امرِیکا میرے لئی ہُݨ چںڈِّیگڑھ پٹِیالے جاݨ واںگ ہَے۔ جدۄں تۄں کَینیڈا دا پرواسی بݨِیا ہاں سال `چ چار پںجّ گیڑے امرِیکا دے لگّ جاںدے ہن۔ کدے نِئۄُیارک٬ کدے سِیاٹل٬ کدے شِکاگۄ تے کدے کَیلیپھۄرنِییا۔ کبڈّی میلے کرائُݨ والے اکسر سدّدے رہِںدّے ہن۔ اُتھے رِشتیدار وی ہن٬ دۄست مِتّر وی تے میرے پُراݨے وِدِیارتھی وی ہن۔ کھیڈاں راہِیں جُڑے سجّݨ بیلی تے میرِییاں لِکھتاں دے پاٹھک وی کاپھی ہن۔ امرِیکا جاݨ ویلے لگّدا ہی نہِیں کِہ کِسے بِگانے مُلک چلِّیا ہاں۔ کئی ٹِکاݨے تاں اجِہے ہن جِویں باہرلا گھر ہۄوے۔ پہِلی وار امرِیکا جاݨ ویلے بہُت کُجھّ اۄپرا سی۔ پردیس دی سَیر کرن دا چاء تاں سی تے پر سفر دِییاں مُشکلاں تۄں اݨجاݨ ساں۔

نِکّا ہُںدّا جدۄں پاںڈے نُۄں ہتھّ وِکھائُںدا ساں تاں اُہ ہۄرناں گلّاں دے نال اِہ وی دسّ دِںدّا سی٬ “تیرے کرماں `چ پھارن ٹُۄر لِکھِیا ہۄئِئَے۔” ہتھّ ویکھݨ والِیاں دا کی سی٬ اُہ تاں ہر اِکّ نُۄں پھارن ٹُۄر لُیائی جاںدے سن تے ہریک دے ای دۄ دۄ وِیاہ دسّی جاںدے سن۔ دۄ اِس کرکے دسّدے سن کِہ اُدۄں اِکّ وِیاہ دی وِدھ ہی مساں بݨدی سی تے پھارن ٹُۄر تاں لگّدا ہی کِسے وِرلے واںجھے دا سی۔ پر میری بِدھ سچّمُچّ ہی بݨ گئی۔ میرا بھرا بھجن 1983 وِچّ وِیاہ کروا کے 84 وِچّ امرِیکا دا پکّا واسی بݨ گِیا سی۔ سِٹِیذن بݨ کے 89 وِچّ اُس نیں مَینُۄں تے ہرجِیت نُۄں امرِیکا وِذٹ کرن لئی سپۄرٹ آف اَیپھِیڈَیوِٹ بھیج دِتّا۔ اِس دا متلب سی کِہ اُہ ساڈے رہِݨ سہِݨ تے کھرچ کھیچل دا ذِمّیوار سی۔

مئی جُۄن وِچّ گرمِییاں دِییاں چھُٹِّییاں سن۔ کاگذ پتّر لَے کے اسِیں دِلّی گئے تے وِیذے دے ارذی پھارم بھر کے امرِیکا امبَّیسی دی لائیِن وِچّ لگّ گئے۔ سانُۄں بھُلیکھا سی کِہ ساڈے ورگے نَۄکری پیشا تے پڑھے لِکھِیاں نُۄں تاں وِیذا جاںدِیاں ہی مِل جاویگا۔ ساڈی واری آئی تاں کھِڑکی پِچھّے اُچّا لمّا گۄرا کھڑھا سی۔ اُس نیں دۄ چار رسمی سُیال پُچھّے تے دۄ مِںٹّاں `چ کہِ دِتّا کِہ تُہانُۄں وِیذا نہِیں دِتّا جا سکدا۔ کارن پُچھِّیا تاں اِکّ کاگذ ہتھّ پھڑا دِتّا۔ ساڈا ماوا مِںٹّاں `چ لہِ گِیا۔ اسِیں بسّ چڑھ کے پِںڈّ پرت آئے۔ راہ `چ اُتۄں اُتۄں ہسّدے رہے٬ “چلۄ چںگّا ہۄئِیا ہوائی جہاذ دا کِرائِیا تاں بچِیا!”

کُجھ دِناں بائد مَینُۄں گِیانی دے پرچے ویکھݨ چںڈِّیگڑھ جاݨا پِیا۔ اُتھے ڈا.دوِںدّر سِںگھّ مِلِیا۔ اُہدے اِکّ پھۄٹۄ نُۄں ایئر اِںڈِییا ولّۄں دِلّی تۄں نِئۄُیارک دی اُڈاݨ تے پںدّراں دِناں دی سَیر دا اِنام مِلِیا سی۔ پر اُس نُۄں وِیذا اِس کرکے نہِیں سی دِتّا گِیا کِہ اِںٹروِئۄُ سمیں اُہدے کۄل اُہ پھۄٹۄ نہِیں سی۔ اُس نیں مَینُۄں دسِّیا کِہ بھلکے اُہ پھۄٹۄ لَے کے وِیذا لَیݨ جاویگا۔ اُہ تِیجے دِن پرچے ویکھݨ آئِیا تاں وِیذا لگّا پاسپۄرٹ اُہدی جیب وِچّ سی۔ مَیں آپݨی کہاݨی دسّی تاں اُس نیں تاکِید کِیتی کِہ تُہانُۄں دُبارا ارذی دیݨی چاہِیدی ہَے۔

دُۄجی وار اسِیں پُۄری تِیاری نال گئے۔ مَیں بمبّئی دے وِشو کپّ ہاکی ٹُۄرنامَیںٹ تے دِلّی ایشِییاڈ کور کرن دے اَیکرِڈٹیشن کارڈ اتے پُستکاں نُۄں مِلے پُرسکار پتّر پھائیِل وِچّ رکھّے۔ آپݨے ناں دی ذمِین دا ہلفناما٬ بَیںک کاپی٬ سرکاری نَۄکری دا سبُۄت٬ رِٹائِر ہۄݨ دی مِتی٬ پْراوِیڈَیںٹ پھںڈّ دی پُۄںجی تے مہِکمے ولّۄں ’اِتراذ نہِیں‘ دے سرٹِیپھِکیٹ وی نال لَے لئے۔ سانُۄں اِںٹروِئۄُ لئی `واذ وجّی تاں کھِڑکی پِچھّے سمدھّر جِہا گۄرا کھڑھا سی جِس دے مُۄںہ اُتے نِکّے نِکّے داغ سن۔ مَیں کاگذاں دا پُلںدّا اُہدے ولّ ودھائُݨ ہی لگّا ساں کِہ اُہنے وِیذا ارذی نِہاردِیاں ساڈے بچِّیاں بارے پُچھِّیا۔ مَیں آکھِیا٬ “ساڈے دۄ بچّے ہن۔ وڈّا کالج پڑھدا ہَے تے چھۄٹا سکُۄل۔ اسِیں کھُد ٹِیچر ہاں۔ چھُٹِّییاں دَۄران اسِیں امرِیکا جاݨا چاہُںدّے ہاں۔ اُتھے میرا بھرا ہَے۔ اُہدے کۄل رہاںگے تے مِل گِل آواںگے۔”

اِس اُتّر نال وِیذا اپھسر دی تسلّی ہۄ گئی کِہ اِس جۄڑے دا پِچھّے بچِّیاں پاس مُڑنا ذرُۄری ہَے تے اِہ امرِیکا `چ تِلہکݨ والا نہِیں۔ پھِر جِویں سانُۄں وِیذا لگّے پاسپۄرٹ مِلے اُہدا وِستھار مَیں آپݨے سفرنامے ’اکھِّیں ویکھ ناں رجِّییاں‘ وِچّ نذارے نال پیش کِیتا ہَے۔ لِکھِیا ہَے:

-بڑی سۄہݨی کُڑی کھِڑکی پِچھّے بَیٹھی سی۔ سُنہِری دھُپّ ورگا رںگّ٬ نِیلِییاں بلَۄری اکھّاں٬ پتلے گُلابی بُلّہ تے لمّے کھُلّہے وال۔ کھِڑکی `چۄں کھُشبۄ دے بُلّے آ رہے سن۔ اُہ ہر اِکّ نال مُسکرا کے گلّ کردی۔ کدے کدے نِکّا جِہا ہاسا وی جھاںجر واںگ چھݨک جاںدا …۔ اُس نیں مُسکرا کے کِہا سی٬ “مِسٹر سِںگھّ٬ تُہانُۄں اُڈِیک کرنی پئیگی۔” مَیں پُچھِّیا سی٬ “کِنّی کُ؟” اُہ پھِر مُسکرائی سی٬ “ایہۄ کۄئی دس وِیہ مِںٹّ۔” میرے مچلے من نیں کِہا سی٬ “لَے کِڈّی چھال ماری اےَ! تُۄں تاں دس وِیہ سال کہِںدّی تاں وی اسِیں شُکر کرنا سی! !”

آپݨا سفرناما مَیں اُپْرۄکت شبداں نال شُرُۄ کِیتا سی۔ جدۄں اُہ کِتاب پںجّاب یُۄنِیورسِٹی وِچّ پںجّابی چۄݨویں وِشے دے وِدِیارتھِییاں نُۄں پڑھن لئی لگّی تاں کُجھّ کالجاں وِچّ مَیتھۄں آپݨے سفرنامے بارے لَیکچر کروائے گئے۔ میری لِکھݨ شَیلی بارے سُیال پُچھّے جاںدے تاں مَیں کہِںدّا٬ “تُسِیں میرے سفرنامے دی شُرُۄیات ویکھۄ۔ مَیں جاݨ بُجھّ کے پاٹھکاں نُۄں آپݨی لِکھت ولّ کھِچّݨ دِییاں جُگتاں ورتِییاں ہن۔ بھلا سۄہݨی کُڑی نُۄں ویکھݨا کِیہنُۄں چںگّا نہِیں لگُّۄ؟ تے ویکھݨا وی کھِڑکی وِچۄں۔ الںکّاراں دا وی سہارا لِیا ہَے۔ رساں دا خِیال رکھِّیا ہَے۔ مَیں کبڈّی دے جاپھی واںگ پاٹھک نُۄں ہر پاسے تۄں پکڑݨ دی کۄشِش کِیتی ہَے تاں کِہ اُہ میری لِکھت دے جپھّے `چۄں نِکل ناں سکے۔”

مَیں وِستھار نال دسّدا٬ “میرے پہِلے پھِکرے وِچّ سِرف ستّ شبد ہن۔ کۄئی بۄجھل شبد نہِیں تاں کِہ پھِکرا رواں رہے۔ شُرُۄ `چ ای سۄہݨی کُڑی وِکھائی ہَے تے اُہ وی کھِڑکی وِچۄں۔ کھِڑکی `چۄں ویکھݨ دا آپݨا نذارا ہُںدَّے۔ اِشتِہارباذی کرن والے سۄہݨِییاں کُڑِییاں دِییاں تسوِیراں اَیویں نہِیں وِکھائُںدے پھِردے۔ پھِر ڑاڑے اکھّر دی ورتۄں ویکھۄ۔ بڑی٬ کُڑی تے کھِڑکی وِچلے ڑاڑے راہِیں خاس دھُنی پَیدا کِیتی ہَے۔ دُۄجے پھِکرے وِچّ رارے تے للّے اکھّراں دِییاں دھُنِییاں سروݨ کرۄ۔ نالے رںگّ ویکھۄ٬ الںکّار ویکھۄ٬ ویکھۄ پتلے گُلابی بُلّہ تے لمّے کھُلّہے وال۔ ویکھۄ للّے دی ہر شبد وِچّ ورتۄں۔ اِہ سُتے سِدھّ نہِیں سگۄں جاݨ بُجھّ کے للّے والے شبد چُݨے ہن۔ وارتک دا آپݨا پِںگّل ہَے۔ جِویں کوِتا `چ تۄل تُکاںت دا دھِیان رکھِّیا جاںدَے اُویں وارتک وِچّ وی ویکھِیدا کِہ کِسے واک `چ جھۄل ناں پَے-جے۔ ہُݨ سُںگھّۄ کھِڑکی `چۄں آئُںدے کھُشبۄ دے بُلّے تے سُݨۄ سۄہݨی کُڑی دے ہاسے دی جھاںجر۔ نکّ لئی سُگںدھّی ہَے تے کنّ لئی سںگِّیت ہَے۔ مچلے من نال کہی گلّ `چ ہاس رس ہَے۔ مُسکْراہٹ `چ کھِچّ ہَے۔ ودھِییا وارتک شَیلی اُہ ہُںدّی ہَے جِیہدے `چ اکھّاں لئی رںگّ تے آکار ہۄݨ, کنّاں لئی دھُناں ہۄݨ, نکّ لئی سُگںدھّ٬ جِیبھ لئی ذائِکا تے جِسم لئی سپرّش ہۄوے۔ واک مِیڈھِییاں واںگ گُںدّے تے دَۄݨ واںگ کسے ہۄݨ۔ ودھِییا وارتک لِکھݨی ودھِییا کوِتا لِکھݨ دے تُلّ ہَے …۔”

جدۄں مَیں کِسے لیکھک دا سفرناما پڑھدا ساں تاں میرے من `چ رِیجھ جاگدی سی کدے مَینُۄں وی لمّے سفر دا مَۄکا مِلے تاں مَیں وی سفرناما لِکھاں۔ بلوںتّ گارگی دے سفرنامے ’پتال دی دھرتی‘ نیں مَینُۄں بڑا ٹُمبِّیا سی۔ لال سِںگھّ کملا اکالی دے ’میرا ولائِتی سفرناما‘ تۄں لَے کے نرِںدّر سِںگھّ کپُۄر دے ’سچّۄ سچّ‘ تک مَیں پںجّابی دے لگبھگ سارے سفرنامے پڑھے سن۔ میری دھرتی دا دُۄجا پاسا ویکھݨ دی رِیجھ پُۄری ہۄ رہی سی۔ پاںڈے نیں سچّ ہی دسِّیا سی کِہ میرے کرماں `چ پھارن دا ٹُۄر سی۔

وِیذا سانُۄں اِکّ سال لئی مِلِیا سی۔ ادھِّییاں چھُٹِّییاں لںگھّ چُکِّییاں سن۔ جے اُدۄں ہی جاںدے تاں سِرف اِکّ مہِینے لئی جائِیا جا سکدا سی۔ رُک کے جاںدے تاں دۄ مہِینِیاں لئی جا سکدے ساں۔ اسِیں سال رُک جاݨا ہی مُناسِب سمجھِیا۔ تد تک امرِیکا کَینیڈا بارے بہُت کُجھّ جاݨِیا جا سکدا سی تے تِیاری وی نِٹھّ کے کِیتی جا سکدی سی۔ مئی 90 وِچّ اسِیں دِلِّیئۄں جہاذ چڑھے اتے بَیںکاک تے ٹۄکِیئۄ وِچّ دی لاس ایںجلس اپّڑے۔ امرِیکن ڈالر اُدۄں وِیہاں رُپِیاں دا سی جۄ پںجّاہاں دا ہۄ کے پِچھّے مُڑِیا تے پھِر چڑھِیا۔ وِیہ رُپئے اِس کرکے یاد ہن کِہ جدۄں وی اسِیں ڈالراں نال کُجھّ کھرِیددے تاں تُرت وِیہاں نال ذرب دے لَیںدے۔ ٹۄکِیئۄ دے ہوائی اڈّے `تے مَیں بِیئر پِیݨی چاہُںدّا ساں پر پںجّ ڈالراں نُۄں وِیہاں نال ذرب دے کے بِناں پِیتے مُڑ آئِیا ساں۔

دِلّی ہوائی اڈّے اُتے مِلِیا اِکّ بذُرگ مَینُۄں اجے تک یاد ہَے۔ اُہدا کھُلّہا داڑھا دۄ-رںگّا سی۔ جڑھاں تۄں داڑھی بگّی سی تے اگّۄں نسواری سی۔ اُہ میرے کۄل آئِیا تے آکھݨ لگّا٬ “سِپاہِییاں میری ٹِکٹ رکھّ لئی آ٬ ہُݨ مَیں جہاذ کِدّاں چڑھاںگا؟” اُہ یُۄبا سِٹی چلِّیا سی۔ مَیں اُہدے نال سکِئُرِٹی والِیاں کۄل گِیا تے اُہدی پریشانی دسّی۔ کارن پتا لگّا کِہ اُہدے بَیگ وِچّ رمبّے داتِییاں سن جۄ بۄرڈِںگّ پاس نال جہاذی املے نُۄں دِتّے جاݨے سن تے سامپھْراںسِسکۄ اُترن سمیں اُس نُۄں مِل جاݨے سن۔ بۄرڈِںگّ پاس وی بذُرگ نُۄں جہاذ چڑھن ویلے مِل جاݨا سی۔

مَیں پُچھِّیا٬ “بھائیِیا٬ اۄدھر رمبّے داتِییاں نہِیں مِلدے؟” اُہنے کھںگھُّۄرا مارِیا٬ “دیس ورگے کاہنُۄں مِلدے آ اۄدھر۔ اَیویں دۄ کُ اُںگلاں دی رمبّی جِہی ہُںدّی آ۔ کی بݨدا اُہدے نال؟ آکھِیا دیسۄں لَے چلِّیئے٬ سَۄکھے رہاںگے۔ پر اہِ کجِیئے دا پتا ہُںدّا تاں کاہنُۄں چُکّݨے سی؟” میری پتنی کۄل بَیٹھی اِکّ مائی وی بۄل پئی٬ “دھِیئے٬ رمبّے داتِییاں تاں مَیں وی لَے چلّی آں۔ پر اُہ ٹَیچی کیس `چ بںدّ نیں۔ ہۄر ناں کِتے راہ `چ جاہ جاںدی ہۄ-جے!” مَیں ہر گلّ گہُ نال واچ رِہا ساں تاں کِہ سفرناما لِکھݨ دے کمّ آ سکے۔

نَۄں ہفتے دی وِدیش یاترا کردِیاں اسِیں ودھیرے سماں امرِیکا دی سُنہِری سٹیٹ کَیلیپھۄرنِییا وِچّ بِتائِیا تے دۄ کُ ہفتے کَینیڈا دے سُۄبے بْرِٹِش کۄلمبِّییا وِچّ گُذارے۔ بھجن نیں تِنّ ہفتے دِییاں چھُٹِّییاں لَے رکھِّییاں سن تاں کِہ سانُۄں گھُمائِیا پھِرائِیا جا سکے۔ اسِیں لاس ایںجلس٬ بیکرذپھِیلڈ٬ پھرِذنۄ٬ سَیکرامَیںٹۄ٬ یُۄبا سِٹی٬ رِینۄ تے سامپھْراںسِسکۄ دِییاں کئی ویکھݨیۄگ تھاںواں ویکھِییاں۔ کَینیڈا وِچّ اسِیں اَیبٹسپھۄرڈ رہے تے ذِیاداتر وَینکُۄور دے آلے دُیالے گھُمّدے رہے۔ کبڈّی دے ٹُۄرنامَیںٹ ویکھے تے گُردُیارِیاں دی گہِما گہِمی ویکھی۔ بابِیاں دِییاں ستھّاں دی ہاذری بھری۔ مَیں اُنہاں نُۄں پُچھّ بَیٹھا٬ “ایتھے کھُش اۄں کِہ اُداس؟”

اِک بذُرگ بۄلِیا٬ “ایتھے اسِیں کھُشی نال نی رہِ رہے۔ بچِّیاں کرکے ایتھے رہِݨا ساڈی مجبُۄری اےَ۔ ایتھے کِسے نُۄں کِسے دا تِہُ نی۔ سارے ڈالِیاں مگر بھجّے پھِردے آ۔ مُںڈِّیاں کھُںڈِّیاں دا تاں ایتھے چِتّ پرچِیا رہِںدّا پر بُڑھِیاں دے جِئۄُݨ دا کۄئی ہجّ نی۔ جِہڑے بُڑھے دی پِلشن لگّی ہۄئی آ اُہنُۄں تاں چَیکّ لَیݨ آلے دِن دھی پُتّ بُلا لَیںدے آ۔ نہِیں تاں تُۄں کَۄݨ تے مَیں کَۄݨ? میرا وسّ چلّے تاں بھلکے ای جہاذ چڑھ کے پِںڈّ جا وجّاں۔”

اِک ہۄر نیں واری لئی٬ “پِںڈّ اِہدے ارگِیاں نُۄں کچھہِری نی سی جُڑدی۔ ایتھے سُۄٹ بُۄٹ پا کے کنیڈا نُۄں نِںدّی جاںدَے۔ اۄتھے اِہدے ارگِیاں نُۄں کۄئی سَیںکل `تے نی سی چڑھائُںدا٬ ایتھے جِیئۄ جی کۄل کاراں۔ اِہ شُکر کرے بئی گںدّگی `چۄں نِکل آئِئَے۔ آہ سۄہݨا مُلک اےَ٬ سۄہݨے کارۄبار نیں٬ سۄہݨے دِن نںگھّدے اےَ۔ ہۄر وںجھّ لَیݨا؟”

یُۄبا سِٹی تے وَینکُۄور دے کھیڈ میلِیاں وِچّ مَیں وِسل پھڑ کے کبڈّی دے کُجھّ مَیچ کھِڈائے تے مائیِک تۄں کُجھّ بۄل ساںجھے کِیتے۔ وِسلر جِتھے 2010 `چ سردِییاں دِییاں اۄلمپِّک کھیڈاں ہۄ رہِییاں ہن٬ اُہدے نذارے وی ویکھے۔ ویکھِیا کِہ کُدرت بڑی وچِتّر تے بہُرںگّی ہَے۔ وِسلر نُۄں جاںدِیاں ویکھے درِیاواں٬ جھِیلاں٬ پہاڑِییاں تے ہرے بھرے جںگّلاں دا سُہپّݨ آپݨی مِسال آپ سی۔ ناتہی دھۄتی کُدرت نِکھّری پئی سی۔ وِسلر وِچّ بڑا کُجھّ ویکھݨ والا سی۔ رںگّ سن٬ تماشے سن٬ ہُسن سی٬ کھیڈاں سن تے پْرکِرتی دا گدرائِیا جۄبن سی۔ برفاں دے جلوے سن تے پاݨِییاں دے جادُۄ۔ وِسلر وِچّ کۄئی ٹُۄݨیہاری کھِچّ سی۔ وِسلر دی سَیر سترںگّی پِیںگھ دے جھُۄٹے ورگی سی٬ رںگّ برںگّی پھُلّجھڑی ورگی٬ متابی ڈبّی دے چانݨ ورگی تے سُفنِیاں `چ نچّدِییاں پرِییاں ورگی۔ وِکٹۄرِییا دی سَیر کردِیاں اُتھے ویکھے اجائِبگھر٬ باگ بگِیچے تے بِیچ وی کدے ناں بھُلّݨ والے لگّے سن۔

سِیاٹل تۄں بیکرذپھِیلڈ تک اسِیں بسّ دا لمّا سفر کِیتا سی۔ `کلّا ڈرائیِور ہی گائیِڈ٬ کُلی٬ ڈاکِیئے تے کںڈّکٹر دے پھرذ نِبھا رِہا سی۔ سکُۄئِیا پارک وِچّ اُدۄں دے لگّے رُکھّ ویکھے جدۄں اجے سِکںدّر نیں بھارت `تے ہملا نہِیں سی کِیتا۔ جُۄئیباذاں دا تِیرتھ رِینۄ ویکھِیا تے پھِلماں دی راجدھانی ہالِیوُڈّ دا گیڑا کڈھِّیا۔ ڈِذنِیلَیںڈ نُۄں مَیں آپݨے سفرنامے وِچّ سُفنِیاں دی سَیرگاہ دا ناں دِتّا سی۔ ڈِذنِیلَیںڈ ویکھݨ پِچھّۄں اِںج لگّا سی جِویں اِکّ جِیون ہۄر جِئۄں لِیا ہۄوے۔ اُہ کَۄتکاں دی سُپھنِیلی نگری سی۔

میری لۄہڑی تاں منائی گئی سی پر کدے جنم دِن نہِیں سی منائِیا گِیا۔ بھجن تے روِںدّر نیں میرے پاسپۄرٹ تۄں میری جنم تارِیک پڑھ لئی سی تے میرے پںجّاہویں جنم دِن دی گۄلڈن جُبلی اُتے واہوا میل سدّ لِیا جِس وِچّ گُیاںڈھ رہِںدّی پاش دی پتنی راݨی وی شامل سی۔ اُس نیں بھجن دی پتنی روِںدّر تے میری پتنی ہرجِیت دا رسۄئی وِچّ ہتھّ وٹائِیا۔ کیک اُتے ہرے اکھّراں وِچّ میرا ناں تے پںجّاہواں جنم دِن مُبارک لِکھِیا ہۄئِیا سی۔ کِنارِیاں `تے دۄ مۄمبتِّییاں جگ رہِییاں سن۔ مَیں پھُۄک مار کے اِکّ مۄمبتّی بُجھا دِتّی تے کیک ادھّ-وِچکارۄں کٹّ دِتّا۔ پھِر کیک دے چھۄٹے ٹُکڑے کردِیاں میری پتنی نیں پہِلا ٹُکڑا میرے مُۄںہ وِچّ پائِیا تے دُۄجا مَیں اُہدے مُۄںہ وِچّ پا دِتّا۔ آلے دُیالے تاڑِییاں وجِّییاں۔ بچّے ’ہَیپی برتھ ڈیء‘ دا گِیت گائُݨ لگّے تے جنم دِن دی پارٹی ادھّی رات تک چلدی رہی۔