راہواں دے وِچ رُلدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

مۄڑ تے آ کے بھُلدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

خُشِییاں دی برسات نُۄں ترسے نَیݨ میرے٬

غم دے جھکھّڑ جھُلّدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

بںدّا جۄ کُجھ سۄچے اُہ کُجھ ہُںدّا نئیِں٬

سدھّراں دے نال گھُلدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

سانُۄں تے کۄئی سںگّی ساتھی نہِیں لبھِّیا٬

دُکھّ وںڈّائُںدے کُلّ دے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

یاد 'رہِیل' ناں ہۄئِیا سبک مُہبّت دا٬

فِکر دے ورکے تھلدے اُمراں بِیت گئیِیاں ۔

کی کی سِفتاں کرِیئے سۄہݨے یار دِییاں ۔

چار-چُفیرے دھُمّاں اُہدے پِیار دِییاں ۔

شَۄک جِنہاں نُۄں ہُںدّا اے پھُلّ سُںگھّݨ دا٬

چۄبھاں سہِںدّے رہِںدّے نیں اُہ خار دِییاں ۔

راہت کدی وی دِل نُۄں اُنہاں بخشی نئیِں٬

کی باتاں نیں اُس سۄہݨی سرکار دِییاں ۔

ہُݨ تے سۄچاں تے وی پہِرے لگّ گئے نیں٬

خبراں کِیویں آوݨ پرلے پار دِییاں ۔

ہِجر دی اگّ دے اںدّر سڑدے رہِںدّے آں٬

تیرِییاں یاداں ساڈا سِینا ٹھاردِییاں ۔

نِیوِیں پا کے جِہڑے کۄلۄں لںگھّ جاںدے٬

اُہ ہی شرماں رکھّدے نیں

لب سُکّے تے اکھّاں وِچ برساتاں نیں ۔

ساڈے لیکھے لِکھِییاں کالِییاں راتاں نیں ۔

کُجھّ ہَۄکے٬ کُجھ ہاواں تے کُجھّ رۄگ نویں٬

سبھّے تیرے پِیار دِییاں سَۄغاتاں نیں ۔

سجّے تُۄں ایں کھبّے تُۄں ہر پاسے تُۄں٬

چار-چُفیرے ہُںدِّییاں تیرِییاں باتاں نیں ۔

لَیݨ کی جائیِئے دُنِییا دی اِس مںڈّی تۄں٬

گھٹ گئے بںدّے رںگّ برںگِّییاں ذاتاں نیں ۔

اُہ ہی ساڈے راہبر ہُںدّے ہر واری٬

پڑھِییاں ہۄئیِیاں جِنہاں چار جماتاں نیں ۔

کی 'رہِیل' اے پلّے آپݨے بخشِش لئی٬

کُجھ ہمداں نیں کۄل میرے کُجھ ن

مِٹھِّییاں مِٹھِّییاں گلّاں کرِیئے مَیں تے تُۄں ۔

نِیںہ پِیار دی رل مِل دھرِیئے مَیں تے تُۄں ۔

سارے جگّ دی جھۄلی بھرِیئے خُشِییاں نال٬

ویلے دے دُکھّاں نُۄں جرِیئے مَیں تے تُۄں ۔

راہواں وِچّ ہنیرے نیں تے کی ہۄئِیا٬

چنّ سُۄرج دِییاں باگاں پھڑِیئے مَیں تے تُۄں ۔

ہتھّاں وِچ ہتھّ پا کے ویلا کٹّ لئیِئے٬

اگّ دے اِس درِیا وِچ ترِیئے مَیں تے تُۄں ۔

جِس مِٹّی وِچ تیرے میرے پِیارے گئے٬

اُس مِٹّی نُۄں امبّر کرِیئے مَیں تے تُۄں ۔

دامن اے جے تیرا میرا پاک 'رہِیل',

پھیر دُنِییاں تۄں ک

1. جِنہاں پِیار دے دِیوے بالے نیں

جِنہاں پِیار دے دِیوے بالے نیں ۔

اُہ لۄک نسِیباں والے نیں ۔

اُہ نِگھِّییاں یارِییاں کی ہۄئیِیاں ?

جد پَیݨ لگّے وِچّ پالھے نیں ۔

سانُۄں لۄرِییاں نال سُلا دِتّا٬

اساں جد وی ہۄش سمبھّالے نیں ۔

کی ہال مَیں دسّاں لۄکاں دا ?

مُۄںہ چِٹّے٬ اںدّرۄں کالے نیں ۔

ہُݨ اِذّتاں دے اُہ چۄر ہۄئے٬

جِہڑے اِذّتاں دے رکھوالے نیں ۔

مںذّل دی 'رہِیل' اُڈِیک رہی٬

بھاویں پَیرِیں پَے گئے چھالے نیں ۔

مَیں پہِلی وار کَینیڈا دے شہِر ٹۄراںٹۄ گِیا تاں میری مُلاکات کِرپال سِںگھّ پنُّۄں ہۄراں نالھ ہۄئی۔ اِہناں دا ناں میرے لئی کۄئی نواں نہِیں سی۔ اِہ ناں مَیں لاہَۄر وِچّ کئی وار سُݨ چُکّا سی۔ جدۄں وی گُرمُکھی لِپّی نُۄں شاہمُکھی جاں شہمُکھی نُۄں گُرمُکھی لِپّی وِچّ بدلݨ لئی کِسے کمپِّئۄُٹر پرۄگرام دی لۄڑ دا ذِکر آئُںدا تاں ایس مُشکل دا ہلّ پیش کرن والِیاں وِچّۄں کِرپال سِںگھّ پنُّۄں ہۄراں دا ناں سبھ تۄں اُتّے ہُںدّا۔ پتا چلِّیا سی کِہ پنُّۄں ہۄراں ایس ذرُۄری مسلے نُۄں بڑے سۄہݨے تے ماہرانا ترِیکے نالھ ہلّ کر دِتّا اے۔ اُہناں اِہناں دۄناں لِ ّ