1982 دا جنوری دا مہِینا٬ تے کاپھی ٹھںڈّ٬ مَیں آپݨے سِدھّواں کالج دے ہۄسٹل وِچّ آرام نالھ سُتّی پئی سی۔ میرے کمرے دا درواجا کھڑکِیا تے مَیں کھۄہلِیا تاں اِکّ لڑکی نیں سلِپّ میرے ہتھّ وِچّ پھڑا دِتّی۔ جِس اُتّے وارڈن مَیڈم نیں لِکھِیا سی٬ “تَینُۄں گَیسّٹ رُۄم وِچّ مِلݨ لئی کۄئی آئِیا ہَے۔” مَیں پھٹا پھٹ والھ سوارے٬ کپّڑے ٹھِیک کِیتے تے آپݨی اِکّ سہیلی نُۄں نالھ لَے کے گَیسّٹ رُۄم ولّ چلّ پئی۔ تے من وِچّ سۄچدی جاواں کِہ مَینُۄں مِلݨ والھا کَۄݨ آ گِیا؟ مَیں تاں آپݨے گھر تۄں تھۄہڑے دِن پہِلۄں ہی آئی ہاں۔

مَیں گَیسّٹ رُۄم وِچّ جا کے دیکھِیا٬ اِکّ بݨی-ٹھݨی لیڈی بَیٹھی سی جِس نیں لمبّا کۄٹ پائِیا ہۄئِیا سی تے اُس دے کۄلھ بہُت سۄہݨا پرس پھڑِیا ہۄئِیا سی۔ دیکھݨ تۄں جاپدا سی کِہ اُہ کِس کھاںدے پِیںدے پرِوار وِچّۄں ہَے۔ اُس دے نالھ اِکّ ہۄر لیڈی وی بَیٹھی سی۔ مَیں تے میری سہیلی نیں اُنہاں دۄہاں نُۄں ستِ سْری اکال بُلائی تے کۄلھ پئے سۄپھے اُتّے بَیٹھ گئیِیاں۔ اُنہاں نیں میرے کۄلھۄں پُچھّݨاں شُرُۄ کر دِتّا کِہ بیٹا تُہاڈا کِہڑا پِںڈّ ہَے؟ تُسِیں کدۄں تۄں اِس کالج وِچّ پڑھدے ہۄ آدِ۔ مَیں آپݨے ولّۄں بݨدے اُتّر دے دِتّے۔

اُس تۄں پِچھّۄں اسِیں اُنہاں نُۄں کالج دی کںٹِّین وِچّ لَے گئیِیاں اتے چاہ-پاݨی دی چںگّی سیوا کِیتی۔ ہُݨ مَیں اُنہاں نُۄں پُچھِّیا کِہ تُہانُۄں میرے کۄلھ کِس نیں بھیجِیا ہَے؟ اُنہاں نیں اِکّ مَیڈم دا ناں دسِّیا جۄ سِدھّواں دے ہی سکُۄل وِچّ پڑھائُںدی سی۔ اُنہاں دے جاݨ تۄں پِچھّۄں میرِییاں سہیلِییاں مَینُۄں چھیڑن لگّ پئیِیاں کِہ اِہ تاں تَینُۄں دیکھݨ واستے آئی سی۔ مَیں اُنہاں نُۄں کِہا تے ارداس کِیتی ہے ربّ جی مَینُۄں اِہۄ جِہی سسّ نہِیں چاہِیدی جۄ آپݨے آپ نُۄں ہی دیکھی جاوے۔ اِہ تاں دیکھݨ نُۄں پُۄری فَیشنیول لگّدی ہَے۔ اِس نیں میرے ولّ دھِیان نالھ دیکھِیا ہی نہِیں۔ سِیاݨے کہِںدّے ہن ’جِتھّے ہۄوے سسّ دا شِںگّار اُتھّے ہۄوے نُۄںہ دا کی وکار!’ مَیں منۄں کِہا کِہ ربّا جے میری منّیں تاں مَینُۄں تاں پِںڈّ والھی سدھارݨ جِہی سسّ چاہِیدی ہَے۔

سسّ دے گُݨاں سبںدھّی جدۄں وی کۄئی بۄلی سُݨدے ہاں تاں اُس وِچّۄں سسّ دا اِکّ وِکرال رُۄپ ہی لبھّدا ہَے۔ جِویں کِہ سسّاں سسّاں ہر کۄئی کہِںدّا٬ سسّاں کِس بݨائیِیاں۔ میرے ستِگُر نیں مگر چُڑیلاں پائیِیاں۔ نی مَیں سسّ کُٹّݨی٬ کُٹّݨی سںدُّۄکاں اُہلے اتے مَینُۄں نِمّ دا لِیا دے گھۄٹݨا٬ سسّ کُٹّݨی سںدُّۄکاں اُہلے۔ اِہ بۄلِییاں تاں لگّبھگّ ہر گِدھّے وِچّ ہی پائیِیاں جاںدِییاں ہن۔ جِویں اِنہاں بِناں گِدھّے نُۄں گھُںگّرُۄ ای ناں لگدے ہۄݨ۔ ساڈے سماج دی سمُچّی سۄچ ہی اِہۄ جِہی ہَے کِہ بچپن تۄں ہی ماواں لڑکی نُۄں کِسے ناں کِسے رُۄپ وِچّ کُپتّی سسّ دا مِہݨا مارنا شُرُۄ کر دِںدِّییاں ہن۔ کدے-کدے کِسے وِرلے سمیں وِچّ ہی سُݨن نُۄں مِلھدا ہَے٬ نی مَیں سسّ رکھّݨی٬ رکھّݨی بݨا کے ماں۔ سچّی گلّ تاں اِہ ہَے کِہ چںدّری سسّ دا ڈر میرِییاں سۄچاں دے وی کِسے ناں کِسے کھُۄںجے بَیٹھا ہۄئِیا سی۔ پر پرماتما نیں میری نیڑے ہۄ کے سُݨ لئی۔

جدۄں میرا رِشتا پکّا ہۄئِیا تے میرا سہُرا پرِوار مَینُۄں چُنّی چڑھائُݨ ساڈے پِںڈّ آئِیا۔ جِس وِچّ میری سسّ٬ تِنّے نݨداں تے میرے پتی دِییاں تائیِیاں چاچِییاں اتے ہۄر رِشتیدار شامل سن۔ جدۄں چُنّی چڑھائُݨ دی رسم پُۄری ہۄ گئی تاں مہِماناں نُۄں کھاݨے دا سدّا دِتّا گِیا۔ اُہ کھاݨا کھاݨ لگّے تاں مَینُۄں کِہا گِیا کِہ مَیں وی نالھ ہی بَیٹھ جاواں۔ میری کُرسی دے نالھ میری سسّ بَیٹھ گئی۔ مَیں دیکھِیا کِہ اُس دا پھُلکا ٹھںڈّا ہۄ گِیا ہَے۔ مَیں آپݨی کُرسی تۄں اُٹھّی تے جا کے گرم-گرم پھُلکا لَے آئی۔ مَیں آپ اُس نُۄں کِہا کِہ اِہ کھاوۄ۔ میری سسّ نیں سگۄں اگّۄں کِہا کِہ کۄئی نی پُتّ پہِلا پھُلکا وی ٹھِیک ہَے٬ پر نالھ دی نالھ اُس نیں میری بینتی منّ کے ٹھںڈّے دی تھاں میرا لِیاںدا ہۄئِیا گرم پھُلکا کھاݨا شُرُۄ کر دِتّا۔ مَینُۄں بڑا ہی چںگّا لگِّیا۔ میرا من دھنّ-دھنّ ہۄ گِیا۔ مَینُۄں اُس وِچّۄں اِکّ سُگھڑ سِیاݨی تے پِیار کرن والھی ماں دی جھلک مہِسُۄس ہۄئی۔ جدۄں اُہ جاݨ لگّی تاں اُس نیں مَینُۄں گھُٹّ کے جپھّی پائی۔ مَیں آپݨے من ہی من سۄچِیا کِہ ماتا لگدی تاں بڑے ٹھںڈّے مِٹھّے سُبھاء والھی ہَے٬ اگّے تیرے بھاگ لچھِّیئے!

جدۄں مَیں نوِیں-نوِیں وِیاہی سہُرِیں گئی تاں مَیں دیکھِیا کِہ میری سسّ نُۄں مݨاں مُۄںہ چاء چڑھِیا ہۄئِیا ہَے۔ اُس نیں پاݨی وار کے مَینُۄں بڑا ہی نِگھّا پِیار دِتّا۔ وِیاہ تۄں کۄئی 15, 20 دِن بائد مَینُۄں اُس نیں کِہا کِہ پُتّ آپاں نیں نانکے کۄٹھی-جھاڑ دے کے آئُݨا ہَے٬ تِیار ہۄ جاہ۔ پھِر میرا پتی اتے میری سسّ٬ اسِیں تِنّے ہی نانکے (بی جی دے پیکے پِںڈّ) گئے۔ میری سسّ نُۄں اِکّ تاں آپݨے پیکِیں جاݨ دا چاء تے دُۄجا آپݨی نُۄںہ سۄہݨی ہۄݨ دا ماݨ۔ ساڈے مامِیاں دے دۄ گھر سن۔ اِکّ پِںڈّۄں باہر تے دُۄجا پِںڈّ دے وِچّ۔ کار نُۄں باہرلے مامے دے گھر کھڑھی کرکے پِںڈّ دے اںدّرلے گھر سانُۄں تُرکے جاݨا پَیݨا سی٬ کِئُںکِہ پِںڈّ دے اںدّر گلھِییاں تںگّ سن۔ میری سسّ نیں مَینُۄں پُچھِّیا کِہ کی پُتّ تُۄں تُرکے چلی جاویںگی؟ مَیں اُتّر دِتّا کِہ ہاں جی۔

میرا پتی اگّے-اگّے اتے مَیں تے میری سسّ پِچھّے-پِچھّے تُر کے جدۄں پِںڈّ دے مُکھّ درواجے کۄلھ پہُںچِّییاں تاں میری سسّ رُک گئی۔ مَیں سۄچِیا پتا نہِیں کی گلّ ہۄ گئی۔ میری سسّ نیں پِچھّے مُۄںہ مۄڑکے بچِّیاں نُۄں پُچھِّیا٬ کِہ کی کدی تُسِیں کۄئی نواں بںدّا نہِیں دیکھِیا؟ جائۄ پُتّ جا کے کھیہلۄ۔ اِس ترہاں پِچھّے-پِچھّے آئُںݨا چںگّا نہِیں لگّدا۔ مَیں پِچھّے مُڑ کے دیکھِیا تاں پِںڈّ دے کِنّے ہی جُیاک اِکٹھّے ہۄئے ساڈے پِچھّے-پِچھّے آ رہے سن۔ اتے کۄٹھِیاں تے کھڑھِییاں اَۄرتاں وی آپس وِچّ گلّاں کر رہِییاں سن کِہ نی اِہ تاں چھۄٹۄ دی نُۄںہ لگّدی ہَے۔ میری سسّ مَینُۄں کلاوے وِچّ لَے کے ساڈے مامے دے گھر لَے گئی۔ ماما مامی بہُت خُش ہۄئے اتے آس پاس دِییاں گُیاںڈھݨا وی مَینُۄں شگن دیݨ آئیِیاں۔

میری سسّ مَینُۄں بہُت پِیار کردی سی مَیں وی اُس نُۄں ہمیشا بی جی کہِ کے ہی بُلائُںدی۔ میرا وِیاہ ساںجھے گھر وِچّ ہۄئِیا سی۔ کمّ وںڈّ کے کِیتا جاںدا سی۔ بی جی دا ہمیشا اِہۄ ہی یتن ہُںدّا سی کِہ اُسدی نُۄںہ دے ہِسّے آئِیا کمّ وی اۄہۄ ہی کر دیوے۔ ساںجھے پرِوار وِچّ چُستِییاں کرن والھِییاں شرِیکݨاں نیں مَینُۄں نِیواں دکھائُݨ دی کۄئی کسر نہِیں چھڈّی۔ اُنہاں نیں مَۄکا مِلھدے ہی میرے نالھ کۄئی ناں کۄئی چترائی کھیڈ جاݨی۔ میری سسّ پرچھاویں واںگ سدا میرے نالھ-نالھ رہِںدّی۔ اُس نیں ہۄئیِیاں چترائیِیاں دی سُلگھدی دھُۄݨی اُتّے سدا ٹھںڈّے پاݨی دا ترَۄںکا دیݨا۔ شرِیکے دے رںگّ ڈھںگّ سمجھائُںدِیاں مَینُۄں سدا ساںتی بݨائی رکھّݨ دی سِکھِّیا دیݨی۔ مِلھے مِہݨِیاں نِہۄرِیاں نُۄں اسِیں دۄہاں نیں رلھ-مِل کے چلّ ہۄئۄُ کر سڈّݨا۔

جدۄں اسِیں ساںجھے پرِوار نالھۄں اڈّ ہۄئے تاں شرِیکاں نیں ساڈے پرِوار نُۄں ہر پاسِئۄں ہی ودھّ تۄں ودھّ رگڑا لائِیا۔ پر بی جی نیں رۄسا کرن دی تھاں سدا ہی سمیں نالھ سمجھَۄتا کر لَیݨا اتے خُش ہۄ کے کہِݨا کِہ شُکر ہَے ربّ دا! ہُݨ اسِیں آپݨے گھر دے آپ مالک ہۄ گئے ہاں۔ آپݨی مرذی دِییاں آپ مالک وی مَیں کہِݨا۔ بی جی نیں کدے وی مَینُۄں سُتّی نُۄں نہِیں سی اُٹھائِیا۔ اسِیں وی جے کِسے پاسے جاݨا ہُںدّا تاں بی جی تۄں آگِیا لَے کے جاݨا۔ اُنہاں نیں آپݨے پۄتے اتے پۄتی نُۄں رجّ کے پِیار کِیتا۔ اُنہاں نُۄں کاشنی رںگّ پشںدّ سی تے میرے بیٹے دے وِیاہ ویلھے اُنہاں نیں کاشنی رںگّ دا سُۄٹ مںگِّیا۔ دُکاندار نیں سانُۄں کاشنی رںگّ نالھ مِلھدے ڈھیر سارے سَیمپل پھڑا دِتّے۔ پر سانُۄں لۄڑِیںدے رںگّ دا پتا ناں لگّے۔ اسِیں بی جی کۄلھۄں سارے سَیمپل لَے گئے اتے اُنہاں تۄں پُچھّکے ہی اُنہاں دے پشںدّ دا سُۄٹ لِیا۔ گلّ کی مَینُۄں میری سسّ دا اِتنا مۄہ پِیار سی کِہ مَیں اُنہاں دے ہر بۄل نُۄں کھِڑے متھّے منّدی ساں تے آپݨے دھنّبھاگ سمجھدی ساں۔

آپݨی ہڈّ بِیتی دا ورنݨ کرن لگِّیاں اُہ آم ہی کہِںدّی کِہ اُسدی سسّ دا سُبھاء بڑا ہی کَیڑا سی۔ اُسدے نکّ چۄں سدا ہی ٹھُۄںہیں کِردے اتے بُلّہاں ’چۄں پھنِیئر ناغ پھُںکّاردے ۔ اُہ کِسے ناں کِسے بہانے ہمیشا ٹۄکا ٹاکی دا گِلّا پِیہݨ پائی رکھّدی۔ مَیں پُچھّݨا کِہ بی جی تُسِیں جدۄں اِتنا کمّ کار کردے سی تاں اُہ کِئۄں ٹۄکا ٹۄکی کردی رہِںدّی سی؟ “میرے کرم؟ مَیں آپݨے جِیون وِچّ کدی سُکھّ دا ساہ نہِیں لِیا پُتّ۔” ہئُکا بھر کے اُس نیں اگّے دسِّیا کِہ اُس دے پہِلاں تِنّ دھِییاں پَیدا ہۄئیِیاں۔ شائِد اِہ تِنّ جننِییاں جمّݨ دا ہی میرا وڈّا گُناہ سی۔ ہر اگلی دھی جمّݨ ویلھے میرے سِر تُۄہمتاں دا اِکّ ہۄر ڈھیر چاڑھ دِتّا جاںدا۔ جۄ میرے لئی اسہِ سی۔ مَیں آپ ہَیران ہاں کِہ اِہ سارا کُجھّ مَیں سہارِیا کِویں۔ شائِد٬ ’جِئُںدے رہِݨ دی چاہ!’ دی پْروِرتی کرکے ہی ہۄئِیا ہۄوے۔ چَۄتھی ویر تاں مَیں پکّا سۄچ لِیا سی کِہ جے اِس ویر وی لڑکی نیں جنم لِیا تاں مَیں کِسے کھُۄہ-ٹۄبھے وِچّ چھالھ مار دیݨی ہَے۔ پر داتے دی مرجی اِس ویر میری گۄدی بیٹے نیں چرن پائے تے اِس دا ناں رکھِّیا گِیا ’گُرچرن’۔

مَیں جدۄں دی اِس گھر وِچّ آئی ہاں٬ سچّ کہِںدّی ہاں کِہ مالک نیں کسر کۄئی نہِیں رکھّی۔ مَیں بھی بی جی نُۄں آپݨی سکی ماں تۄں ودھّ ستِکارِیا ہَے۔ باکی دے سارے جِیون اُسدی ہر اِچھّا پُۄری کِیتی۔ کدی وی اُسدی آگِیا تۄں باہر کۄئی کمّ نہِیں کِیتا۔ اسل وِچّ اُہ ہَے ہی باہلھی چںگّی سی۔ جِویں کۄئی شانتی دی دیوی ہۄوے۔ جدۄں وی مَیں بی جی لئی کۄئی سُۄٹ جاں جُتّی لَیݨی تاں اُنہاں نیں سدا ہی اُس دی سلاگھا کرنی۔ شِکائِت کرنا تاں اُہ جاݨدے ہی نہِیں سن۔

گھر وِچّ جدۄں وی اسِیں رسۄئی دا کمّ کرناں تاں اُس نیں کہِݨا پُتّ تُۄں شبذی بݨا لَے مَیں دُدھّ رِڑک کے مکھّݨ کڈھّ لَیںدی ہاں۔ جیکر رۄٹی پکائُݨی تاں اُس نیں کہِݨا پُتّ تُۄں رۄٹِییاں ویل-ویل کے توی اُتّے پائی جا مَیں اِنہاں نُۄں راڑھی جاںدِییاں۔ ساڈے گھر کھیتی دا کمّ کاپھی ہُںدّا سی سۄ سانُۄں رسۄئی دا کمّ بہُت کرنا پَیںدا سی۔ پر بی جی نیں کمّ تۄں کدے وی متھّے وٹّ نہِیں سی پائِیا۔

اِکّ وار میری بیٹی بی جی نُۄں کہِںدّی بی جی مَیں تُہاڈا سںدُّۄک ویکھݨا ہَے کِہ اِس وِچّ کی ہَے۔ بی جی کہِݨ لگّے کِہ بیٹا اِس وِچّ تاں کھیس چادراں ہی ہن۔ میرے کۄلھ کِہڑا کۄئی ٹُۄماں ہن۔ مَیں کۄلھۄں بَیٹھی بۄل پئی کِہ کِئۄں بی جی تُہاڈے کۄلھ گہِݨے کِئۄں نہِیں ہن؟ تاں اُہ کہِںدّی میرِییاں سارِییاں ٹُۄماں میری سسّ نیں لَے لئیِیاں سن۔ جدۄں چھۄٹے دِئُر دا وِیاہ ہۄئِیا کہِںدّی اِہ سارِییاں اُس دی گھر والھی نُۄں پائُݨِییاں ہن۔ مُڑ کے مَیں کِسے گہِݨے دا مُۄںہ نہِیں دیکھِیا۔

مَینُۄں بڑا دُکھّ لگّا۔ مَیں اِس گلّ نُۄں دۄ تِنّ دِن سۄچدی رہی تے پھیر مَیں کِہا بی جی تُہانُۄں کِہۄ جِہِییاں چُۄڑِییاں جاں والھِییاں چاہِیدِییاں ہن؟ آپاں نوِییاں کروا لَیںدے ہاں۔ مَینُۄں کہِںدّی پُتّ اجے آپاں نویں-نویں اڈّ ہۄئے ہاں۔ تُسِیں آپݨی کبِیلداری دیکھۄ۔ کۄئی نہِیں جدۄں چرن دا ہتھّ سَۄکھا ہۄ جائِگا اِہ وی بݨ جاݨگِییاں۔ پھیر جدۄں وڈّی بھَیݨ دے بچِّیاں دا وِیاہ آئِیا اسِیں اُتھّے نانک چھکّ جاݨا سی۔ بی جی دی پھرمائِش سی کِہ آپاں ودھِییا جیہی نانک چھکّ لَیکے جاݨی ہَے۔ مَیں کِہا بی جی ہُݨ تُسِیں وی چُۄڑِییاں کروا لوۄ۔ بی جی کہِںدّے ٹھِیک ہَے۔ پر کِسے مںگّ لئی اُس نیں کدے وی سانُۄں تںگّ نہِیں کِیتا۔ باکی جۄ کُجھّ وی ہُںدّا سی ساڈی دۄہاں دی رجامںدّی نالھ ہی ہُںدّا سی۔

اِکّ وار مَینُۄں کہِںدّے پُتّ آہ الماری کھۄلہ۔ کھۄلہی تاں اُس وِچّ کاپھی سارے نۄٹ پئے سن۔ مَیں سارے کڈھّ کے اتے ترتِیب وِچّ کر کے اُنہاں نُۄں دے دِتّے۔ مَینُۄں کہِںدّے اِہ تُۄں رکھّ لَے۔ مَیں کِہا بی جی اِہ تُسِیں ہی رکھّۄ۔ بھَیݨاں (میرِییاں نݨداں) تُہانُۄں مِلݨ آئُںدِییاں ہن٬ اِنہاں وِچّۄں اُنہاں نُۄں دِںدّے رِہا کرۄ۔ کہِںدّے کِہ پُتّ! نُۄںہاں٬ دھِییاں نالھۄں بہُتِییاں پِیارِییاں اتے نیڑے ہُںدِّییاں ہن۔ مَیں ہَیران رہِ گئی۔ جِیون وِچّ اِہ مَیں پہِلی ویر سُݨ رہی ساں کِہ نُۄںہاں دھِییاں نالھۄ …۔

بی جی سارِیاں دی ہی بہُت اِجّت کردے سن۔ چاہے اُہ میرے رِشتیدار ہۄݨ جاں دُۄر نیڑے دے کۄئی ہۄر۔ مَینُۄں بی جی میرے پتی دی ماں نہِیں سگۄں میری آپݨی ماں ہی لگّدے سن۔ میرے پتی دا سُبھاء کُجھّ سکھت تے ٹۄکا ٹۄکی کرن والھا ہَے۔ اُہ مَینُۄں اِکلّی نُۄں ہی نہِیں ٹۄکدے٬ سگۄں بی جی نُۄں وی کُجھّ ناں کُجھّ بۄل دِںدّے سن۔ جدۄں مَیں اتے بی جی نیں اِکٹھِّییاں بَیٹھے ہۄݨا جا کُجھّ کردے ہۄݨا تے میرے پتی نیں اُتھّے آ جاݨا تاں مَیں کہِݨا لئۄ بی جی آپݨی دۄہاں دی سسّ آ گئی۔ بی جی نیں اگّۄں ہسّݨ لگّ جاݨا۔

جدۄں مَینُۄں٬ میرے پتی اتے دۄویں بچِّیاں نُۄں پُیائِںٹ سِسٹم دے ادھِین کَینیڈا دی پی.آر مِلھ گئی۔ میرے کہِݨ اُتّے اسِیں نالھ بی جی دا وی وِجٹر بِیذا لوا لِیا تے اُہ ساڈے نالھ ہی کَینیڈا آ گئے۔ بی جے نُۄں میرے بیٹے نیں کَینیڈا وِچّ چںگّا گھُمائِیا پھِرائِیا۔ اِکّ دِن بیٹے دا پیپر سی۔ بی جی نُۄں مَی ّاِکلّی ہی سٹۄر لَے گئی۔ بی جی کہِںدّے میرے کۄلھۄں تُرِیا نہِیں جاݨا۔ کُدرتی گیٹ اُتّے اِکّ گۄری آپݨی جَۄب اُتّے کھڑھی سی۔ مَیں اُس نُۄں بینتی کِیتی تاں اُس نیں سانُۄں اِکّ وہِیل چیئر لِیا دِتّی۔ سارا سٹۄر چںگّی ترہاں نالھ اسِیں گھُمّ پھِر کے دیکھِیا جۄ سمان لَیݨا سی لِیا۔ اُسے گیٹ تے آ کے اُسے گۄری کۄلھ اسِیں وہِیل چیئر واپِس کر دِتّی تے بی جی اُس نُۄں کہِںدّے٬ “آپ کا بہُت دھنّواد”۔ مَیں ہسّ کے کِہا کِہ بی جی اِہ گۄری ہَے اِہ تُہاڈی بھاشا نہِیں سمجھدی۔ تاں کہِںدّے چلّ پُتّ کۄئی ناں میری بھاونا اُسنُۄں جرُۄر سمجھ آ گئی ہۄویگی۔ کُجھّ سمیں پِچھّۄں اسِیں دۄویں ہی اِںڈِییا واپِس آ گئیِیاں۔

ساڈے باپُۄ جی (میرے سہُرا ساہب) سُبھاء پکھّۄں کَۄڑتُۄمبے دے وڈّے بھرا سن۔ بسّ٬ اِکّ کریلا دُۄجا نِمّ چڑھِیا۔ مَیں کئی وار پُچھّݨا کِہ بی جی تُہاڈا رِشتا اِنہاں نالھ کِس نیں کروائِیا سی؟ اُنہاں دسّݨا کِہ میری بھَیݨ نیں پُتّ٬ تُہاڈی ماسی نیں۔ نالھ ہی اِہ وی سُݨا دیݨا کِہ آپ تاں ڈُبّی سی نالھ مَینُۄں وی لَے بَیٹھی بیہے پاݨی وِچّ۔ اُس نیں اِہ مُہاورا آم ہی ورتݨا٬ ’تںگّ جُتّی نالھۄں نںگّی چںگّی٬ کبّے کھسم نالھۄں رںڈّی چںگّی۔‘ پھیر اسِیں دۄہاں نیں ہسّ پَیݨا۔ مَیں سۄچݨا کِہ بی جی نیں آپݨے پتی نالھ کِہڑے ہالھِیں وکت-کٹی کِیتی ہۄویگی؟

سچّی گلّ تاں اِہ ہَے کِہ مَینُۄں بی جی دا پِیار بہُت مِلِیا تے رجّ کے مِلِیا۔ 2013 وِچّ اُہ تھۄڑھا بِیمار رہِݨ لگّ پئے۔ کُجھّ کُ دِناں پِچھّۄں اُنہاں نُۄں آکسِیجن دیݨ دی لۄڑ پَے گئی۔ تھۄڑھے دِن ہسپتال رکھّݨ پِچھّۄں ڈاکٹر کہِںدّے اِنہاں نُۄں گھر لَے جاوۄ اُتھّے ہی آکسِیجن لا دِیا کرۄ۔ ہُݨ اِہ اگّے نالھۄں ٹھِیک ہن۔ مَینُۄں اُنہاں دِناں وِچّ آپݨی بیٹی دے بچّے سمبھّالݨ لئی کَینیڈا جاݨا پَے گِیا۔ مجبُۄری بس مَینُۄں جِیادا سماں کَینیڈا وِچّ ہی لگّ گِیا۔ مَیں تاں چھیتی تۄں چھیتی آپݨی بِیمار بی جی کۄلھ مُڑ آئُݨا چاہُںدّی سی۔ پر ناں مُڑ ہۄئِیا۔ اِسے سمیں وِچّ بی جی پُۄرے ہۄ گئے۔ مَینُۄں کَینیڈا پھۄن آئِیا مَیں بہُت رۄئی۔ وڈّا دُکھّ تاں مَینُۄں اِسے گلّ دا سی کِہ اکھِیرلے سمیں مَیں بی جی دے کۄلھ نہِیں سی۔ مَیں کِہا کِہ میرے اِںڈِییا آئی بِناں بی جی دا سسکار ناں کرِئۄ۔

مَیں گئی تاں اُنہاں دا سسکار ہۄئِیا۔ بی جی تۄں بِناں میرا دِل بِلکُلّ ناں لگِّیا کرے۔ مَیں اِکلّی بَیٹھی نیں رۄںدے رہِݨا۔ اِکّ دِن میرا پتی کہِںدّا کِہ مَیں کِئۄں رۄئی جاںدی ہاں۔ رۄݨ نالھ کِہڑا بی جی نیں مُڑ آئُݨا ہَے۔ سگۄں تُۄں آپݨے سرِیر نُۄں وی کۄئی رۄگ لا لویںگی۔ مَیں کِہا کِہ بی جی میرِییاں سۄچاں تۄں پل بھر لئی وی دُۄر نہِیں ہُںدّے۔ کی کراں۔ اِہ کِہڑا میرے بس وِچّ ہَے۔ میرے پتی نیں مَینُۄں مَیڈِیسن لِیا کے دِتّی تاں کِتے جا کے مَینُۄں تھۄڑھا چَین آئِیا۔ مَیں تاں سدا اِہۄ ہی ارداس کردی ہاں کِہ بی جی دا واسا سُورگاں وِچّ ہۄوے۔

مَیں لۄکاں نُۄں بہُت ویر کہِںدِّیاں سُݨِیا ہَے کِہ جے پھیر جنم مِلھے تاں مَینُۄں میرے اِس پتی ورگا ہی پھیر پتی مِلھے۔ پر مَیں ارداس کردی ہاں کے مَینُۄں جے پھیر جنم مِلھے تاں مَینُۄں میری اِسے بی جی ورگی ہی سسّ مِلھے۔ ہُݨ جدۄں کِہ مَیں اِہ ستراں لِکھ رہی ہاں تاں مُڑ کے بی جی دا وَیراگ جاگ پِیا ہَے۔ میرِییاں اکھّاں بے رۄک پرل-پرل وگ رہِییاں ہن۔ تھمّݨ دا ناں ہی نہِیں لَے رہِییاں…۔ اۄہ بی جی!