کلغِییاں والے نیں چِتّ چا لِیا٬ باذاں والے نیں فَیسلا کِیتا٬ سۄہݨے سائیِں نیں دھرم-برت دھارن کِیتا ۔ آکاش کمبّے٬ دھرتی چرناں ہیٹھ تھرتھرائی٬ چر اچر سہِمے ۔ کی اسِیں نِماݨے اِس دَیوی بل دے پْرواہ نُۄں جھل سکاںگے ? باہرلی کُدرت نیں سلام کِیتا ; مُتِیہ ہۄئی٬ پر جواب کۄئی ناں دِتّا ۔ اںگّ اںگّ اِک اجِیب سہِم نال پاٹ رِہا ہَے ۔ اِک پوِتّر تَۄکھلے نال کُدرت دا دِل ہِلّ رِہا ہَے ۔ پسار دے سُفنِیاں وِچ ہسّدے پھُلّ آپ جی دے بلدے نَیݨاں ولّۄں نوِییاں تاکتاں بخشِییاں گئیِیاں ۔

ہاں جی٬ اِس بینذِیر فکِیراں دے سُلتان دی اکھّ دا اِشارا ہۄئِیا تے کُدرت نیں پُرکھ دے کپّڑے پا لئے ۔ کلغِییاں والے دی سِپاہی ہۄ چرناں پر ڈِگّی ۔ اُہ بادشاہاں دا بادشاہ٬ جِسدی اکھّ دے اِشارے نال کُل کُدرت فَۄج ہۄئی ۔ اِس فَۄجاں والے نیں چِتّ چا لِیا ۔ اِس بیمِسال ربّی جۄت نیں فَیسلا کِیتا ; اِس دھرم دے شہِنشاہ نیں دھرم برت دھارن کِیتا ۔ دُنِییا دے کُۄڑ نیں تے دِین دے سچّ نیں دۄہاں نیں گرِیب بںدِّیاں نُۄں دُکھی کِیتا ہَے ۔ بس٬ ہُݨ جِیون دا کۄئی راہ کڈھِّیئے ۔ جِیون نُۄں راہ پاݨ دی کۄئی لۄڑ نہِیں ۔ پِیارے نیں دنِییا دے دُکھّاں نُۄں دُۄر کرن دا درد مہِسُۄس کِیتا۔

ناں پںجّاب٬ ناں ہِںدُّستان٬ ناں دُنِییا٬ ناں کھِلّرے-مِلّرے بیئرتھ مسلِیاں دے ڈھیراں دے ڈھیر٬ ناں تݨِییاں-تݨاںݨِییاں اُچ خِیالِییاں٬ ناں مسلئی پرئُپکار٬ ناں خُدغرذی٬ ناں تیرا-دِلی٬ ناں جتھیبںدِّییاں٬ ناں مُلکگِیرِییاں٬ ناں مۄہ٬ ناں کَۄماں٬ ناں دھڑیبںدِّییاں٬ ناں چِنّہ٬ ناں چِتّر٬ ناں مذہبی مخَۄل تے وہِم ۔ پِیارے نیں تاں اِک سچّا سُچّا نِرۄل٬ پِیار گھر وسّدے٬ ہسّدے , رسدے٬ بھرے بھکُنّے گھر دی تائمِیر ارمبھّی ۔ کۄئی اِس گھر نُۄں ہتھّ ناں لاوے ? اِہ گھر میرا ہَے٬ مَیں اِس وِچ رہاںگا ۔ بس ہۄر٬ ناں کۄئی دِین ناں دُنِییا٬ اِتھے نام٬ دان٬ پِیار٬ مِتّرچارا٬ مِٹھّتا٬ ہمبھّے مَیںڈھے مَیں ہمبھّ کِسے دا ۔ اِتھے ربّی پْرکاش٬ اِتھے چاء-اُماہ٬ بِنۄد٬ اِتھے ربّ دا نِگھّ٬ اِتھے اسِیس دی ٹھںڈّ٬ برکت ۔ بس٬ اِسدا خُشبُۄدار پھُلّاں دا چُپھیرا ہۄویگا ۔ اِہ دُنِییا دے شہِنشاہاں دی کُٹِییا ہۄویگی ۔ دئِیا والا٬ دھرم والا٬ اِک ماں-باپ دے انیک بںدّے بۄٹِییاں دا گھر۔

اُپر چھتّ٬ آکاش٬ تھلّے دھرتی٬ جل٬ اگنی٬ ہوا سبھ ساںجھِییاں ۔ اِتھے انّ٬ من ; دِل ساںجھا ; آدرش ساںجھا٬ کمّ ساںجھا٬ کِرت ساںجھی٬ ارداس ساںجھی ۔ ہاں جی تْرِشنا دے بھُلیکھے بھی ساںجھے٬ گِیان دے اُلٹ لیکھے بھی ساںجھے٬ تے مُڑ دُکھّ ساںجھے٬ مَۄت ساںجھی٬ سںسّار چکّر ساںجھا٬ ہُکم ساںجھا٬ بھاݨا ساںجھا٬ پشُۄ بِرتِییاں ساںجھِییاں٬ جنم٬ کھںڈّ٬ جِتّ٬ ہار٬ اِک ساںجھا ٹبرِیلا٬ سُکھی گھر٬ اِہ کلغِییاں والے دا پںتھّ۔

اِک دَیوی منُکھّ٬ گھر دا دِیوا جگاݨ والا٬ گُرُۄ گںتھّ ساہِب جی وِچ دِتّی تسوِیر دی نُہار والا سادھُۄ بںدّا٬ اِک رات دے ہنیرے وِچ آپݨے مںدّر دے چانݨ والا وَیراگی٬ تِیاگی٬ گُݨ-اتِیت٬ ربّی نُۄر دا آشک٬ ربّ دا بںدّا٬ تے اُسدا پرِوار٬ شہِر اُسدا٬ مُلک اُسدا٬ جہان اُسدا٬ آسمان اُسدا٬ بسںتّ اُسدی٬ بسںتّ دی بہار اُسدی٬ چمن اُسدا٬ پھُلّ اُسدے٬ ربّ اُسدا مخلُۄک اُسدی٬ سبھ نال مِلِیا جُلِیا تے سبھ بی الگّ٬ پِیار پرۄتا تے پِیار رُۄپ ۔ اِہۄ وسنی٬ اِہۄ اِیمان٬ اِہ کلغِییاں والے دا پںتھّ۔

ناں بۄل٬ ناں کبۄل٬ ناں لیکھ٬ ناں بھیکھ٬ ناں دائۄ٬ ناں پیچ٬ ناں ذۄر٬ ناں شۄر٬ ناں سۄچ٬ ناں تۄڑ٬ ناں جۄڑ ۔ دھڑیبںدّی٬ تںگّ دِلی٬ اُپدیش٬ پْرچار تے للکار ; تے بںدّے نُۄں کِسی دِکھاوے دے مذہب٬ بے-مذہب وِچ لَے آئُݨے جاں کڈھّݨے دِییاں سبھ پشُۄ بِرتِییاں دا سںگھّار ۔ بس٬ اِک فکِیری لٹک٬ اِک ربّی مٹک٬ نام سرُۄر٬ اَیش٬ خُشی تے چمک دمک٬ بس٬ اِک گھر دی وسنی سادھارݨ سہج وسنی دی خُشبُۄ۔

ساڈا گھٹّ جِیون ہۄݨا٬ دما دم دم٬ کیول جگت دے ہِوارتھ ; سُکھارتھ پر آپ گُرُۄ گھر دے سرسبذ نِہال ہۄ کے٬ بلدِییاں٬ جلدِییاں دھن دِییاں لاٹاں ہۄ کے بس لیٹ لیٹ کرکے کلغِییاں والے نیں چِتّ لا لِیا٬ باذاں والے نیں فَیسلا کِیتا٬ سۄہݨے سائیِں نیں دھرم-برت دھارن کِیتا ۔ آکاش کمبّے٬ دھرتی چرناں ہیٹھ تھرتھرائی٬ چر اچر سہِمے ۔ کی اسِیں نِماݨے اِس دَیوی بل نُۄں جھل سکاںگے۔

ربّی جۄت نیں آواذ دِتّی٬ اِس دئِیا دے پرواہ٬ اِس رہِم دے ٹھِلّے سمُںدّر دے سمُںدّراں دے پْرواہ٬ اِس پِیار دے بْرہِمںڈّ دے امّْرِت کھںڈّ دی چاء دے پْرواہ٬ اِس اذل دے دِل نُۄں ہِلا دیݨ والے آلِیشان نَیݨی شبد اشبد دے پْرواہ٬ اِس مہاں جوالا دے پْرواہ٬ اِس اگّ٬ بِجلی٬ بجّر٬ سرب لۄہ تے کھںڈّے دے پْرواہ نُۄں سںسّار وِچ ٹھِیک کۄئی جھلّݨ والا نہِیں ; ناں اِہ جھلِّیا جائیگا ۔ کلغِییاں والے نُۄں اۄڑک دا پِیار آئِیا ہَے ; اِہ پِیار ماتلۄک دے بںدِّیاں پاسۄں نہِیں جھلِّیا جاݨا ۔ اِہ نَیݨ-بِجلی دا دِیدار اِہناں دِییاں اکھّاں نہِیں جھلّ سکݨگِییاں ۔ ستِگُرُۄ نیں اُتّر دِتّا٬ میرا خالسا جھلّیگا ; نہِیں٬ جریگا٬ جر کے ہرا ہۄویگا٬ اُٹھیگا٬ اُجاڑ دُنِییا آباد ہۄویگی٬ نںگّی دُنِییا سج جائیگی ۔ ٹھردی٬ بھُکھّ مردی دُنِییا رجّ جائیگی ۔ کںگّال بادشاہ ہۄݨگے٬ کُل نانک شاہی اٹُٹّ٬ اکھُٹّ خذانا ودھیگا٬ دیگ تیغ ساودھان رہیگی٬ گھر گھر سادھ دا اسںگّ پْرکاش ہۄویگا٬ پُراݨے سِلسِلے اُلٹ جاݨگے٬ تںگّ-دِلِییاں٬ بلدِییاں لاٹاں ویکھ بھجّ جاݨگِییاں٬ سِدھّا-پُٹھّا٬ نِرا وڈّا-نِیواں٬ اُچّا٬ دُکھی-سُکھی٬ سارے اِک بۄݨ دے دھاگے ہۄݨگے ۔ خالس خالسائی جدۄں جاگیگی٬ نام٬ دھِیان تے پِیار دی اگّ چھاتی چھاتی مگھیگی ; پُراݨے ڈھہِ جاݨگے٬ نوِییاں اُسارِییاں ہۄݨگِییاں۔

پر ٹھِیک بۄل کے نہِیں چُپّ نال۔

پار اُپدیش کے نہِیں ہۄ کے۔

جلری بݨا کے نہِیں٬ آپ بݨ کے۔

پر گلّاں نال نہِیں سچِّیں اپݨا کے۔

دِل لَے کے نہِیں دِل دے کے۔

جِیون کِسی دا کھۄہ کے نہِیں کھُہا کے۔

مار کے نہِیں مر کے۔

جی کے نہِیں جِوا کے۔

راجا بݨ کے نہِیں راجا بݨا کے۔

گِیان اہںکّار نال نہِیں پِیار بھاو نال۔

کِسے آچرن دے ماݨ وِچ نہِیں دئِیا رام وِچ۔

سبھ دُنِییا خالسے نُۄں دیکھ کے خُش ہۄویگی٬ درشن کرکے کْرِتارتھ ہۄویگی ۔ اِہ خالس خالسا چِنّہ مَیں ساری دُنِییا آپݨی ہتھِّیں سدا بخشاںگا٬ تُسِیں کاہلے ناں پَیݨا ; بس سجے رہۄ٬ دِیدارے دِئۄ٬ اَین اُویں جِویں مَیں تُہانُۄں بݨائِیا ہَے ۔ میرے رُۄپ دے نمُۄنے رہۄ ۔ ساکھی ہۄ کے جگت کھیڈ دیکھی جائۄ ۔ کِسی تںگّ-دِلی دا شِکار ناں ہۄ جاݨا ۔ آلِیشان رہِݨا ۔ منُکھّ جاتی تھِیں وکھّرا کۄئی فِرکا فُرکا ناں بݨاݨا٬ کںوّل واںگ رہِݨا٬ جگمگ جۄت وِچ جاگدے رہِݨا ۔ کُچھ اِس ترہاں دے بھاواں بھرے کلغی والے نیں آپݨے چِنّہاں دے ارتھ دسّ٬ ساڈِییاں اکھّاں اگّۄں الۄپ ہَے گئے۔

پر جِویں ماتا جی نُۄں پںجّ تِیر دِتّے سن کِہ مَیں اِہناں وِچ تُساں نُۄں درشن دِیاں کراںگا٬ بس اُویں ہی سچّے پاتِشاہ نیں آپݨے بچّے خالس خالسے نُۄں آپݨا سارا رُۄپ بخشِیا ۔ سِری ساہِب بخشی ; کڑا٬ کچھّ٬ کِرپان٬ کںگھّا بخشے ; کیس بخشے ; داڑھا بخشِیا ; گھۄڑا چڑھن نُۄں بخشِیا٬ سردار شرت بخشی٬ سبھ کُچھ بخشِیا٬ تے کِہا٬ ’اِس میرے رُۄپ وِچ مَیں ذرُۄر تَینُۄں درشن دِیاں کراںگا ; میری یادگار نُۄں سامبھ کے رکھّݨا٬ اِہ میری پُۄجا تے پِیار ہَے ۔‘ میرا گھر٬ میرا ساس٬ میرا مںدّر٬ میرا رُۄپ٬ اِہ سبھ ہَے خالسا۔

میرے٬ تیرے پاس امانت رکھّے ہن ۔ اِہ چِیذاں میرِییاں ہن٬ تیرِییاں نہِیں ۔ منِّیا تَینُۄں اِہناں دا پتا نہِیں٬ سمجھ نہِیں٬ پر میری امانت آپݨے پاس رکھِّیں ; رۄذ دھُۄپ دِیپ کرِیں ۔ مَینُۄں یاد کرِیں ۔ جِویں مَیں آپݨے اِک ویری اِک جامے وِچ شستر رکھّے سن تے دُۄجے جامے وِچ آ لئے سن ; اِویں ہی مَیں اِسے بخشے رُۄپ وِچ تیرے پاس آ کے آپݨی امانت سامبھاںگا ۔ خبردار ! جے میری امانت کِسی ہۄر نُۄں دیویں یا بخشیں یا اجائیِں سُٹّے٬ یا تْرِسکاریں یا رۄذ دِیدار ناں کریں ۔ سامبھ کے رکھِّیں٬ ہے خالسا ! تُۄں دیکھیںگا کِہ جد میرے رُۄپ دے تُۄں آپݨے اِس میرے دِتّے رُۄپ وِچ دِیدار کریںگا٬ تَینُۄں اِہۄ امانتاں کِنِّییاں خُشی کرسن۔ اِہۄ فکِیری٬ اِہۄ امِیری٬ اِسے وِچ تَینُۄں سبھ کُچھ پْراپت ہۄویگا۔

اِہ چِنّہ نہِیں ہن ; مذہبی رکھّاں نہِیں ہن ; اِہ مذہبی وہِم نہِیں ; اِہ بھیکھ نہِیں ; اِہ میرا رُۄپ٬ میرے کیس ہن٬ میرا داڑھا٬ میرا کڑا٬ میری تلوار ہَے٬ میری کچھّ٬ میری کِرپان ہَے٬ اِہ کںگھّا میرا ہَے ۔ ہے خالسا ! میرے پِیار وِچ٬ میری یاد وِچ٬ میرِییاں مات لۄکی رُۄپ دِییاں چِیذاں جۄ میرِییاں ہۄݨ کرکے لافانی تے ابدل ہن٬ تُۄں دھارن کر ۔ خبردار ! بے-ادبی ناں کرنا۔

کلغِییاں والے نیں چِتّ چا لِیا٬ باذاں والے نیں فَیسلا کِیتا٬ سۄہݨے سائیِں نیں دھرم-برت دھارن کِیتا٬ آکاش کمبّے٬ دھرتی چرناں ہیٹھ تھرتھرائی٬ چر اچر سہِمے٬ کی اسِیں نِماݨے اِس دَیوی بل نُۄں جھلّ سکاںگے ۔ ستِگُرُۄ نیں آپݨی ہتھِّیں خالسا سجائِیا٬ خالسے نُۄں آپݨا رُۄپ بخشِیا تے آپݨے رُۄپ وِچ آپݨے درشن دیݨ دا اسِیسی اِکرار کِیتا:

اجّ دِئۄ دِیدار

کے کر اِکرار گئے ہۄ۔