مدّد کرُۄں۔”
ڈِمپّل دی باکی رات رۄںدِیاں, سِسکدِیاں, ہائُکے لَیںدِیاں نِکل گئی۔ سویرے چھے وجے آپݨے کمّ دی شِپھٹ مُکا کے راݨے نیں کِہا, “آ چلِّیئے۔”
“کِتھّے۔” ڈِمپّل نیں ہَیرانی جِہی نال پُچھِّیا۔
“میری بیسمَیںٹ `چ۔ ہۄر کِتھّے؟”
“پر…,” کُجھّ آکھدی-آکھدی ڈِمپّل چُپّ کر گئی۔ اُس نُۄں اِس ترہاں جکّۄ-تکّی جِہی `چ پئی ویکھ راݨا بۄلِیا, “جے کۄئی ہۄر تھاں جِتھّے تُۄں جاݨاں چاہُنّی اَیں تاں مَیں اُتھّے چھڈّ آئُنَے؟”
“نہِیں, ہۄر تاں کِتے نی,” آکھدی ڈِمپّل اُٹھّ کھڑۄتی اتے ہَۄلی-ہَۄلی تُردی اِدھّر-اُدھّر ویکھدی اُہ کار دی پِچھلی سِیٹ `تے بَیٹھ گئی۔ بیسمَیںٹ `چ پہُںچّ جد راݨا اںدّرۄں کُںڈّی لائُݨ لگّا تاں ڈِمپّل جھٹّ بۄلی, “لَۄک نُۄں کی اےَ۔” اُس دے چیہرے `تے گھبراہٹ ویکھ راݨا بۄلِیا, “مَیں تیرا دۄست بݨنا چاہُنَّے, دُشمݨ نہِیں۔ مَیتھۄں ناں ڈر۔”
“نہِیں-نہِیں مَیں تاں اۄداں ہی کِہا سی,” آکھدی ڈِمپّل اِدھّر-اُدھّر ویکھݨ لگّی۔
“بَیٹھ کے آپݨے ممّی-ڈَیڈی نُۄں پھۄن کرکے دسّ سارا کُجھّ کِہ تُۄں کِتھّے ہَیں۔ اُنہاں نُۄں پتا تاں لگّݨا چاہِیدا ہَے کِہ تیرے نال کی بِیتیا ہَے۔” راݨے نیں اُس نُۄں پھۄن پھڑائُںدے ہۄئے آکھِیا۔ جکّاں-تکّاں `چ جد ڈِمپّل نیں پھۄن مِلائِیا تاں اُس دی ممّی نیں کِہا, “کِتھّے اَیں کُڑے تُۄں؟ اسِیں تاں سارا ٹبّر سُکّݨے پئے وے آں جدۄں دا تیری ماسی دا پھۄن آئِئَے۔ کِیہدے نال اَیں تُۄں؟ تیری ماسی تاں ہۄر ای گلّاں کردی اےَ۔”
ڈِمپّل دا گچّ بھر آئِیا اتے اُس کۄلۄں کُجھّ ناں بۄلِیا گِیا۔ اُس پھۄن کٹّ دِتّا۔ آپݨا چِتّ کرڑا کرکے اُس پھیر پھۄن کرکے آپݨی ممّی نُۄں ہۄئی بِیتی سُݨا دِتّی۔
“سانُۄں کِہڑا تیری ماسی دِییاں گلّاں دا سچّ آئُںدا سی۔ اسِیں وی کہِیئے بئی بھجّݨا تاں اِکّ پاسے ساڈی ڈِمپّل تاں کِسے ولّ اکھّ پُٹّ کے نی ویکھدی۔” پھیر اُس رتا رُک کے پُچھِّیا, “تیرے سرِیر نُۄں تاں کۄئی ذرب نِیں پہُںچّی؟”
ڈِمپّل دی ’نہِیں‘ سُݨ کے اُس کِہا, “شُکر اےَ, شُکر اےَ۔” سُݨ کے ڈِمپّل اںدّر اِکّ چِیس جِہی اُٹھّی۔ اُس سۄچِیا, ’جِہڑی ہُݨ ذرب پہُںچّی اےَ اُہ تھۄڑھی اےَ؟‘
“لتّ نال کی بݨِئَے ہۄݨا کںجّر دا کُچھ ہۄر ہَے نی سی مارن نُۄں؟ چِیر کے رکھّ دِںدّی,” اِہ آواذ اُس دے ڈَیڈی دی سی۔ پھِر اُہ تھۄڑھی دیر چُپّ رہِ کے بۄلے, “تُۄں چںگّا کِیتا بھجّ آئی اُتھّۄں, اۄس کںجّر نال وی مَیں کردَیں گلّ۔ تُۄں پھِکر ناں کر مَیں کِسے ایجںٹّ نال سلاہ کرکے کرُۄں کۄئی اِںتذام۔” آپݨے ڈَیڈی تۄں دِلاسا لَے ڈِمپّل نیں اِکّ لمّا ساہ لِیا اتے سۄپھے اُپّر بَیٹھ گئی۔ کُجھّ دیر بائد جد بیسمَیںٹ دا درواذا کھڑکِیا تاں راݨے نیں آپݨے کمرے وِچّۄں آ کے درواذا کھۄہلِیا۔”ڈِمپّل”, آپݨی ماسی دی آواذ سُݨ سۄپھے اُپّرۄں اُٹھّ ڈِمپّل درواذے `چ کھڑھے راݨے نال جا کھڑۄتی۔ منجِیت نیں کھا جاݨ والِییاں نِگاہاں نال ویکھدے کِہا, “کلچھّݨِیئیں بھۄرا شرم نہِیں آئی کھیہ کھاݨ لگّی نُۄں۔ آودے پِئۄ ورگے ماسڑ `تے تۄہمت لائُںدِیاں تیرے اںدّر بھۄرا وی رہِم نی آئِیا؟ … جِہڑی کھیہ کھِںڈّائُݨی سی کھِںڈّا دِتّی ہُݨ تِیار ہۄ جا جاݨ لئی۔ گھرے رکھّݨا تاں اِکّ پاسے کنیڈے `چ وی نی رہِݨ دِںدّی تَینُۄں۔”
“ماسی جی گلّ تاں سُݨۄ میری,” ڈِمپّل نیں کِہا۔
“گلّ سُݨن دی ہالے کسر رہِ گئی؟ ,” منجِیت نیں ڈِمپّل دے کھِلّرے کیساں ولّ اِشارا کِیتا اتے پھِر نائیِٹ گائۄُن `چ کھڑھے راݨے ولّ ہتھّ کرکے بڑے گھِرݨامئی اںدّاذ `چ ویکھِیا۔
“جے تُسِیں ماسڑ دِییاں گلّاں دا ای اِتبار کرنَے تاں آکھۄ اۄہنُۄں گُردُیارے جا کے کھاوے سَۄںہ دۄہاں بچِّیاں دی,” ڈِمپّل نیں رُیاںسی آواذ `چ کِہا۔
“ہائے, ہائے کںجّرِیئے جواک تاں تیرے ساہاں `چ ساہ لَیںدے آ, تُۄں اۄنہاں نُۄں وی نی بخشدی,” منجِیت اُس نُۄں جھئی لَے کے پئی۔
“تُۄں اِہدی گلّ تاں سُݨ لَے آودِییاں ای ماری جانی اَیں,” راݨے نیں کھرہوی آواذ `چ کِہا۔
“تُۄں آودا کمّ کر, تیرا کۄئی کمّ نہِیں وِچّ ٹںگّ اڑائُݨ دا,” منجِیت نیں راݨے نُۄں اکھّاں وِکھائیِیاں۔
“ٹںگّ اڑائُݨ نُۄں مَیں کی … ,” آکھدا راݨا چُپّ کر گِیا۔ اُس دِییاں مُٹھِّییاں مِچ گئیِیاں۔
“کمجات نیں ککھّۄں ہَۄلے کرکے رکھّتا۔ ہُݨ اَیہۄ جِیاں تۄں اکھّاں کڈھوائُںدی اےَ۔ نالے ویکھلاں گے تَینُۄں وی وڈّے نُۄں,” آکھدی منجِیت واپس چلی گئی۔
“ویکھ لِیں جِہڑا ویکھݨَے,” آکھدے راݨے نیں درواذا بںدّ کر دِتّا۔
ماسی دے تُر جاݨ پِچھّۄں ڈِمپّل سِسکݨ لگّی, ’ماسی کِتے میرِییاں رۄ-رۄ سُجِّییاں اکھّاں ولّ وی ویکھدی۔ مَیں تاں سۄچدی سی بئی ماسی آ کے سمبھّال لویگی مَینُۄں, پر تُۄں تاں جماں ای دھکّا دے گئی اَیں‘ اُہ اُدۄں تکّ سِسکدی رہی جد تکّ اُس دِیے ممّی دا پھۄن ناں آ گِیا۔ اُس پُچھِّیا, “جِہڑے مُںڈّے کۄل اَیں تُۄں اُہ گھر-پْرِیوار والَے؟”
“نہِیں, اِکلّا رہِںدَّے, رپھِئۄُجی اےَ” ۔
تھۄڑھی دیر چُپّ رہِ کے اُس دی ممّی نیں کِہا, “تُۄں کِتے ہۄر چلی جاݨا سی؟”
“تُسِیں ہی دسّۄ کِتھّے جاواں؟”
اُس دی ممّی چُپّ کر گئی۔ ڈِمپّل نیں پھِر کِہا, “تُہانُۄں میرے `تے اِتبار نہِیں؟”
“تیرے `تے اِتبار کِیتا کی کر لئۄُ۔ لۄکاں دی ذُبان نہِیں پھڑی جاںدی ہُںدّی۔ ہالے تاں تیری ماسی ای گلّاں بݨائُݨۄ نِیں ہٹدی۔ تُۄں کِسے کُڑی-کتّری نال بھال کر کمرے دی۔ نالے کِسے کۄل بہُتی گلّ کرن دی لۄڑ نہِیں بئی کی ہۄئِئَے, آکھ دیئیِں بئی ماسڑ آودے لںگّڑے بھتِیجے دا رِشتا لَیݨ نُۄں کہِںدّا سی, جدۄں نہِیں منّے تاں گھرۄں کڈھّتا۔ سمبھّل-سمبھّل تُرنا پئۄُ کُڑِیئے,” ممّی نیں کِہا۔
پھِر اُس دے ڈَیڈی اُسنُۄں ہَۄںسلا دِںدّے آکھݨ لگّے, “واپس مُڑن بارے سۄچݨا وی نہِیں۔ لۄک ترہاں-ترہاں دِییاں گلّاں کرنگے۔ …بیٹے, اِہ تاں اِکّ لڑائی ہَے, جِہڑی تَینُۄں گھر دے باکی جِییاں کھاتر ہَۄسلے نال لڑنی پَیݨی ہَے… ۔” اُنہاں ہۄر وی سمجھائُتِییاں دِتِّییا۔ ڈِمپّل کھالی-کھالی نذراں نال کںدھّ نُۄں گھُۄردی سۄچݨ لگّی کِہ اُہ کِویں لڑیگی اِہ لڑائی؟
“اِئۄں بَیٹھݨ نال کُجھّ نہِیں بݨنا کُڑِیئے۔ جے گھردے کۄئی ہۄر ٹِکاݨا لبھّݨ لئی کہِںدّے آ تاں تِیار ہۄ کے کالج جا کے پُچھّ, کئی واری کِسے کُڑی نُۄں رُۄم-میٹ چاہِیدی ہُںدّی اےَ,” راݨے نیں کہِںدّیاں اُس نُۄں واشرُۄم دا راہ وِکھائِیا۔
“کی بݨُۄگا میرا؟ مَیں تاں کِسے ہۄر نُۄں جاݨدی وی نہِیں اِتھّے,” آکھدی ڈِمپّل نیں ہائُکا لِیا۔
“جاݨدی کِئۄں نہِیں؟ مَیں ہَیگا آں اِتھّے۔ جدۄں کدے وی لۄڑ ہۄئی مَیں کِتے نی بھجِّیا۔ ہُݨ اُٹھّ کے تِیار ہۄ,” راݨے نیں کِہا۔
ڈِمپّل تِیار ہۄ کے راݨے دے نال کالج ولّ چلّ پئی۔ کار وِچّ بَیٹھی ڈِمپّل نُۄں آپݨی جماتݨ پَیٹی دا کھِیال آئِیا, ’کِنّاں نیڑے ہۄ ہۄ بہِںدّی ہُںدّی اےَ, رہِںدّی وی اِکلّی اےَ, ہۄ سکدَے آپݨے نال رکھّ ہی لوے؟ پر کی پتا ہُںدَّے اِنہاں گۄرِییاں دا؟‘ اُہ سۄچ کے مُرجھا جِہا گئی۔ پھِر اُس نیں سۄچِیا, ’نہِیں, پَیٹی نی اَیہۄ جی, اُہ تاں دُۄجی پلّوی لگّدی ہُںدّی اےَ کدے-کدے,’ سۄچدی ڈِمپّل نُں اُہ دِن یاد ائِیا جِس دِن پَیٹی نیں پلّوی واںگ ہی اُس دی گلّہ وِچّ پَیںدے ٹۄئے نُۄں چھیڑدِیاں کِہا سی, “تُۄں بہُت سۄہݨی اَیں!” اُس دِن ڈِمپّل دا جِیء کِیتا سی کِہ اُہ آپݨی ہۄسٹل ویلے دی رُۄم-میٹ پلّوی واںگ پَیٹی نُۄں وی اُس دی نکّ دی کرُۄمبل مرۄڑدے ہۄئے کہے, `چلّ-چلّ پھلرّٹ ناں کر‘ پر اُہ جک گئی سی۔ پَیٹی نُۄں پلّوی نال میلدِیاں اُس نُۄں آس جِہی بجھّی کِہ پَیٹی اُس نُۄں آپݨے نال رکھّ لویگی۔
کالج پہُںچّ ڈِمپّل نیں پَیٹی نُۄں پاسے لِجا کے کمبّدی آواذ `چ آپݨے رہِݨ لئی تھاں بارے پُچھِّیا۔ پَیٹی نیں ڈِمپّل دِییاں رۄ-رۄ کے سُجِّییاں اکھّاں ولّ ویکھِیا, پھِر اُس دے پھرکدے بُلّہاں ولّ جِہنا نُۄں ڈِمپّل رۄݨا رۄکݨ لئی گھُٹّݨ دی کۄشِش کر رہی سی۔ پَیٹی نیں اُس نُۄں آپݨے نال گھُٹّدِیاں کِہا, “مَینُۄں تاں سگۄں تیرے ورگی رُۄم-میٹ چاہِیدی ہَے۔”
“پر میرے کۄل اَیس ویلے کۄئی سمان نہِیں ہَے,” ڈِمپّل نیں مری جِہی آواذ `چ کِہا۔
“فِکر ناں کر, مَینُۄں کھُشی ہَے کِہ تُۄں مَینُۄں آپݨی سہائِتا لئی چُݨِیا,” آکھدی پَیٹی نیں ڈِمپّل دے ہتھّ آپݨے ہتھّاں وِچّ گھُٹّ لئے۔ ڈِمپّل نیں دھنّوادی تکّݨی نال پَیٹی ولّ ویکھِیا اتے کار وِچّ بَیٹھے راݨے نُۄں دسّݨ تُر پئی۔ راݨے نیں دۄ سَۄ ڈالر اتے پھۄن کارڈ پھڑائُںدِیاں کِہا, “آہ پھڑ, تَینُۄں لۄڑ پویگی۔” ڈِمپّل نُۄں جھِجکدی ویکھ اُس کِہا, “جدۄں تیرے کۄل ہۄئے مۄڑ دیوِیں۔ پر کھُش رِہا کر۔ ٹۄئِیاں والِییاں سرکاراں ٹۄئِیاں نال ہی سۄہݨِییاں لگّدِیئَے۔ ڈِمپّل نیں مُسکرائُݨ دی کۄشِش کِیتی۔ اُس دی گلّہ وِچّ پئے ٹۄئے ویکھ راݨا بۄلِیا, “جِئُںدی رہِ کُڑِیئے! کلّہ نُۄں کمّ `تے تاں آئیںگی ہی؟”
جد ڈِمپّل دُۄجے دِن شنِچّروار کمّ `تے مَیکس کنوِینِیئَںس سٹۄر دے نال لگّویں لاںڈرۄمیٹ پہُںچّی تاں مالکݨ دا جواب سُݨ اُس دے پَیراں ہیٹھۄں ذمِین کھِسک گئی۔ مالکݨ نیں کِہا, “سَۄری, اسِیں تیری ہۄر ہَیلپ نہِیں کر سکدے۔ اِلِیگل تَۄر `تے کمّ دیݨ کرکے ساڈی شِکائِت ہۄ سکدی اےَ۔”
سُنّ ہۄئی کھڑۄتی ڈِمپّل سۄچݨ لگّی, ’اِہ کِہڑے جنماں دے بدلے لَے رہی اَیں ماسی؟‘ بھری-پِیتی اُہ وِچکارلے درواذے راہِیں مَیکس سٹۄر `چ کمّ کردے راݨے کۄل جا کھڑھی۔
“کۄئی ناں آپاں کِتے ہۄر کمّ لبھّ لواںگے,” راݨے نیں اُس نُۄں بھرۄسا دوائِیا۔
پر ماسی دِییاں گلّاں سُݨ کے اُس نُۄں اِہ بھرۄسا بیئرتھا لگّا۔ جد آپݨا سمان لَیݨ لئی اُس نیں آپݨی ماسی دے گھر پھۄن کِیتا, اُس دی ماسی بۄلی, “ساڈی مِٹّی ناں پلِیت کردی پھِر۔ بھلی ماݨس بݨ کے واپس مُڑ جا, ٹِکٹ تیری مَیں لَے دِنّی آں۔”
“واپس تاں نی ہُݨ مَیں مُڑدی۔”
“ویہنِیں آں تَینُۄں پھِر کِویں نی مُڑدی۔ اگاںہ دی پھِیس اسِیں نی تیری بھردے۔ کمّ کِتے تُۄں نی کر سکدی۔ جے کریںگی, مَیں شِکائِت کرُۄں۔ ہُݨ تاں ٹِکٹ مَیں کٹائُݨی اَیں, پھیر جبکدی پھِرِیں۔”
“مَینُۄں نی چاہِیدی تھۄڈی ٹِکٹ,” ڈِمپّل نیں جواب دِتّا۔
“نہِیں چاہِیدی تاں بھَۄںکدی پھِر, ہَینی تیرا کۄئی سمان اَیتھے,” آکھ کے منجِیت نیں پھۄن کٹّ دِتّا۔
کُجھ دیر ڈِمپّل اںدّرے-اںدّر آپݨی ماسی پْرتی ذہِر گھۄلدی رہی۔ پھِر اِہ ذہِر ہںجھُّۄیاں راہِیں وہِ تُری۔ منجِیت دا دِتّا ڈراوا کِہ ’اگلے سال دی پھِیس اسِیں نی بھردے‘ اُس دے دِماگ وِچّ گھُمّݨ لگّا۔ ڈِمپّل نیں پھِیس بارے آپݨے ممّی-ڈَیڈی نُۄں گلّاں کردے سُݨِیا سی۔ اُس دے ڈَیڈی نیں کِہا سی, “پہِلے سال دی پھِیس آپاں مۄگے والا پلاٹ ویچ کے بھر دیواںگے۔ دُۄجے سال دی پھِیس جگجِیت سِئۄں کہِںدّا سی مَیں آپے بھر دیئۄُۄں, جدۄں آپاں اُتھّے چلے گئے اُس دے پَیسَے مۄڑ دِیاںگے۔” یاد کرکے ڈِمپّل دی چِںتّا ہۄر ودھ گئی۔
’کالج دے اگلے سال دی پھِیس کِتھّۄں بھرُۄں؟ جے ڈَیڈی اَۄکھے-سَۄکھے پھِیس بھر وی دیݨگے تاں کھرچا کِتھّۄں تۄرُۄں۔ بیسمَیںٹ دا رَیںٹ تے ہۄر کھرچے کِویں چلّݨگے؟ لِیگلی کمّ کِتے مَیں نی کر سکدی۔ کی بݨُۄںگا؟ پَیٹی تے راݨا کِنّی کُ ہَیلپ کر دیݨگے؟‘ سۄچدی اُہ ہُبکۄ-ہُبکی رۄ پئی۔ پَیٹی نیں اُس نُۄں آپݨی باہاں `چ لَے لِیا۔ ڈِمپّل نیں ہۄئی-بِیتی پَیٹی نُۄں دسّ دِتّی۔
“تُۄں پُلِیس نُۄں شِکائِت کِئۄں نی کردی۔” پَیٹی نیں کِہا۔
“نہِیں, میرے ماں-باپ نہِیں چاہُںدّے کِہ مَیں اِس ترہاں کراں,” ڈِمپّل نیں جواب دِتّا۔
“اِس ترہاں تاں اُس سُۄر نُۄں ہۄر شہِ مِلیگی۔ اُہ کِسے ہۄر نال وی اِسے ترہاں کرن دی کۄشِش کریگا,” پَیٹی دا جِویں آپݨا کۄئی ذخم اُچّڑ گِیا ہۄوے۔
“مَینُۄں اِس نالۄں آپݨے بھوِکھّ دی ذِیادا چِںتّا ہَے,” سُݨ کے پَیٹی چُپّ کر گئی۔ پھِر بۄلی, “ہریک سمسِّیا دا کۄئی ناں کۄئی ہلّ ذرُۄر ہُںدّا ہَے۔ تُۄں فِکر ناں کر۔”
ڈِمپّل نُۄں لگِّیا سی جِویں اُس دی سمسِّیا دا ہلّ اُس دی کلاس-میٹ کِمّبرلی نیں کڈھّ دیݨا سی۔ کالج وِچّ اُس نُۄں کِمّبرلی نیں کِہا سی, “تُۄں گھبرا ناں, تَینُۄں کِسے دے سہارے دی ذرُۄرت نہِیں۔ تُۄں کھُد آپݨی دیکھ-بھال کر سکدی ہَیں۔ مَیں کلاس تۄں بائد تَینُۄں دسُّۄںگی کِہ کِویں کمائی کرنی ہَے۔”
“پر مَیں تاں سٹُۄڈَیںٹ وِیذے `تے آئی ہۄئی ہاں۔ آپݨا کالج پْرائیِویٹ ہَے اِس کرکے مَیں کِتے کمّ نہِیں کر سکدی,” ڈِمپّل نیں مایُۄسی نال کِہا۔
“تُۄں پھِکر ناں کر۔ مَیں آپے پْربںدھّ کر لواںگی۔ تُۄں سارا کُجھّ میرے اُپّر چھڈّ دے,” آکھ کِمّبرلی نیں اُس دا مۄڈھا تھپتھپائِیا۔
ڈِمپّل لئی کلاس جِویں مُکّݨ وِچّ ہی نہِیں سی آ رہی۔ کلاس کھتم ہُںدّے سار ہی اُہ کِمّبرلی کۄل گئی, “میری بسّ دا ٹائیِم ہۄݨ والا ہَے۔ تُۄں کْرِپا کرکے آپݨی سلاہ دسّیںگی؟”
“پھِکر ناں کر۔ مَیں تَینُۄں چھڈّ دیواںگی۔ مَیں آرام نال دسّاںگی۔ جے چاہیں تاں میرے نال چلّ میری اپارٹمَیںٹ `چ,” آکھدِیاں کِمّبرلی نیں آپݨِییاں اکھّاں ڈِمپّل دے چیہرے اُپّر گڈّ دِتِّییاں۔
“نہِیں, دھنّواد مَیں پَیٹی نال ہی ٹھِیک ہاں,” ڈِمپّل نیں دھنّوادی نذراں نال پَیٹی ولّ ویکھ کے کِہا۔
“تیری مرذی,” آکھ کِمّبرلی اُنہاں نُۄں آپݨی کار ولّ لَے تُری۔
پَیٹی دی بیسمَیںٹ وِچّ پہُںچّ کِمّبرلی نیں آسے-پاسے کںدھّاں ولّ نِگہا گھُما کے کِہا, “تُۄں اِس تۄں کِتے ودھِییا اپارٹمَیںٹ رَیںٹ کر سکیںگی۔” ڈِمپّل نیں اُس ولّ اِس ترہاں ویکھِیا جِویں کِمّبرلی کۄئی جادُۄگر ہۄوے۔
“مَیں ہپھتے وِچّ دۄ دِن کمّ کردی ہاں۔ کۄئی سٹُۄڈَیںٹ لۄن نہِیں لِیا۔ آپݨی اپارٹمَیںٹ ہَے۔ تَینُۄں وی اِہ سارا کُجھّ مِل سکدا ہَے,” آکھدی کِمّبرلی رہسّمئی نذراں نال ڈِمپّل ولّ ویکھݨ لگّی۔ پھِر بۄلی, “جِنّی دیر مَیں اِہ کۄرس مُکا کے کۄئی جَۄب نہِیں لبھّ لَیںدی اۄنی دیر اِہ کمّ کراںگی۔”
“پر اِہ کمّ ہَے کی۔” ڈِمپّل نیں ہَیرانی نال پُچھِّیا۔
“مساج-پارلر `چ کمّ کریںگی؟ کۄئی کھترا نہِیں ہَے, کۄئی ڈر نہِیں, تُۄں تاں میرے نالۄں وی ودھّ کما لِیا کریںگی, تیرے ورگِییاں بھُۄری چمڑی دِییاں کُڑِییاں اِس کِتّے وِچّ بہُت تھۄڑھِییاں ہن,” آکھدی کِمّبرلی نیں ڈِمپّل دے چیہرے ولّ ویکھِیا۔
ڈِمپّل اُس ولّ ڈَۄر-بھَۄرِییاں اکھّاں نال ویکھدی رہی۔ پر پَیٹی بیسمَیںٹ دے باہر والے درواذے نُۄں کھۄہل کے بۄلی, “ایہنُۄں سۄچݨ دا مَۄکا دے, تَینُۄں اِہ چھیتی ہی دسّ دیویگی۔” پَیٹی دا اِشارا سمجھدِیاں کِمّبرلی اُٹھّ کے باہر نِکلدی بۄلی, “یکِینݨ, مَیں اِس دے جواب دی اُڈِیک کراںگی۔”
کِمّبرلی دے پِچھّے بیسمَیںٹ دا درواذا ٹھاہ دیݨے ماردِیاں پَیٹی نیں بھروِیں گالہ کڈھّی اتے ڈِمپّل دے کۄل آ کے بَیٹھ گئی۔
“اِہ مساج-پارلر `چ کی کمّ ہُںدّا ہَے۔” ڈِمپّل نیں پُچھِّیا۔
“ویسواگِری دا نواں ترِیکا ہَے اِہ۔”
ڈِمپّل اُس ولّ بِٹّ-بِٹّ ویکھدی رہی پھِر پَیٹی دے گل لگّ کے رۄ پئی۔ پَیٹی اُس دے وال سہِلائُںدی اُس نُۄں دِلاسا دِںدّی رہی۔ پر ڈِمپّل دا رۄݨ ٹھلّہݨ `چ نہِیں سی آ رِہا۔ پَیٹی نیں اُس نُۄں آپݨے نال گھُٹّ لِیا۔
ملّۄ-ذۄری ڈِمپّل نُۄں کھاݨا کھوا کے پَیٹی نیں اُس نُۄں سارا کُجھّ بھُلّ کے سَۄݨ دی تاکِید کِیتی اتے آپݨے کمرے وِچّ چلی گئی۔ پر ڈِمپّل دِییاں اکھّاں وِچّۄں تاں نِیںد جِویں اُڈّ-پُڈّ ہی گئی سی۔ کدے اُس دے دِماگ وِچّ کِمّبرلی دا کِہا کِہ, ’مساذ پارلر `چ کمّ کریںگی؟‘ آئُںدا کدے جگجِیت دا کِہا کِہ ’راݨی بݨا کے رکھُّۄں‘ آئُںدا۔ ’کُتّے نیں کںجّری سمجھ لِیا مَینُۄں‘ سۄچ کے اُس دا اںدّر پِیڑ نال ولُۄںدھرِیا گِیا۔ اُس دا جِیء کِیتا کِہ اُچّی آواذ وِچّ کہے کِہ `چُکّ لَے ربّا جے کِتے ہَیگیں تاں‘ ۔ اُس نیں آپݨے بُلّہاں نُۄں گھُٹّ لِیا۔ اُس دا اِہ اُبال پرل-پرل کرکے اکھّاں راہِیں وہِ تُرِیا۔ پھِر اُس دے ڈَیڈی دے بۄل چیتے `چ گُۄںجݨ لگّے, ’بیٹے تیرے نال تیرے چھۄٹے بھَیݨ-بھرا دا وی بھوِکھّ بجھّا ہۄئِئَے‘ , ’بیٹے کۄئی اُلامبھا نہِیں آئُݨا چاہِیدا‘ ۔‘ ’بیٹے… ’کی کراں مَیں ڈَیڈی؟‘ اُس دا لیر مارن نُۄں چِتّ اُچھّلِیا۔ اُہ اُٹھّ کے آپݨی ممّی نُۄں پھۄن مِلائُݨ لگّی۔ پھۄن مِلدے ہی اُس لیر مارن واںگ “مںئّماںء” کِہا۔
“کی گلّ اےَ بچّے۔” اُس دی ممّی نیں گھبرائی آواذ `چ پُچھِّیا۔
“مںئّماں, میرا- جِیء--نی لگّدا, مَینُۄں—آپݨے کۄل سدّلَے,” آکھدی ڈِمپّل دا کڑ پاٹ گِیا۔
“بسّ میری دھی, میرا کِہڑا تَینُۄں آپݨے کۄلۄں وکھّ رکھّݨ نُۄں جِیء کردَے,” آکھدی اُس دی ممّی دی آواذ بھرڑاء گئی۔ تھۄڑی دیر رُکّ کے اُہ پھِر بۄلی, “ہَۄںسلا کر میری دھی۔”
“مںئّماں …ماسڑ نیں… میرے نال …اِئۄں کِئۄں کِیتا ممّا, “
“ڈرائُݨا سُپنا سمجھ کے بھُلّ جا, میرے بچّے”
“کِویں بھُلّاں مںئّماں۔” آکھ رہی ڈِمپّل دے مۄڈھے اُپّر پَیٹی نیں آپݨا ہتھّ آ رکھِّیا۔
“آپݨا کُجھّ نہِیں وِگڑِیا۔ تَینُۄں تاں سگۄں ماݨ ہۄݨا چاہِیدَے, تُۄں سہی سلامت اۄہدے چُںگّل `چۄں بچ کے آ گی۔ اۄہنے تاں ادھّ وِچالے ڈۄبا دیݨ دی کسر نی چھڈّی ہُݨ اۄہنُۄں سِرے لگّ کے وِکھاواںگے۔ تُۄں بسّ ہَۄںسلے تۄں کمّ لَے۔ تیرے ڈَیڈی بھجّ-نسّ کری جاںدے آ۔ کۄئی ہلّ لبھّݨگے ہی, بسّ تُۄں تکڑی ہۄ۔ جے تُۄں ہی ڈھیری ڈھاء لئی پھِر کِویں پُۄرِییاں پَیݨگِییاں۔ چُپّ میری دھی… … تُۄں آودے چِتّ `چ دھار لَے بئی ہُݨ پکّے ہۄ کے دکھائُݨَے کنیڈے `چ, … … -” اُس دی ممّی کاپھی دیر اُس نُۄں ہَۄسلا دِںدّی رہی۔
“کۄشِش کرُۄںگی ممّاں,” آکھ کے ڈِمپّل نیں پھۄن بںدّ کر دِتّا اتے پَیٹی دِییاں باہاں `چ سماء گئی۔ پَیٹی اُس نُۄں دِلاسا دے کے سوائُݨ لگّی۔
ڈِمپّل دے سَۄںدِیاں ہی پَیٹی آپݨے کمرے وِچّ جا پئی۔ سُتّی پئی ڈِمپّل نُۄں لگّا جِویں ’اُہ اِکّ ہنیرے وِچّ گُیاچ گئی ہۄوے۔ ہتھّ … پَیر ماردی نُۄں اِکّ کِرن دِسی اتے اُہ اُس کِرن ولّ ودھݨ لگّی۔ پر اِہ تاں کِمّبرلی سی۔ پھیر اُس نُۄں جگجِیت کِسے ہِںدّی پھِلماں دے کھلنائِک واںگ ہسّدا لگّا۔ اُہ ڈر نال سُںگّڑن لگّی۔ ہسّدے … ہسّدے جگجِیت نیں ناگ دا رُۄپ دھار لِیا اتے اُس ولّ ودھݨ لگّا۔‘ اُہ جھٹکے نال اُٹھّی اتے بتّی جگا کے اِدھّر … اُدھّر ویکھݨ لگّی۔ آسے … پاسے کُجھّ وی نہِیں سی پر اُس نُۄں لگّا جِویں ناگ شہِ لا کے بَیٹھا ہۄوے اتے اُس دے پَیݨ سار ہی اُس دی ہِکّ اُپّر آ چڑھیگا۔ ڈردی … کمبّدی اُہ پَیٹی دے نال جا پئی۔
“کی ہۄئِیا ہَے مِٹھّۄ؟” پَیٹی نیں پاسا پرتدے پُچھِّیا۔
“ڈر لگّدا ہَے٬” آکھ ڈِمپّل پَیٹی دے نال چُمبّڑ گئی۔ پَیٹی نیں اُس دے کیساں `چ اُںگلاں پھیردے پُچھِّیا٬ “کۄئی ڈرائُݨا سُپنا ویکھِیا سی؟”
“ہاں٬ مَینُۄں اںکّل (ماسڑ) دِسِیا۔”
“اِہ ڈرائُݨے سُپنے بہُت چِر پِچھّا نہِیں چھڈّدے ہُںدّے٬ پر تُۄں چِںتّا ناں کر۔ اِتھّے نہِیں آ سکدا اُہ ہرامذادا٬ اِہ سارے مرد ہرامجادے ہُںدّے آ٬ مَیں نفرت کردی ہاں اِنہاں نُۄں۔” پر ڈِمپّل نُۄں کُجھّ نہِیں سی سُݨ رِہا۔ اُہ جِویں پَیٹی دے اںدّر وڑ جاݨا چاہُںدّی ہۄوے۔ پَیٹی دا اُس دے کیساں وِچّ پھِر رِہا ہتھّ اُس نُۄں آپݨی ماں دا ہتھّ لگّا۔ پَیٹی اُدۄں تکّ اُس نُۄں سہِلائُںدی رہی جد تکّ ڈِمپّل سَۄں ناں گئی۔
سویرے اُٹھّ پَیٹی نیں کَۄپھی دا کپّ پھڑائُںدِیاں ڈِمپّل نُۄں کِہا٬ “میری اِکّ وڈّی بھَیݨ سی۔ کْرِسٹل سی اُہدا ناں۔ اُس نُۄں نوِییاں … نوِییاں چِیذاں لَیݨ دا شَۄک سی۔ بہُت چںچّل سی۔ تے میرے متریئے پِئۄ نیں اُس دی اِس چںچّلتا دا لاہا لِیا۔ اُہ کْرِسٹل دِییاں لۄڑاں پُۄرِییاں کر دِںدّا اتے بدلے وِچّ اُس دے جوان ہۄ رہے سرِیر نُۄں بھۄگدا۔ پھیر کْرِسٹل ہۄر مرداں نال وی اِسے ترہاں کرن لگّی۔ ڈرگّ لَیݨ لگّ گئی۔ تے اکھِیر سڑکاں اُپّر ویسواگِری کرن لگّی۔” پَیٹی نیں ہائُکا لِیا اتے بۄلی٬ “تے جد کْرِسٹل گھرۄں نِکل گئی تاں میرا مترییا پِئۄ میرے اُپّر ڈۄرے سُٹّݨ لگّا پر مَیں اُس دے چُںگّل وِچّ ناں پھسی۔ اِکّ دِن اُس گںدّے سُۄر نیں میرے نال بلاتکار کر دِتّا۔ مَینُۄں ہُݨ تکّ اُس دے ڈرائُݨے سُپنے آئُںدے آ”۔
ڈِمپّل پْرشن … سُۄچک نِگہا نال پَیٹی ولّ ویکھݨ لگّی۔
پَیٹی نیں پھِر کِہا٬ “ہُݨ مَیں سۄچدی ہاں کِہ جے مَیں وی لالچ وِچّ آ کے آپݨی بھَیݨ دے راہ تُر پَیںدی تاں میرا وی اںتّ اُس واںگ ہی ہۄݨا سی۔” اُہ تھۄڑھا رُک کے پھِر بۄلی٬ “مَینُۄں گلت ناں سمجھِیں٬ تیرے ہالات ہی اجیہے ہن کِہ ہۄ سکدا ہَے کِہ تَینُۄں کِمّبرلی دی سلاہ ٹھِیک لگّے۔ پر تُۄں سۄچ سمجھ کے اُس نُۄں جواب دیوِیں۔”
پَیٹی ولّ بِٹّ … بِٹّ ویکھدی ڈِمپّل نیں اِکّ دم اُٹھّ کے “دھنّواد٬ پَیٹی” آکھدِیاں اُس دے گل باںہاں پا کے اُس نُۄں آپݨے نال گھُٹّ لِیا۔
“میری چںگّی کُڑی٬” آکھدِیاں پَیٹی نیں اُس دی پِٹھّ تھاپڑی اتے بۄلی٬ “اِکّ گلّ ہۄر٬ تَینُۄں اِس سدمے `چۄں نِکلݨ لئی آپݨی سہائِتا آپ کرنی پویگی۔ جِنّی چھیتی سارا کُجھّ بھُلائیںگی٬ اُنہاں ہی تیرے لئی چںگّا ہۄویگا۔”
“مَینُۄں جد وی اُہ سماں یاد آئُںدا ہَے مَینُۄں آپݨا … آپ بیئِجّت ہۄئِیا مہِسُۄس ہُںدّا ہَے۔ اُس بیئِذّتی دی پِیڑ میرے لئی اسہِ ہُںدّی ہَے٬” ڈِمپّل نیں اُس دے مۄڈھے لگّی نیں ہی کِہا۔
“جد وی تَینُۄں یاد آئُݨ لگّے٬ تُۄں آپݨے … آپ نُۄں کِسے ہۄر کمّ وِچّ رُجھا لِیا کر جاں آپݨی پِیڑ میرے نال ساںجھی کر لِیا کر٬” آکھدی پَیٹی نیں اُس نُۄں آپݨے نال گھُٹّ لِیا۔
پھۄن دی گھںٹّی نیں اُنہاں نُۄں الگّ کِیتا۔ ڈِمپّل دے ڈَیڈی دا پھۄن سی۔ اُس نیں ڈِمپّل نُۄں کۄئی پھِکر ناں کرن دی تاکِید کِیتی اتے اِمِیگریشن کائۄُںسلر دا پھۄن پتا لِکھوائُںدِیاں ہَۄسلا دِتّا کِہ اُس نال گلّ ہۄ گئی ہَے۔ جِویں اُہ سلاہ دیوے کر لوے۔
پَیٹی نُۄں نال لَے کے جد ڈِمپّل اِمِیگریشن کائۄُںسلر کۄل گئی تاں اُس نیں کُجھّ راہت مہِسُۄس کِیتی۔ کائۄُںسلر نیں کِہا٬ “بِیبا پڑھائی جاری رکھّݨی تاں تیرے لئی مُشکل اےَ کِئۄں کِہ اگلے سال دی پھِیس دس ہذار ڈالر ہَے۔ کھَیر اۄہدے `چ تاں ہالے پںجّ … چھے مہِینے پئے آ۔ نالے پڑھائی تاں ساری اُمر پئی اےَ جدۄں مرذی شُرُۄ کر لوِیں۔ مُکھّ مسلا تیرا اَیتھے پکّے ہۄݨ دا ہَے۔ تیرے رِشتیدار کہِںدّے آ پئی جے اُنہاں نُۄں پتا لگّ گِیا کِہ تُۄں اِلِیگل کمّ کردی اَیں تاں اۄہناں شِکائِت کر دیݨی آ اِس کرکے تیرے رہِݨ … سہِݨ دا کھرچا وی اِںڈِییا تۄں مںگّوائُݨا پئۄُ پر جِویں تیرے پھادر دسّدے سی کِہ تُہاڈے لئی اِہ اپھۄرڈ کرنا مُشکل ہَے۔ سۄ تُہاڈے کۄل اَۄپشن ہَے کِہ وِیاہ دے بیس `تے اِمِیگریشن لَے لئی جاوے۔ اۄس واستے مَیں کۄشِس کرُۄںگا۔ اۄنی دیر تُسِیں کۄئی اَیسا کمّ لبھّۄ جِہڑا گھر بَیٹھے کِسے ہۄر دے ناں ہیٹھ کر سکۄ پر ساودھانی نال۔”
کائۄُںسلر کۄلۄں واپس مُڑدی ڈِمپّل دے دِماگ وِچّ آئِیا کِہ اُہ راݨے نُۄں دسّے کِہ جے اُس دا کِسے نال اِتھّے وِیاہ ہۄ جاوے تاں اُہ پکّی ہۄ سکدی ہَے۔ پل دی پل اُس نُۄں لگّا کِہ راݨا کہیگا٬ ’اسِیں ہاذر آں ساڈی ٹۄئِیاں والی سرکار‘ پر دُۄسرے ہی پل اُس نُۄں راݨے دا کِہا یاد آ گِیا۔ اُس نیں کِہا سی٬ “سانُۄں تاں تیرے ورگی کُڑی دی بسّ دۄستی چاہِیدی اےَ۔ وِیاہ تاں پکّے ہۄݨ لئی پتا نِیں کِہۄ جی نال کروائُݨا پوے۔” ’مَینُۄں وی پتا نی کِہۄ جے دے لڑ لگّݨا پئۄُ پکّی ہۄݨ لئی‘ سۄچ کے اُہ اُداس ہۄ گئی۔ پر پَیٹی نیں اُس دی کمّ والی سمسِّیا دا ہلّ لبھّ کے اُس دی اُداسی دُۄر کر دِتّی۔ پَیٹی نیں بھرۄسا دِتّا کِہ اُہ آپݨے ناں `تے اُس نُۄں کۄٹِییاں لِیا دِیا کریگی۔ اِس نال کمائی تاں بہُتی نہِیں سی ہۄݨی پر رۄٹی … پاݨی دا کھرچ نِکل جائِیا کرنا سی۔
گھر آ کے ڈِمپّل نیں پَیٹی دا من … بھائُںدا کھاݨا بٹر چِکن بݨائِیا۔ کھاݨا کھا کے ٹی. وی. ویکھدِیاں ڈِمپّل نُں لگّا جِویں پَیٹی اِکّ ٹکّ اُسے ولّ ہی ویکھ رہی ہۄوے۔ جد ڈِمپّل نیں آپݨا شکّ نِورت کرن لئی اُدھّر ویکھِیا پَیٹی نیں اُس دا چیہرا آپݨے ہتھّاں `چ پھڑ گلّہاں `چ پَیںدے ٹۄئے والی تھاں تۄں چُمّ لِیا۔ “پرہے مر لُچِّیئے٬” ڈِمپّل نیں پںجّابی `چ کِہا اتے ہسّ پئی۔ اُس نُۄں لگّا جِویں پَیٹی دی تھاں پلّوی ہۄوے۔ اُہ وی کدے … کدے مستی `چ آئی اِس ترہاں کر جاںدی سی۔
“کی کِہا ہَے؟” پَیٹی نیں ہَیرانی جِہی `چ پُچھِّیا۔
“کُجھ نہِیں۔”
“دسّ … دسّ٬” آکھدی پَیٹی اُس دے کُتکتارِییاں کڈھّݨ لگّی۔ اُہ اِس ترہاں کردی ڈِمپّل نُۄں پلّوی ہی لگّی۔ پھِر اُس نُۄں پتا ہی ناں لگّا کِہ کدۄں اُہ پلّوی نال اݨکہِییاں ہدّاں پَیٹی نال پار کر گئی۔ جد اُس نُۄں سُرت آئی پَیٹی دی ’آئی لو یُۄ‘, ’آئی لو یُۄ‘ کردی آواذ ڈِمپّل دے کنّاں وِچّ ساں … ساں کرن لگّی۔ پَیٹی دِییاں باہاں وِچّ ہی سُتّی ڈِمپّل دی جد سویرے جاگ کھُلّہی اُس دا اُٹھّݨ لئی دِل ناں کِیتا۔ ’اِہ کی کر بَیٹھی مَیں؟‘ سۄچدی ڈِمپّل اُپّر گُناہ دی بھاونا بھارُۄ ہۄݨ لگّی۔
“اُٹھّ٬ کمّ لَیݨ نہِیں جاݨا؟” پَیٹی دی آواذ سُݨ اُہ اِکّ دم بِسترے وِچّۄں نِکلی۔ `چلّ جِہڑا کُجھّ ہۄݨا سی ہۄ گِیا۔ اگاںہ نُۄں نہِیں ہۄݨ دِںدّی‘ سۄچدی ڈِمپّل تِیار ہۄݨ لگّی۔
پَیٹی نُۄں کالج تۄر ڈِمپّل درواذا بںدّ کرکے کۄٹی بُݨن بَیٹھ گئی۔ کُجھّ دیر بائد بھُکھّ نال اُس اںدّر کھۄہ جِہی پئی۔ ’جے ممّی اِتھّے ہُںدّی تاں بَیٹھی نُۄں اُس نیں کھاݨ لئی کُجھّ پھڑا دیݨا سی‘ اُس نیں سۄچِیا۔ ’ممّی دے سِر مَۄجاں کردی سی٬ رجائی `چ بَیٹھی نُۄں چاہ پھڑا جاںدی سی‘ سۄچ کے اُس ہائُکا لِیا۔ اُس دے چِتّ `چ آئی کِہ اُڈّ کے اِںڈِییا پہُںچّ جاوے۔ بیسمَیںٹ اُس نُۄں جیلہ واںگ لگّی۔ اُس دا چِتّ کاہلا پَیݨ لگّا۔ اُس نیں آپݨی نِگہا سِلائیِیاں تۄں ہٹا لئی۔ ڈَیڈی دا کِہا کِہ ’مُڑن بارے سۄچݨا وی نہِیں‘ سۄچ کے اُس نُۄں آپݨے ڈَیڈی اُپّر کھِجھّ آئُݨ لگّی۔ ’جے اِتھّے آ کے ویکھݨ کِہ کِویں اںدّر تڑی بَیٹھی ہاں٬ پھیر پتا لگّے۔ … مَیں وی اَیویں بِیبی دھی بݨ کے ہر گلّ سِر متھّے منّ لَینی آں۔ ہُݨ جدۄں پھۄن آئِیا مَیں آکھ دیݨَے بئی مَیتھۄں نِیں جیلہ کٹّی جاںدی۔ … پر مَیتھۄں کِتھّے آکھ ہۄݨَے؟‘ اُس نُۄں آپݨے … آپ `تے کھِجھّ آئُݨ لگّی۔ پھِر اُس نیں سۄچِیا٬ ’ڈَیڈی ہۄراں وِچارِیاں دا وی کی کسُۄر۔ اَینا کھرچ کرکے بھیجِئَے اَیتھے۔ اُنہاں نُۄں کِہڑا پتا سی بئی میرے نال اِس ترہاں ہۄݨی اےَ؟ اِہ تاں کںجّر ماسڑ … ۔ ماسڑ دا کھِیال آئُںدے ہی اُس دی پکڑ سِلائیِیاں اُپّر کسی گئی۔ اُس دا ساہ تیج ہۄ گِیا۔ “جِویں تُۄں میرے نال کِیتی اےَ٬ کِیڑے پَیݨ اَیہۄ جے دے٬” اُہ بُڑبڑائی۔ جگجِیت نُۄں کِیڑِیاں نال تڑپھدا چِتو کے ڈِمپّل دے بُلّہاں اُپّر مُسکان آ گئی۔ ’اِہ مَیں کی اَیویں وادھُۄ … گھاٹُۄ سۄچݨ لگّ پئی٬‘ سۄچ کے ڈِمپّل نیں سِلائیِیاں پاسے رکھّ دِتِّییاں۔ اُس دا جِیء کِیتا کِہ اُٹھّ کے باہر تُر … پھِر آوے۔ ’جے کۄئی باہر ماسڑ ورگا ہۄئِیا‘ سۄچ کے اُہ باہر جاݨۄں ڈر گئی۔ آپݨے … آپ نُۄں سۄچاں تۄں بچائُݨ لئی اُہ بیسمَیںٹ دی سپھائی کرن لگّی۔ پھِر آپݨے اتے پَیٹی دے کپّڑے دھۄݨ لگّی۔ پَیٹی دے کپّڑے ملدِیاں اُس نُۄں پَیٹی دے کھِیال نیں ہُلارا جِہا دِتّا۔ ’کِنّی چںگّی اےَ پَیٹی٬ … اُہدے بِناں گھر سُنّا … سُنّا جِہا لگّدَے٬ … ہالے تاں اۄہدے آئُݨ `چ دۄ … تِنّ گھںٹّے پئے آ٬ … اجّ اۄہدی پسںدّ دا کِہڑا کھاݨا بݨاواں؟‘ اتے اُہ پَیٹی دے کھاݨے دی پسںدّ بارے سۄچݨ لگّی۔ کھاݨا تِیار کر کے اُہ پَیٹی دی اُڈِیک کرن لگّی۔ اِس ترہاں پَیٹی دی اُڈِیک کرنا اُس نُۄں چںگّا … چںگّا لگّا۔
جد پَیٹی گھر پہُںچّی ڈِمپّل نیں اُٹھّ کے اُس نُۄں جفّی پا لئی جِویں بہُت چِراں دی وِچھڑی مِلی ہۄوے۔ “مَینُۄں سارا دِن تیری یاد ستائُںدی رہی٬” پَیٹی نیں کِہا۔
“مَینُۄں وی٬” آکھ ڈِمپّل نیں جفّی ہۄر پِیڈی کر لئی۔ پھِر اُس تۄں الگّ ہُںدّی بۄلی٬ “تُۄں پہِلاں نہا لَے۔ مَیں تیرے من … بھائُںدے ڈۄسے تِیار کِیتے ہن۔”
“اۄ٬ سچِّیں؟ تُۄں کِنّی چںگّی ہَیں! مَیں تَینُۄں پِیار کردی ہاں۔”
“چںگّا چںگّا چھیتی کر٬ مَیں کھاݨا گرم کردی ہاں٬” آکھ کے ڈِمپّل سٹۄو دے کۄل جا کھڑھی۔ اُس نُۄں آپݨے اںدّر ترںگّاں جِہِییاں اُٹھّدِییاں مہِسُۄس ہۄئیِیاں۔ ’اِہ کی ہۄݨ لگّ پِئَے میرے اںدّر؟ … نہِیں نہِیں٬ مَینُۄں آپݨے … آپ `تے کابُۄ رکھّݨا چاہِیدَے٬‘ سۄچ کے اُہ کھاݨے تۄں بائد کۄٹی بُݨن لگّ پئی۔ پھِر سۄپھے اُپّر ہی سَۄݨ لئی ٹیڈی ہۄ گئی۔ اکھّاں مِیچدِیاں ہی پَیٹی دا چیہرا اُس دے ساہمݨے سی۔ اُس دی پِیار بھری تکّݨی ڈِمپّل نُۄں بُلاوا دِںدّی لگّی۔ اُس دا جِیء کِیتا کِہ جا کے پَیٹی نُۄں آپݨِییاں باہاں وِچّ بھر لوے۔ باہاں دی کلِںگّڑی پائُںدِیاں ڈِمپّل نیں آپݨے آپ نُۄں رۄک لِیا اتے پاسا پرت کے سَۄݨ دی کۄشِش کرن لگّی پر پَیٹی دی شکل وار … وار اُس دے ساہمݨے آ جاںدی۔ کُجھّ دیر اُسلّ … وٹّے لَیݨ تۄں بائد اُہ اُٹھّ کے پَیٹی نال جا پئی۔
اِس ترہاں کئی وار ہُںدّا کِہ اُس تۄں رِہا ناں جاںدا تے اُہ پَیٹی نال اُس دے بِسترے `چ جا پَیںدی جاں پَیٹی اُس نُۄں کھِچّ لِجاںدی۔ پِچھّۄں ڈِمپّل آپݨے آپ نُۄں کۄسدی ’اِہ کِہڑے راہِیں مَیں تُر پئی؟‘ اتے اگاںہ تۄں پَیٹی نال اِکّ وِتھّ رکھّݨ دا من بݨائُںدی۔ کدے … کدے اُس نُۄں پَیٹی دِییاں گلّاں بارے سۄچ ڈر لگّݨ لگّدا۔ پَیٹی نیں اِکّ دِن آپݨے کپّڑے (جِہڑے ڈِمپّل نیں دھۄ … سوار کے رکھّے سن) ویکھدِیاں کِہا سی٬ “ڈِمپّل تُۄں کِنّی چںگّی ہَیں٬ میری کِنّی دیکھ … بھال کردی ہَیں!”
“تُۄں کِہڑا میرا گھٹّ کھِیال رکھّدی ہَیں۔ میرے اَۄکھے ویلے تُۄں ہی کمّ آئُںدی ہَیں٬” ڈِمپّل نیں اُس نُۄں یاد کروائِیا۔
“مَیں بہُت کِسمت والی ہاں کِہ مَینُۄں تیرے ورگی پِیاری کُڑی مِلی۔ نہِیں تاں مَیں مر ہی چلّی سی جد میری پہِلی پارٹنر نیں مَینُۄں دھۄکھا دِتّا٬” آکھدی پَیٹی نیں مُۄںہ کُسَیلا جِہا کر لِیا۔
“کی ہۄئِیا سی؟” ڈِمپّل نیں پُچھِّیا۔
“اُہ دھۄکھیباذ سی۔ میری وی پارٹنر سی تے باہر وی سَۄںدی پھِردی سی۔ مَینُۄں دھۄکھیباذ لۄکاں نال نفرت ہَے۔ کدے … کدے مَینُۄں لگّدا ہَے کِہ اُہ میرے متریئے پِئۄ دا ہی دُۄجا رُۄپ سی جِہڑی سال بھر میرے نال بلاتکر کردی رہی٬” آکھدی پَیٹی دا ساہ تیذ … تیذ چلّݨ لگّا۔ ڈِمپّل نیں آپݨے مۄڈھے نال لا اُس نُۄں شاںت کِیتا پر اُس دے آپݨے اںدّر اِکّ ڈر جِہا پَیدا ہۄ گِیا۔
اِہ ڈر کُجھّ دِن بائد ہۄر وی ودھ گِیا جد پَیٹی نیں کِہا سی٬ “ڈِمپّل٬ مَیں تیرے نال وِیاہ کرائُݨا چاہُںدّی ہاں۔” ڈِمپّل نُۄں لگّا جِویں پَیٹی وی پلّوی واںگ ہی مذاک کر رہی ہَے۔ اُہ وی آکھدی ہُںدّی سی٬ “جے مَیں مُںڈّا ہُںدّی تاں تیرے نال ہی وِیاہ کروائُںدی۔”
“میرے گھردے کِتھّۄں منّدے پںڈّتاں دے مُںڈّے نال وِیاہ کرن نُۄں٬” ڈِمپّل لاچڑ کے جواب دِںدّی۔
“جے ناں منّدے تاں مَیں تَینُۄں کڈھّ کے لَے جاݨا سی٬” پلّوی چُسکی لَیںدی۔
ڈِمپّل نُۄں پَیٹی وی اُسے ترذ `چ گلّ کردی لگّی۔ اُس نیں ہسّ کے جواب دِتّا٬ “میرے ماپے تیرے نال کِتھّۄں وِیاہ کرن دیݨگے؟” اُس نیں سۄچِیا کِہ پَیٹی وی پلّوی واںگ ہی کۄئی جواب دیویگی پر پَیٹی نیں کِہا٬ “اِہ تیری ذِںدّگی ہَے۔ اِہدے پھَیسلے تُۄں کرنے ہن٬ تیرے ماپِیاں نیں نہِیں۔” سُݨ کے ڈِمپّل ڈر نال ہِلّ گئی۔ اُس نیں آپݨے … آپ نُۄں سمبھّالدِیاں کِہا٬ “آپاں سِرف چںگِّییاں دۄست ہاں۔ اِس تۄں ذِیادا کُجھّ نہِیں۔”
“جے آپاں ہۄر کُجھّ نہِیں تاں میرے نال کِئۄں سَۄںدی ہَیں؟” سُݨ کے ڈِمپّل نُۄں کۄئی جواب ناں اہُڑِیا۔ اُس کِہا٬ “مَینُۄں نی پتا۔ مَیں کدے سۄچِیا نہِیں۔”
“تُۄں کِسے ہۄر نُۄں پِیار کردی اَیں؟
“نہِیں۔”
“پھیر؟” پَیٹی نیں پْرشن … پُۄروک ڈِمپّل ولّ ویکھِیا۔ پھیر بۄلی٬ “مَینُۄں پُۄرا یکِین ہَے کِہ تُۄں مَینُۄں ہی پِیار کردی ہَیں پر آپݨے کلچر کرکے تیری ہِمّت نہِیں پَیںدی۔ پر مِٹھّۄ اِہ تیری ذِںدّگی ہَے۔ تَینُۄں آپݨی مرذی نال جِئۄݨی چاہِیدی ہَے۔ مَیں تیری اُڈِیک کراںگی٬” پَیٹی نیں کِہا۔
پر ڈِمپّل دے دِماگ وِچّ تاں پَیٹی دا کِہا٬ ’میرے نال کِئۄں سَۄںدی ہَیں؟‘ گھُمّ رِہا سی۔ گُمّ … سُمّ ہۄئی اُہ سۄچݨ لگّی۔ پھِر اُہ بَیٹھی … بَیٹھی اِکدم بۄلی٬ “مَینُۄں چںگّا لگّدا ہَے۔”
“کی چںگّا لگّدا ہَے؟” پَیٹی نیں ہَیرانی نال پُچھِّیا۔
“تیرے نال۔”
“اۄ٬ وِیاہ کِئۄں نہِیں کروائُںدی پھِر؟” پَیٹی نیں سوال کِیتا۔
“کی وِیاہ کروائُݨا ذرُۄری ہَے؟” ڈِمپّل نیں جِویں ترلا کِیتا ہۄوے۔
“سرِیرک سبںدھّاں والے رِشتے دا کۄئی ناں تاں ہۄݨا چاہِیدا ہَے جِہڑا آپݨے ساتھی پْرتی وفادار رہِݨ لئی یاد کروائُںدا رہے٬” پَیٹی دی اِس گلّ دا ڈِمپّل نیں کۄئی جواب ناں دِتّا۔ اُہ پھِر آپݨے … آپ `چ سِمٹ گئی۔ پَیٹی آپݨے کمرے وِچّ چلی گئی۔
ڈِمپّل دے دِماگ وِچّ شۄر مچّݨ لگّا۔ اُس نُۄں لگّا جِویں کۄئی آکھ رِہا ہۄوے٬ ’کُڑِییاں دے وی کدے کُڑِییاں نال وِیاہ ہۄئے اےَ؟‘ پھیر اُس نُۄں لگّا جِویں بہُت سارِییاں آواذاں اُس کۄلۄں پُچھّ رہِییاں ہۄݨ, ’پَیٹی تیری کی لگّدی ہَے؟‘ پھیر اُس نُۄں لگّا جِویں اُس دے ممّی … ڈَیڈی اتے چھۄٹے بھَیݨ … بھرا اُنہاں دا مکھَۄل اُڈا رہے لۄکاں دے وِچکار گھِرے اُس کۄلۄں پُچھّ رہے ہۄݨ, ’تُۄں اِس ترہاں ساڈے نال کِئۄں کِیتا؟‘ ڈِمپّل اُنہاں نال اکھّ ناں مِلا سکی۔ اُس نیں آپݨا سِر جھٹکِیا٬ ’مَیں تاں کدے سۄچِیا وی نہِیں سی کِہ اِس ترہاں ہۄویگا٬ اِہ مَیں کی کر بَیٹھی؟‘ پچھتاوے `چ سِر ماردی اُہ بُڑبڑائی٬ “بسّ ہۄر نہِیں۔ بسّ ہۄر نہِیں”۔
’جِہڑا کُجھّ ہۄݨا سی ہۄ گِیا٬ ہُݨ پَیٹی نُۄں وی آکھ دیݨَے کِہ سِرف سہیلِییاں بݨ کے رہِݨَے۔ ہۄر نی کُچھ کرِیا کرنا بھاویں جِنّاں مرذی جِیء کرے‘ سۄچدی اُہ اُٹھّ کے واشرُۄم وِچّ وڑ گئی۔ شاور تھلّے کھڑھ اُہ آپݨے پِںڈّے نُۄں پپھّ نال رگڑن لگّی۔ پر اُس دے اںدّر ڈر اتے اپرادھ دا رلواں … مِلواں جِہا کُجھّ سی جِہڑا اُس دے پِںڈّے نُۄں رگڑِیاں وی اُس دے سرِیر نالۄں لہِ کے پاݨی دے وہاء وِچّ نہِیں سی رُڑھ رِہا۔
اِس ڈر اتے گُناہ دی بھاونا کارݨ ہی٬ جِس دِن اُس دا اِمِیگریشن کائۄُںسلر گھر آئِیا اُس دا جِیء کرے کِہ دھرتی پاٹ کے اُس نُۄں آپݨے وِچّ سماء لوے۔ کائۄُںسلر نیں کِہا٬ “مَیں کئی تھائیِں ٹرائی کِیتی آ بئی کۄئی رِشتا مِل جاوے پر بہُتے مُںڈِّیاں دے پہِلاں ہی رِشتیدارِییاں `چ آںڈھے … ساںڈھے لائے ہُںدّے آ۔ مَیں کۄشِش کر رِہاں کِہ کۄئی کاگذاں `چ ہی وِیاہ کرنا منّ جاوے۔” پھِر اُس نیں پَیٹی دی پھۄٹۄ ولّ ہتھّ کرکے پُچھِّیا٬ “اِہ کُڑی تیری رُۄم … میٹ ای اےَ جاں پھرَیںڈ وی ہَے؟”
پر ڈِمپّل نُۄں لگّا جِویں اُس ’پھرَیںڈ‘ شبد دی تھاں ’کُجھ ہۄر وی‘ کِہا ہۄوے۔ اُس نیں آپݨِییاں اکھّاں دھرتی `تے گڈّ لئیِیاں جِویں اُس تۄں ویہل بھالدی ہۄوے۔
“مَیں سۄچدا سی کِہ جے اِہ تیرے آکھے لگّ کے کاگذاں وِچّ تیری سیم … سَیکس پارٹنر بݨ کے اپلائی کر دیوے تاں تَینُۄں اِمِیگْریشن مِل جاویگی٬” آکھ کائۄُںسلر نیں ڈِمپّل دے چیہرے ولّ ویکھِیا۔ اُس دا چیہرا شرم نال لال سُرکھ ہۄ گِیا سی۔
“تُۄں پتا کرکے ویکھِیں اِس کُڑی نُۄں۔ مَیں تیرے ڈَیڈی ہۄراں نال وی گلّ کِیتی سی۔ اُہ کہِںدّے آ کِہ جِویں مرذی کراں کُڑی پکّی ہۄݨی چاہِیدی اےَ٬” آکھ کے کائۄُںسلر چلا گِیا۔ ڈِمپّل دے اںگّ … پَیر جِویں جھُۄٹھے پَے گئے ہۄݨ۔ اُس نیں کھڑھن دی کۄشِش کِیتی پر اُس دِییاں لتّاں نیں اُس دا ساتھ ناں دِتّا اتے اُہ تھائیں بَیٹھ گئی۔ ’ایہنُۄں کِویں پتا لگّ گِیا؟‘ سۄچدی اُہ گُمّ … سُمّ جِہی ہۄ گئی۔ ہَۄلی … ہَۄلی آپݨے … آپ `چ آئُںدی نیں سۄچِیا٬ ’ہۄ سکدَے کِہ اُس نیں سبھَیکی کِہا ہۄوے؟ مَینُۄں پکّی کروائُݨ لئی’۔ اِس وِچار نیں اُس نُۄں تسلّی دِتّی۔ ’پر ذرُۄری تاں نہِیں کِہ پَیٹی نال ہی پیپر بھرے جاݨ۔ جے کاگجی کاروائی ہی کرنی ہَے تاں کِسے مُںڈّے نال وی بھرے جا سکدے ہن؟ … پر اِئۄں کَۄݨ منّدا ہَے؟ کی پتا اگلا مُۄہرۄں کی شرت رکھّے؟‘ سۄچدِیاں اُداسی نیں اُس نُۄں گھیر لِیا۔ اِہ اُداسی ہۄر وی گہِری ہۄ گئی جد شام ویلے اُس دی ممّی دا پھۄن آ گِیا۔ اُس نیں کِہا٬ “نال والی گۄری کُڑی نُۄں پُچھّ کے ویکھ جے منّ جاوے۔ کاگجاں `چ ای کرنَے٬ کِسے نُۄں کۄئی شکّ–شُبا نی ہُںدّا۔ سانُۄں تاں سارا دِن تیرا ای پھِکر کھاںدا رہِںدَّے بئی کمّ کِسے پاسے لگّے۔”
ڈِمپّل دے چِتّ `چ آئی کِہ آکھے٬ ’گۄری تاں سچّی … مُچِّیں دا وِیاہ کروائُݨا چاہُںدّی ہَے٬ تُۄں دسّ ہاں کریںگی؟‘ پر اُس نُۄں ماں نال اجیہی گلّ کرن لئی آپݨے آپ `تے گِلانی جِہی ہۄئی اتے اُس “چںگّا٬ پُچھّ لئۄُں٬” آکھ پھۄن رکھّ دِتّا۔
پھۄن رکھّ اُہ سۄچِیں پَے گئی٬ ’جے مَیں چھیتی … چھیتی پکّی ہۄ جاواں تاں ڈَیڈی ہۄرِیں آپے آ کے سمبھّال لَیݨ ذِمّیوارِییاں٬ مَیں پڑھاں آودا۔ سارا دِن پھِکراں `چ پئی رہِںدّی آں۔ جے مَیں پَیٹی نال وِیاہ کۄرٹ `چ جا کے سِرپھ رجِسٹر ہی کروائُݨا ہَے۔ پَیٹی نُۄں کہُۄںگی کِہ کِسے نُۄں دسّے ناں … ہائے … ہائے مَینُۄں کی ہۄئی جاںدَے۔ مَیں کِنّی گِر گئی ہاں۔‘ پھِر اُس دے اںدّر ڈَیڈی دے بۄل گُۄںجے٬ `تیرے نال تیرے چھۄٹے بھَیݨ … بھرا دا وی بھوِکھّ بجھِّیا ہۄئِئَے۔‘ اگلے ہی پل اُس دے دِماگ وِچّ آئِیا٬ ’میرا کی گھس جائۄُ٬ جد ممّی … ڈَیڈی آ گئے تۄڑ … وِچھۄڑا کر لئۄُں۔‘ اُس دے اںدّر کھۄہ جِہی پئی۔ ’پَیٹی بِنہاں مَیں کِویں رہِ لئۄُں؟‘ سۄچدِیاں اُس نیں ہائُکا لِیا۔ اُس دے اںدّر اُچھال جِہا اُٹھِّیا کِہ جا کے پَیٹی دِییاں باہاں وِچّ سماء جاوے۔ اگلے ہی پل اُس دے کنّاں وِچّ ساںء … ساںء ہۄݨ لگّی۔ اُس نُۄں لگّا جِویں بہُت سارِییاں آواذاں اُس کۄلۄں پَیٹی نال اُس دے رِشتے بارے پُچھّ رہِییاں ہۄݨ۔ اُس اںدّر اُٹھِّیا اُچھال بَیٹھ گِیا۔ اُس نیں دںدّ کِرچے۔ پھیر اُس نُۄں لگّا جِویں اِکّ بہُت وڈّی پاݨی دی چھلّ باکی سارِیاں نُۄں آپݨے نال وہاء کے لَے گئی ہۄوے اتے اُہ پَیٹی دِییاں باہاں وِچّ کھڑھی بچ گئی ہۄوے۔ اِہ سۄچ آئُںدِیاں ہی اُس دے بُلّہاں اُپّر مُسکان پھَیل گئی۔
ڈِمپّل نیں آپݨے سِر نُۄں جھٹکِیا۔ ’اِہ مَیں کی اُۄل … جلُۄل سۄچی جانی آں۔ جِہڑا کُجھّ ہۄئۄُ ویکھی جائۄُ۔ پہِلاں اِتھّے پکّی تاں ہۄواں٬‘ سۄچدِیاں اُس سَۄݨ لئی اکھّاں مِیچ لئیِیاں۔ اُس نُۄں لگّا جِویں رۄںدی … وِلکدی پَیٹی اُس نُۄں آکھ رہی ہۄوے٬ ’تُۄں مَینُۄں دھۄکھا کِئۄں دِتّا؟ مَیں تاں تَینُۄں وپھادار سمجھ کے دِل دِتّا سی۔‘ ڈِمپّل نیں جھٹّ اکھّاں کھۄہل دِتِّییاں۔ اِنہاں اُلجھݨاں `چ ڈُبّی ہی اُہ سَۄں گئی۔ سُپنے وِچّ اُہ ویکھدی ہَے کِہ وڈّے … وڈّے نہُںیاّ والے ہتھّ پَیٹی ولّ ودھ رہے ہن٬ ڈردی … کمبّدی … وِلکدی پَیٹی پِچھّے ولّ کھِسک رہی ہَے٬ ہتھّ ہۄر اگاںہ ودھݨ لگّدے ہن پھِر پَیٹی دی شکل اُس دی آپݨی شکل وِچّ تبدِیل ہۄ جاںدی ہَے۔ ہتھّ اُس دے کپّڑِیاں نُۄں پاڑݨ لئی اہُلدے ہن۔ اُہ اُٹھّݨ دی کۄشِش کردی ہَے پر اُس کۄلۄں اُٹھّ نہِیں ہُںدّا۔ ہتھّ اُس دے کپّڑِیاں تکّ پہُںچّ جاںدے ہن٬ اُہ چِیکݨ دی کۄشِش کردی ہَے پر اُس دی چِیک نہِیں نِکل رہی۔ اِسے کشمکش `چ اُہ ہڑبڑا کے اُٹھّ بَیٹھی اتے لمّے … لمّے ساہ لَیݨ لگّی۔
“کی ہۄئِئَے مِٹھّۄ؟” پَیٹی دی آواذ آئی۔ ڈِمپّل نُۄں لگّا جِویں اُہ سنّہ وِچّ ہی پھڑی گئی ہۄوے۔ اُس مری جِہی آواذ `چ کِہا٬ “کُجھ نہِیں٬ ڈرائُݨا سُپنا آئِیا سی۔”
“اۄہ پِیاری!” آکھدی پَیٹی نیں بتّی جگائی اتے ڈِمپّل کۄل آ گئی۔ ڈِمپّل اُس نال اکھّ ناں مِلا سکی اتے اُس دِییاں باہاں وِچّ ہُبّکِیں … ہُبّکِیں رۄݨ لگّی۔