جدۄں مَیں دسوِیں کلاس پاس کِیتی تاں میری اُمر 16 سال دی سی۔ میرا من بہُت خُش سی٬ کِہ ہُݨ مَیں کالج جاواںگی۔ سُݨِیاں سی کِہ کالج دی آپݨی ہی دُنِییاں ہُںدّی ہَے۔ آم ہی اکھاݨ سُݨِیدا سی٬ ’نۄ لائیِپھ وِدیائۄُٹ وائیِپھ٬ نۄ نَۄلذ وِدیائۄُٹ کَۄلج’۔ سۄ جدۄں مَیں کالج گئی مَینُۄں بہُت ہی ودھِییا لگِّیا۔ ساڈا پِںڈّ جَیتۄ اِکّ مںڈّی اتے پِںڈّ دا سُمیل سی۔ پِںڈّ دا کُجھّ ہِسّا گُردُیارے دے اِکّ پاسے تے مںڈّی گُردُیارے دے دُۄجے پاسے۔ ساڈے شہِر نُۄں جَیتۄ مںڈّی کِہا جاںدا ہَے۔ اِتھّے ساڈا لڑکِییاں دا کالج بی.اے تکّ سی۔ کِئُںکِہ میرے پاپا چاہُںدّے سی کِہ لڑکِییاں نُۄں کیول لڑکِییاں دے کالج وِچّ ہی پڑھائُݨا ہَے۔ سۄ اسِیں سارِییاں بھَیݨاں اُسے کالج وِچّ ہی پڑھِییاں ہاں۔ اسِیں پِںڈّ وِچّۄں ستّ اٹھّ کُڑِییاں ہُںدِّییاں سی جۄ کالج پڑھن جاںدِییاں سی۔ میری چھۄٹی بھَیݨ تے تائِیا جی دی لڑکی تے مَیں اِکّ گلھی وِچّۄں جاںدِییاں جدۄں کِہ پِںڈّ دی دُۄجی پتّی وِچّۄں چار لڑکِییاں ہۄر سی۔ پر اُہ چارۄں ہی میرِییاں جماتی سن۔ جِنہاں وِچّۄں اِکّ بہُت شرارتی سی۔ پر ساڈا چھُٹّی پِچھّۄں گھر نُۄں جاݨ دا اِکّۄ ہی سماں ہُںدّا سی۔

جدۄں مَیں بی.اے پھسٹ اِیئر وِچّۄں پاس ہۄئی تاں مَینُۄں کلاس دی منِیٹر (C.R) بݨا دِتّا گِیا۔ میرِییاں شرارتاں گھٹ گئیِیاں تے جُمّیوارِییاں ودھ گئیِیاں۔ سماں لںگھّدا گِیا جۄ کِہ بہُت ودھِییا لگّدا سی۔ پتا ہی نہِیں لگِّیا کِہ کدۄں بی.اے پاس کر لئی تے سہیلِییاں نالھۄں وِچھڑݨ د سماں آ گِیا۔ اِںج لگّ رِہا سی اِہ سماں ہۄر ودھ جاںدا۔ مَیں بی.اے کرن تۄں بائد٬ بی.اَیڈ دے داکھلے لئی سِرپھ دۄ کالجاں وِچّ ہی پھارم بھر دِتّ٬۔ اِکّ سِدھّواں کالج اتے دُۄجا لۄپۄں کالج۔ مَینُۄں دۄہاں کالجاں وِچّ داکھلا مِلھ گِیا۔ پر مَیں سِدھّواں کالج وِچّ داکھلا لَے لِیا۔ اِتھّے ہۄسٹل دی نوِیں ذِںدّگی شُرُۄ ہۄ گئی۔ پہِلے دِن جدۄں مَینُۄں میری ممّی ہۄسٹل وِچّ چھڈّ کے آئے تاں میرا بِلکُل دِل ناں لگّا۔ مَیں سۄچ رہی سی کِہ کِتھّے پھس گئی۔ کی لَیݨا سی ایتھے آ کے۔ پر میری تِیبر اِچھّا سی کِہ مَیں ہۄر پڑھنا ہَے۔

اِکّ ہپھتا بِتائُݨ دے بائد میرا دِل لگّݨا شُرُۄ ہۄ گِیا۔ کلاساں شُرُۄ ہۄ گئیِیاں تے پڑھنا وی دِل لا کے ذرُۄری سی۔ رُجھیویں اسل وِچّ بُلّے اتے ہُلارے ہُںدّے ہن۔ دِن لںگھّدے گئے مَے گِدھّے دی ٹِیم وچّ ہِسّا لَیݨا شُرُۄ کِیتا تے ہۄر وی جۄ کالج وِچّ پھںکّشن ہُںدّا مَے اُس وِچّ ذرُۄر ہِسّا لَیںدی۔ جِس نالھ میری ٹِیچراں نالھ چںگّی جاݨ پہِچاݨ بݨ گئی۔ ہُݨ مَینُۄں اِہ کالج آپݨے گھر واںگ لگّݨ لگّ پِیا۔ دِل کرنا کِہ چھُٹِّییاں ہۄݨ ہی ناں بسّ کالج وِچّ ہی رہِیئے۔ اسِیں چھے کُڑِییاں اِکّۄ کمرے وِچّ رہِںدِّییاں سی۔

اِکّ دِن میری رُۄممیٹ بیئںتّ جگرائۄں تۄں پھۄٹۄ کروا کے آئی تے اُس نیں آ کے سانُۄں سارِییاں نُۄں چاء نالھ آپݨی پھۄٹۄ دِکھائی۔ مَیں اُسنُۄں کِہا بیئںتّ جیکر تیرِییاں اکھّاں وِچّ سُرما پائِیا ہُںدّا تاں بہُت سۄہݨا لگّݨا سی۔ تے آپس وِچِّیں ٹھٹھّا مکھَۄل چلّ پِیا۔ اِسے رَۄلھے وِچّ تے گلّاں کردِییاں نُۄں سانُۄں پڑھائی شُرُۄ ہۄݨ دی گھںٹّی نہِیں سُݨی۔ جدۄں کِہ پْرِںسِّیپل سر رائۄُںڈ دے آئے اُہ سبھ تۄں پہِلاں ساڈے کمرے ولّ آئے کِئُںکِہ ساڈے کمرے وِچّ ہی رَۄلھا ودھّ پَے رِہا سی۔ سانُۄں اِہ سمجھ ناں آوے کِہ اسِیں ہُݨ کی کرِیئے۔ میرے نالھ دی میری سہیلی سر نُۄں دیکھ کے مںجّے تے چڑھ گئی تے پھیر دُۄجے پاسے اُتر گئی۔ جدۄں کِہ سر ساڈے سِر تے کھڑھے سن۔ سانُۄں کاپھی جھِڑکاں پئیِیاں تے سر نیں کِہا کلّہ نُۄں چھے ہی جاݨِییاں میرے دپھتر وِچّ آئُݨِییاں چاہِیدِییاں ہن۔ نۄٹِس بۄرڈ تے ساڈے رُۄم دا ناں لِکھ کے لائِیا گِیا کِہ اِنہاں نُۄں دپھتر وِچّ بُلائِیا گِیا ہَے۔

اسِیں بہُت ڈر گئیِیاں۔ پر اُدۄں اُمر ہی اِہۄ جِہی سی تے گرُپّ وِچّ ڈر وی گھٹ جاںدا ہَے۔ ۔ دُۄجے دِن اسِیں دیکھِیا کِہ پْرِںسِّیپل سر دپھتر وِچّ ہَے نہِیں۔ سانُۄں وی شرارت سُجھّی۔ اسِیں سارِییاں جا کے دپھتر اگّے کھڑھ گئیِیاں۔ تھۄڑا چِر کھڑھن تۄں بائد وارڈن مَیڈم نُۄں کِہا مَیڈم اسِیں کِنّاں چِر ہۄر کھڑھِیئے؟ مَیڈم کہِںدّے تُسِیں جائۄ مَیں کہِ دیواںگی کِہ لڑکِییاں آئیِیاں سن۔ بسّ شام دی اسَیمبلی وِچّ پھیر پْرِںسِّیپل سر آ گئے تے سانُۄں پُچھِّیا تُسِیں سارِییاں میرے دپھتر کِئۄں نہِیں آئیِیاں؟ وارڈن مَیڈم نیں ساڈی ہاں وِچّ ہاں مِلائی تے کِہا سر تُسِیں ہی دپھتر نہِیں سی آئے اِہ تاں سارِییاں آئیِیاں سن۔ بس پھیر ساڈا کھہِڑا چھُٹِّیا۔ اُس دِن تۄں بائد گُسّے ہۄݨ دا اسِیں کۄئی مَۄکا نہِیں دِتّا۔

میری بی.اَیڈ وِچّ پھسٹ ڈِوِیجن سی۔ مَینُۄں وجِیفا لگّ گِیا۔ بی.اَیڈ کرن تۄں بائد مَیں سِدھّواں ہی اَیمّ.اے وِچّ داکھلا لَے لِیا۔ کُجھّ کُ سہیلِییاں بی.اَیڈ والھِییاں ہی اَیم.اے وِچّ میرے نالھ آ گئیِیاں باکی ہۄر نالھ والھے پِںڈّاں جاں شہِر تۄں آئُںدِییاں سن۔ ساڈی کلاس وِچّ 25/30 لڑکِییاں سن۔ ساڈے چار وِشے سن تے چارۄں لَیکچرار الگّ-الگّ۔ اِکّ سبجَیکٹ جۄ پاںگلی سر پڑھائُںدے سن بہُتا چںگّا لگّدا سی۔ کِئُںکِہ سر وی کُجھّ مکھَۄلِییا سُبھاء دے سن۔ اُنہاں لئی اسِیں اُنہاں دِییاں بچِّییاں سی۔

اِکّ وار سردی دے دِن سن۔ کمرے وِچّ بہُت ذِیادا ٹھںڈّ سی۔ سارِییاں کُڑِییاں کہِݨ لگِّییاں کِہ سر سانُۄں دھُپّے لَے چلّۄ۔ سر سانُۄں ہاکی دی گرائۄُںڈ وِچّ دھُپّے لَے گئے۔ پر ہوا بہُت ٹھںڈّی چلّ رہی سی۔ اُتھّے ہوا تۄں اۄٹ وی کۄئی نہِیں سی۔ جِس کرکے ٹھںڈّ وی بہُت لگّ رہی سی۔ جدۄں سر نیں لَیکچر پُۄرا کر لِیا تے کہِݨ لگّے ہُݨ ٹھِیک ہَے اِتھّے دھُپّ وِچّ آکے۔ اسِیں کِہا جی سر ٹھںڈّ بہُت لگّ رہی ہَے۔ پھیر کہِںدّے ہُݨ کی کرِیئے۔ مَیں کِہا سر تُہاڈا کۄٹ چاہِیدا ہَے۔ سر کہِںدّے بھائی اِہ کُڑی بہُت شرارتی ہَے اِس نیں تاں آپݨے وِیاہ وِچّ وی نہِیں چُپّ رہِݨا۔ بسّ اِس ترہاں دِییاں کئی یاداں کالج جِیون وِچّ امِٹّ چھاپ چھڈّ گئیِیاں۔

اِکّ واری میری سہیلی رݨدھِیر کہِݨ لگّی اڑھِیئے چاہ پِیݨی ہَے تے پِیݨی وی آپݨے رُۄم وِچّ ہَے۔ کِئُںکِہ سانُۄں رُۄم وِچّ چاہ پِیݨ دی آگِیا نہِیں سی۔ مَیں کِہا اِہ کِہڑی وڈّی گلّ ہَے۔ جائۄ تُسِیں اِکّ جاݨی جا کے دُکان تے چاہ دا آرڈر دے آئۄ جِنّے کپّ چاہِیدے ہن تے کہِݨا وارڈن مَیڈم نیں رُۄم وِچّ چاہ مںگّوائی ہَے۔ کِئُںکِہ وارڈن مَیڈم دا رُۄم ساڈے رُۄم دے بِلکُل نالھ لگدا سی۔ رݨدھِیر کہِںدّی پھیر کی کریںگی جدۄں مُںڈّا چاہ لَے کے آ گِیا۔ مَیں کِہا دیکھ لَیݨا جد چاہ لَے کے آویگا۔ مَینُۄں دُۄرۄں دسّ دیݨا۔ بسّ پھیر کی سی مَیں چادر لَے کے پَے گئی تے چھۄٹُۄ چاہ لَے کے آئِیا کہِںدّا مَیڈم جی چاہ۔ مَیں چادر دے اںدّرۄں بۄلی بیٹا اَیتھے رکھّ دے۔ اُستۄں بائد جدۄں اُہ چلا گِیا۔ اسِیں سارِییاں نیں چاہ دِییاں چُسکِییاں لَیںدِییاں رہِییاں تے نالھ-نالھ ہسّدِییاں رہِییاں٬ کِہ اجّ تاں مُپھت وِچّ ہی چاہ پِیتی ہَے۔ اُہ وی کمرے وِچّ۔ چڑھدی اُمر وِچّ مستی کرن دا وی آپݨا ہی چاء ہُںدّا ہَے۔

بسّ اِس ترہاں ہسّدِیاں کھیڈدِیاں دے دِن بِیت گئے۔ اُہ سماں وی آ گِیا جدۄں اسِیں پھائیِنل پیپر دے کے آپۄ آپݨے گھر جاݨا سی۔ کِسے دا دِل نہِیں سی کرد گھر جاݨ لئی۔ پر جاݨا تاں ذرُۄر پَیݨا سی۔ سِدھّواں رہِکے پائیِیاں اُہ گِدھّے دِییاں دھُمّاں٬ اُہ پھںکّشناں دِییاں رِیہرسلاں اجّ وی بہُت یاد آئُںدِییاں ہن۔

اِکّ وار مَینُۄں کِسے رِشتیدار دے وِیاہ وِچّ جاݨ دا مَۄکا مِلِیا اُتھّے جدۄں مَیں دیکھِیا ساڈے پاگلی سر اِکّ کھُۄںڈی دے سہارے تُرے آ رہے ہن۔ مَیں اُنہاں نُۄں دُۄرۄں دیکھ کے کھڑھی ہۄ گئی تے نیڑے آئُݨ اُتّے ستِّ سْری اکال بُلائی۔ پھیر مَیں پُچھِّیا سر تُسِیں مَینُۄں پچھاݨِیا؟ کہِںدّے کِئۄں نہِیں تُۄں ہرجۄگِںدّر ہَیں۔ مَیں کِہا سر پَیںتی سال ہۄ گئے سانُۄں تُہاڈے کۄلھۄں پڑھ کے آئِیاں نُۄں۔ کہِںدّے اچھّے سٹُۄڈَیںٹ کدی نہِیں بھُلّدے۔ سۄ من بڑا خُش ہۄئِیا۔ اگّے جۄ اِذّت ماݨ مَینُۄں مِلِیا اُس سمیں پڑھائی دِتّی٬ اِذّت دِتّی٬ ٹِیچر ولّۄں ماݨ اِذّت دِتّی اِہ سبھ نُۄں مِلے!

کہِںدّے ہن اِتہاس دُہرائِیا جاںدا ہَے۔ سُیاد تاں٬ تاں ہَے٬ جے ساڈے کالج دا جِیون دی وی کِدھرے مُڑکے آ جاوے!